Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Μήπως είσαι ό,τι διαβάζεις;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Υποθέτω ότι δεν είμαστε πολλοί εκείνοι που αναρωτιόμαστε, με κάποια πικρία, γιατί δεν κατορθώνουμε να μιλήσουμε, να διαφωνήσουμε και, γιατί όχι, να συμφωνήσουμε σε κάποια από τα σοβαρά θέματα που πράγματι απασχολούν τη χώρα.

Δεξιώσεις με φίνγκερ-φουντ στο μπαλκόνι της Maximos Mansion για υποψηφίους ευρωβουλευτές από τον κ. Τσίπρα. Συζήτηση «με νέους» όπου εξηγεί τη μέθοδο που χρησιμοποιεί όταν πρόκειται για τον χειρισμό του μεγαλύτερου «όπλου» που έδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου στον πρωθυπουργό, την επιλογή του χρόνου των βουλευτικών: «Αν και πολλοί με έχουν “γαργαλήσει” να κάνουμε εθνικές εκλογές την ίδια μέρα, αντιστέκομαι και δεν θα γίνει αυτό».

Κορυφαία επίσης η «απεύθυνση» προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Του συστήνω να ρίξει μια ματιά στο έργο του Γάλλου φιλόσοφου και οικονομολόγου Σερζ Λατούς, ώστε να κατανοήσει τι είναι η έννοια της ολιγαρκούς αφθονίας». Πρόκειται για ιδέες παρωχημένες. Ρηχές επαναλήψεις κάποιων ωραίων ιδεών για μια απελευθερωμένη κοινωνία, όπως τις διατύπωσε ο αναρχο-καθολικός διανοητής Ivan Illich την εποχή που άνθησε η γαλλική σοσιαλιστική Αριστερά, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ο Serge Latouche ανακάτεψε την ιδέα της «μετα-ανάπτυξης» (ότι δηλαδή τα αναπτυσσόμενα λατινοαμερικανικά κράτη δεν πρέπει να ακολουθήσουν τον δρόμο του ανεπτυγμένου καπιταλισμού) με την «απο-ανάπτυξη». Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα τούτα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η δική μας κοινωνία, που δεν κατορθώνει να βρει τον δρόμο της εξόδου από την κρίση τόσους μήνες αφότου γύρισαν τα πράγματα, μόνον ο κ. Τσίπρας θα μπορούσε να μας εξηγήσει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει κανένα λόγο να διαβάσει Λατούς. Μπορεί να τελειώσει το πολύ σπουδαίο βιβλίο του οξφορδιανού ακαδημαϊκού Sir Paul Collier για «Το μέλλον του καπιταλισμού» και να το δανείσει μετά στον κ. Τσίπρα. Κυκλοφορεί, μαθαίνω, ως must read, κάτι που πρέπει να διαβαστεί, μεταξύ των Eυρωπαίων πολιτικών. Ο κ. Κόλιερ υποτίτλισε το έργο του θυμοσοφικά: «Πώς να αντιμετωπίσουμε τα νέα άγχη της εποχής μας». Εξηγεί γιατί οι φιλελεύθερες πολιτικές των κεντρώων της πολιτικής σκηνής χρειάζονται μια νέα και ισχυρή δόση «ηθικής ανάτασης». Κριτήρια ηθικής θα βοηθούσαν την οικονομική σκέψη όταν σχεδιάζονται νέες πολιτικές. Λύσεις, δηλαδή, ικανές να απαντήσουν στις πραγματιστικές ανάγκες των ανθρώπων στην εποχή μετά την κρίση. Ορθώς ο κ. Μητσοτάκης αναζητεί ιδέες και επιχειρήματα για τη στροφή προς την ταχεία ανάπτυξη που θα στηρίξει το μέλλον που επειγόντως χρειάζεται η χώρα μας, μετά τη βαριά στασιμότητα που θα του κληροδοτήσει ο κ. Τσίπρας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ