Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η αναμπουμπούλα και η ακροδεξιά

Κύριε διευθυντά
Εδώ  και καιρό ο Εμανουέλ Μακρόν έρχεται αντιμέτωπος με μία από τις σοβαρότερες κρίσεις που έχουν ξεσπάσει στη Γαλλία, το γνωστό σε όλους μας κίνημα των «κίτρινων γιλέκων».

Η αιτία πρόκλησής του είναι τα σκληρά οικονομικά και δημοσιονομικά μέτρα που λήφθηκαν στη Γαλλία όπως και παντού στην Ευρώπη. Αυτά ώθησαν τους Γάλλους σε πρώτη φάση να αντιδράσουν ενάντια στην αύξηση των τιμών στα καύσιμα. Το γεγονός ότι κανένας ισχυρός παράγοντας, θεσμικός αντιπρόσωπος ή φορέας εξουσίας δεν το οργάνωσε, είναι άξιο προσοχής. Φαίνεται ότι αυτή η αυθόρμητη διαμαρτυρία των κατοίκων της Γαλλίας έχει βαθιές κοινωνικές ρίζες, για αυτό και απολαμβάνει πρωτοφανή ποσοστά δημοτικότητας.

Είναι γεγονός πως η Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια φαίνεται ότι αγνοεί τους πολίτες της και αυτοί τώρα την τιμωρούν! Στον βωμό της δημοσιονομικής προσαρμογής όλων των ευρωπαϊκών κρατών στο περιβόητο σύμφωνο σταθερότητας θυσιάζονται στην κυριολεξία οι ζωές των πολιτών της. Τι να τα κάνουμε όμως τα νούμερα αν οι πολίτες δεν ευημερούν; Και ορίστε τα αποτελέσματα. Η Ευρώπη φλέγεται! Αυτό το κίνημα εκδηλώνεται ήδη και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, ενώ βάζει τους θεμέλιους λίθους για την επικράτηση της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού! Σε κάθε περίπτωση, όσο η Ευρώπη φαίνεται να αδιαφορεί για τους πολίτες της οι συνέπειες θα είναι ολέθριες για τη συνοχή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Το Brexit είναι ήδη γεγονός. Τι μέλλει γενέσθαι;

Αλεξανδρος Κριτσικης, Δικηγόρος

Αθώοι γέροντες ενώπιον αδιστάκτων

Εάν οι υπερήλικες γραίες της Κορίνθου διέθεταν καραμπίνα και μπορούσαν να πυροβολήσουν και εφόνευαν τα ανθρωπόμορφα τέρατα που τις βασάνισαν αγρίως μέχρι θανάτου, σήμερα θα ζούσαν, αλλά θα διώκονταν για αυτοδικία... Κι άντε ν’ αποδείκνυαν ότι βρίσκονταν σε αυτοάμυνα... Κατά τους πολέμιους της αυτοπροστασίας θα έπρεπε να προηγηθεί ευγενής διάλογος... Ητοι: Καλά μου παιδιά, που μπήκατε παράνομα στην κρεβατοκάμαρά μου ενώ ξεκούραζα το βασανισμένο κορμί μου με τη βοήθεια συσκευής οξυγόνου, μήπως θα με σκοτώσετε αν δεν βρείτε τα λεφτά που δεν έχω; Κι αν οι ληστές της απαντούσαν, ναι θα σε σκοτώσουμε, τότε η απάντηση θα έπρεπε να ήταν: Καλά, περιμένετε να πάρω την καραμπίνα μου και να σας σκοτώσω εγώ... Κάπως έτσι αρθρογραφούν όσοι το παίζουν πολέμιοι της αυτοδικίας και αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικοί...» επικαλούμενοι τον κίνδυνο να μετατραπεί η κοινωνία σε βάρβαρη ζούγκλα, λες και δεν είναι ήδη, και μάλιστα στην πλέον βάρβαρη μορφή της.

Η εμπειρία διδάσκει ότι όταν ο ληστής μπαίνει στο σπίτι σου, είναι αποφασισμένος να φθάσει ως τον φόνο. Επειδή η πολιτεία αποδείχθηκε ανίκανη να προστατεύσει τη ζωή των πολιτών της, επιβάλλεται η αλλαγή του νόμου περί αυτοδικίας. Αν ο ληστής γνωρίζει ότι με το πρώτο «κλικ» θα πυροβοληθεί, θα το σκεφθεί πολύ να κάμει διάρρηξη. Το μέτρο θα σώσει ζωές και θυμάτων και ληστών. Δεν είναι, εν τω άμα, περίεργο και πρωτοφανές; Και κατά το κοινώς λεγόμενο, στο κάτω κάτω της γραφής, δεν θα ήταν προτιμότερο να είχε απαλλαγεί η κοινωνία απ’ αυτούς τους αδίστακτους εγκληματίες, που ποιος ξέρει πόσους άλλους θα βασανίσουν μέχρι θανάτου έως ότου συλληφθούν; Ποια υγιής κοινωνική συνείδηση, πλην της ισχυούσης, αλλά ξεπερασμένης από τη σκληρή πραγματικότητα, νομοθεσίας, θα καταδίκαζε τις μακαρίτισσες πλέον γραίες αν είχαν προλάβει εκείνες τους εκτελεστές τους; Η νομοθεσία περί αυτοδικίας, όπως κι εκείνη περί πλαστογραφίας που έστειλε στη φυλακή την καθαρίστρια «Γιάννα Αηγιάννα» επιβάλλεται να αναθεωρηθούν.

Παναγιωτης Καρακατσουλης, Ομότ. καθηγ. του Γεωπονικού Παν/μίου Αθηνών

Η εκλογή ΠτΔ και το λαϊκό στοιχείο

Κύριε διευθυντά
Μία λύση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, υποτίθεται χωρίς διάλυση της Βουλής, προτείνει ο κ. Ν. Κοτζιάς («Κ» 25/11/18). Η πρόταση όμως περιέχει μία αντίφαση: «Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη πρόταση, αν η Βουλή δεν κατορθώσει να εκλέξει Πρόεδρο, τότε αντί να διαλυθεί, προκηρύσσονται νέες βουλευτικές εκλογές και προχωρά η εκλογή Προέδρου...». Δεν αντιλαμβάνομαι πώς θα προκηρυχθούν νέες βουλευτικές εκλογές χωρίς να διαλυθεί η Βουλή.

Ωστόσο, στο διά ταύτα, η πρόταση έχει ενδιαφέρον. «Η πρότασή μου... είναι η δημιουργία ενός “ειδικού θεσμού εκλογής Προέδρου”, με τη συμμετοχή (α) όλων των βουλευτών, (β) εκπροσώπων των Περιφερειών ίσο με το 1/3 του αριθμού των βουλευτών, (γ) εκπροσώπων των δήμων, ίσο με το 1/3 του αριθμού των βουλευτών και (δ) 101 πολιτών που θα προκύπτουν από κλήρωση στη βάση της ειδικής ελληνικής παράδοσης και ιδιαίτερα εκείνης της αθηναϊκής δημοκρατίας. Το σώμα αυτό, οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί, θα έχει 601 μέλη...». Νομίζω πως μπορεί να λείψει η (δ) περίπτωση. Θα είναι αρκετοί οι 500 ή, αν πρέπει περιττός αριθμός, 501 εκλέκτορες (300 βουλευτές, 100 εκπρόσωποι δήμων, 101 εκπρόσωποι περιφερειών). Στον πρώτο γύρο εκλέγεται ο Πρόεδρος με 350 ψήφους, στον δεύτερο γύρο με 300 ψήφους και στον τρίτο γύρο με 251 ψήφους.

Το λαϊκό στοιχείο, πέραν των βουλευτών, περιέχεται στους εκπροσώπους των περιφερειών και των δήμων. Εκεί η επιλογή μπορεί να γίνει ανάμεσα στους δημοτικούς, στους κοινοτικούς και στους περιφερειακούς συμβούλους. Η πρόταση του κ. Ν. Κοτζιά «(δ) από κλήρωση» μου φαίνεται μάλλον δύσκολο να πραγματοποιηθεί.

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος, Μαθηματικός - νομικός, Κόκκινο Λιμανάκι Ραφήνας

Κόκκινα δάνεια, μια άλλη πρόταση

Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας στην έγκριτη εφημερίδα σας τη μέθοδο που εφαρμόζει ο κύριος μέτοχος της Eurobank για την αντιμετώπιση του φλέγοντος θέματος των κόκκινων δανείων και εφόσον οι άλλες τράπεζές μας αδυνατούν να ενεργήσουν αναλόγως, θέλω να διατυπώσω μερικές απλές σκέψεις που ενδεχομένως να βοηθήσουν την Εθνική, την Alpha και την Πειραιώς, για μερική ή ολική επίλυση του ζητήματος αυτού.

Προτείνω, εν συντομία, τα ακόλουθα:

α) Σύσταση μιας, για κάθε τράπεζα, Ανώνυμης Εταιρείας, με μετοχικό κεφάλαιο π.χ. δύο δισεκατομμυρίων ευρώ και μετοχές του ενός ευρώ.

β) Σκοπός της κάθε εταιρείας η απορρόφηση και διαχείριση των κόκκινων δανείων της αντίστοιχης τράπεζας.

γ) Κάλυψη εν συνόλω του μετοχικού κεφαλαίου με χορηγίες των ιδρυμάτων Ωνάση, Νιάρχου, Λάτση, ενεργώντας εν προκειμένω αυτά τα ιδρύματα ως «Εθνικοί Ευεργέτες». Είμαι Ηπειρώτης και γνωρίζω την έννοια των δύο αυτών λέξεων σε βάθος.

δ) Στελέχωση της κάθε εταιρείας με απόσπαση πεπειραμένου προσωπικού από τις Διευθύνσεις Ακίνητης Περιουσίας κάθε τράπεζας.

ε) Αμέσως μετά την έναρξη λειτουργίας των εταιρειών, αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της κάθε εταιρείας κατά π.χ. ένα δισεκατομμύριο ευρώ, ποσό που θα κληθεί να καλύψει ο ελληνικός λαός.

Πιστεύω πως τα ιδρύματα - «Εθνικοί Ευεργέτες» θα ανταποκριθούν θετικά και ο ελληνικός λαός θα αγκαλιάσει με το υστέρημά του την περίπτωση, διαθέτοντας ένα, πέντε, δέκα ή εκατό κ.λπ. ευρώ για την αγορά ανάλογων μετοχών.

Με αυτόν τον τρόπο θα επιτευχθεί η ενδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος, που θα τονώσει την επιχειρηματικότητα και θα βοηθήσει στην ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Βασίμως τεκμαίρεται ότι οι εν λόγω εταιρείες θα κινηθούν γρήγορα στην κερδοφόρα ζώνη και οι μετοχές τους στο Χρηματιστήριο θα έχουν πορεία ανοδική.

Ελπίζω, οι απλές αυτές σκέψεις να μελετηθούν, να συμπληρωθούν και να βοηθήσουν στην επίλυση του πολύ μεγάλου αυτού θέματος, που απασχολεί τη χώρα.

Θεοδωρος Κωτσιος, Συνταξιούχος, της Αγροτικής Τράπεζας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ