Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Περί ευθύνης υπουργών, η ιστορία, το άρθρο 86

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 23.11.2018, ο κ. Γεώργιος Τρανταλίδης, που υπογράφει σημειώνοντας την ιδιότητα του δικηγόρου, θέλοντας να προστατεύσει το κύρος της Δικαιοσύνης, ώστε αυτή να μην «εκτίθεται αδίκως» και να μην εμφανίζεται «ως εργαλείο πολιτικών σκοπιμοτήτων», ασκεί αυστηρή κριτική στο άρθρο 86 του Συντάγματος, που ρυθμίζει τα της ποινικής ευθύνης των υπουργών.

Με απόλυτη βεβαιότητα, όπως φαίνεται από τις διατυπώσεις που χρησιμοποιεί, θεωρεί ότι η διάταξη αυτή «εισήχθη πονηρά» από εμένα. Εννοεί  προφανώς από εμένα ως γενικό εισηγητή της αναθεώρησης του 2001. Ασκεί μάλιστα αυστηρή κριτική και στην ακαδημαϊκή κοινότητα, γράφοντας ότι όταν συνέβη αυτό, «δυστυχώς όλοι οι καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου ευρίσκοντο σε βαθύ λήθαργο». Στη συνέχεια μάλιστα, με τη βεβαιότητα του απόλυτου γνώστη  του Συγκριτικού Συνταγματικού Δικαίου, τονίζει ότι «όλοι οι πρωθυπουργοί των πολιτισμένων χωρών δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες». Επειδή γύρω από το άρθρο 86 και την ποινική ευθύνη των υπουργών έχει συγκροτηθεί και  αναπαράγεται ένα από τα μεγαλύτερα fake news των τελευταίων ετών, οφείλω να επαναλάβω ορισμένες στοιχειώδεις νομικές πληροφορίες. Η ειδική διάταξη για την ποινική ευθύνη των υπουργών εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη με το Σύνταγμα του 1864 και εξειδικεύθηκε με τον πρώτο σχετικό εκτελεστικό νόμο του 1877. Εκτοτε (δηλαδή εδώ και 154 χρόνια), η ρύθμιση αυτή είναι σε γενικές γραμμές σταθερή. Το 2001 η σχετική ρύθμιση κατέστη αυστηρότερη από πολλές απόψεις σε σχέση με την ισχύουσα ώς τότε συνταγματική και κοινή νομοθεσία. Μετά από εκτενή συζήτηση και αφού έγιναν αποδεκτές όλες σχεδόν οι προτάσεις τής τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, η αναθεωρημένη διατύπωση του άρθρου 86 ψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία 268 βουλευτών. Ο δε σχετικός εκτελεστικός νόμος (3126/2003) ψηφίστηκε ομόφωνα, δηλαδή και από το ΚΚΕ και τον τότε Συνασπισμό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην αναθεώρηση του 2008, στην οποία δεν μετείχε το ΠΑΣΟΚ, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας και η τότε Αριστερά, που μετείχαν, δεν έθεσαν θέμα τροποποίησης του άρθρου 86. Ως προς τα συγκριτικά δε δεδομένα, όπως προκύπτει από την τελευταία σχετική έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ποινική ευθύνη των υπουργών στις 47 χώρες-μέλη, η Ελλάδα εντάσσεται στο κεντρικό ρεύμα. Δεν προβλέπονται ιδιώνυμα υπουργικά αδικήματα (όπως συμβαίνει αλλού) και το Ειδικό Δικαστήριο συγκροτείται μόνο από τακτικούς δικαστές (και όχι από βουλευτές ή γερουσιαστές, όπως συμβαίνει σε χώρες με μακρά συνταγματική παράδοση, π.χ. στις  ΗΠΑ και στη Γαλλία).

Η πρακτική των τελευταίων ετών στη χώρα μας απέδειξε  άλλωστε  ότι  το άρθρο 86 δεν παρεμποδίζει την ποινική δίωξη, ενώπιον των κοινών  ποινικών δικαστηρίων, πολιτικών προσώπων για τα  οποία υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις χρηματισμού και όχι πολιτικές συκοφαντίες ή ωμές σκευωρίες.

Ευαγγελος Βενιζελος

Κύπρος, ο 26ος νεκρός του Πολυτεχνείου

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 20ής τρέχοντος δημοσιεύεται άρθρο του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου με τίτλο «Ο 25ος νεκρός του Πολυτεχνείου».

Υπάρχει όμως και ένας 26ος νεκρός: η Κύπρος! Το Πολυτεχνείο έδωσε την ευκαιρία στον Ιωαννίδη να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Ή ο Ιωαννίδης προκάλεσε το Πολυτεχνείο προκειμένου να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Η αφροσύνη του Ιωαννίδη και των ομοϊδεατών του, είτε με τη μια είτε με την άλλη εκδοχή, προκάλεσε στη συνέχεια την τουρκική εισβολή στο Νησί της Αφροδίτης.

Το μεγαλύτερο θύμα του Πολυτεχνείου, ο 26ος νεκρός, είναι η Κύπρος! Δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Κωστας Πετροπουλος, Επιχειρηματίας

Διπλοπαρκαρισμένα ή ζήτω η παρανομία!

Κύριε διευθυντά
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης βάζει πασσαλάκια για να σταματήσει την ανομία με τα διπλοπαρκαρισμένα Ι.Χ. Το ίδιο πρόβλημα έχουν πολλοί δήμοι. Η αιτία; Μεγάλη εισαγωγή Ι.Χ. που την επιτρέπει ένα αδιάφορο κράτος. Πέρυσι «μπήκαν» 70.000 αυτοκίνητα. Φέτος, ίσως άλλα τόσα ή και περισσότερα από τους φτωχούς Ελληνες. Πολλές οικογένειες έχουν τρία Ι.Χ. αλλά βάζουν 5 ευρώ βενζίνη!  Είναι αυτό που χαρακτηρίζει τους Ελληνες. Φιγούρα και λιγούρα!

Αφού έχουμε μεγάλο αριθμό Ι.Χ. και οδικό δίκτυο που δεν αρμόζει σε μεγαλουπόλεις αλλά σε κωμοπόλεις και χωριά, θα πρέπει να σταματήσει πάραυτα η εισαγωγή αυτοκινήτων Ι.Χ. και η εισαγωγή να ακολουθεί το εξής μοντέλο: να μπαίνει στη χώρα μόνο ό,τι και όσα αποσύρονται. Αυτό επιτάσσει ο κοινός νους που είναι ο μέγας απών παρ’ ημίν.

Νικος Κασνακιδης, Χαλάνδρι

Κράτος, Εκκλησία, Ανάπτυξη και Δημόσιο

Κύριε διευθυντά
Ο  κ. πρωθυπουργός  αναλύοντας προσφάτως τον πλήρη διαχωρισμόν Κράτους και Εκκλησίας εδήλωσε ότι μετά επίσημον διαχωρισμόν οι ιερείς θα παύσουν να μισθοδοτούνται από το δημόσιο ταμείον αλλά θα πληρώνονται από έναν οργανισμό της Εκκλησίας που θα συσταθεί και θα διοικείται κυρίως από κληρικούς και θα έχει πόρους κυρίως από την εκμετάλλευση της εκκλησιαστικής περιουσίας και εν ανάγκη θα χρηματοδοτείται και από τον κρατικόν προϋπολογισμό.

Ως εκ τούτου θα προκύψουν 10.000 κενές θέσεις εργασίας που θα καλυφθούν με προσλήψεις ανέργων.  Η εν λόγω δήλωση έφερε στο μυαλό μου την αλήστου μνήμης δήλωση στην  οποία είχε προβεί τον Μάρτιο του 1964 ο Γεώργιος Παπανδρέου μετά την εκλογική του νίκη με 53% εις βάρος της ΕΡΕ.

Συγκεκριμένα είχε δηλώσει  τότε ότι θα χορηγούσε κίνητρα εθελουσίας εξόδου στους εργαζομένους στο Δημόσιο αλλά και στον ευρύτερο τομέα του Δημοσίου, για την αποχώρησή  τους. Ετσι θα ήθελον προκύψει 350.000 κενές θέσεις εργασίας στο Δημόσιο με τις οποίες ήθελε αντιμετωπισθεί η ανεργία. Λόγω διαφωνιών όμως του Γ. Παπανδρέου με τους ανακτορικούς κύκλους και της επακολουθησάσης επταετούς  δικτατορίας το έργον αυτό δεν κατέστη δυνατόν τότε να ολοκληρωθεί, πλην όμως συνέχειαν έδωκεν, μετά τη μεταπολίτευση το έτος 1981, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος με τον τρόπον αυτόν είχε θέσει σε ομηρίαν μεγάλο αριθμόν του ελληνικού λαού.

Σαρανταπεντάρηδες και πενηντάρηδες έχοντες 28 έτη υπηρεσίας ηδύνατο να λάβουν 7 επίσης πλασματικά έτη χωρίς την καταβολή εισφορών ως και 2 βαθμούς της υπαλληλικής ιεραρχίας και έτσι να συμπληρώσουν 35 συντάξιμα έτη και να αποχωρήσουν από τις υπηρεσίες τους. Με τον τρόπο αυτό  κατέστησαν έκτοτε συνταξιούχοι περίπου 400.000 δημόσιοι υπάλληλοι και ο Ανδρέας διόριζε τους ψηφοφόρους του στο Δημόσιο της χώρας χωρίς περιορισμό. Για τη σπατάλη όμως αυτή του δημοσίου χρήματος την οποία είχε σοφιστεί ο πατήρ και ανέλαβε να υλοποιήσει ο υιός, απαιτούντο τεράστιες δαπάνες τις οποίες εστερείτο το κράτος, οπότε ανεκαλύφθη η οδός που οδηγούσε προς τους διεθνείς τοκογλύφους. Φεύγοντας ο Ανδρέας το 1996 κατέλιπεν στο Ελληνικόν Δημόσιον δυσβάσταχτο χρέος το οποίον κατά τον ίδιον τρόπον γιγάντωσαν και οι διάδοχοι αυτού, μη εξαιρουμένου και του Κ. Καραμανλή, ο οποίος αντί να το περιορίσει το διπλασίασε και το ανέβασε στα τριακόσια πενήντα (350.000.000.000) δισεκατομμύρια ευρώ για την εξόφληση του οποίου θα πληρώνουν πάσαι αι γεναιαί του ελληνικού λαού.

Ομως σήμερα η χώρα μας δεν αντιμετωπίζει  πρόβλημα διορισμών στο Δημόσιο, αλλά χρήζει αναπτύξεως της ιδιωτικής πρωτοβουλίας διά της συστάσεως και λειτουργίας βιομηχανιών και βιοτεχνικών επιχειρήσεων ούτως ώστε με τον τρόπον αυτόν αφ’ ενός μεν να καλυφθεί η ανεργία, αφ’ ετέρου να παραχθούν προϊόντα προοριζόμενα για την εσωτερική κατανάλωση, και για το εξαγωγικόν εμπόριον. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτόν και να μην το ξεχνάμε ότι «η βιοτεχνία και η βιομηχανία δεν έχουν ούτε πατρίδα ούτε θρησκεία». Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα που έχει η χώρα μας και καθόλου δεν σκοτίζεται για τις διαφωνίες και τους διαχωρισμούς Κράτους και Εκκλησίας.

Αναστασιος Νασοπουλος, Συνταξιούχος δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ