Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Μαλλιοτραβήματα, παιδί μου, μην ακούς»

Κύριε διευθυντά
Θα σας διηγηθώ μια ανάμνησή μου, με αφορμή τα πολιτικά δρώμενα που τις τελευταίες ημέρες κάλυψαν σε όλη την έκταση τα μέσα επικοινωνίας. Η «κούρτη του Ζαμπέλη», ευφυολόγημα των κατοίκων του νησιού κατατωγής μου, μεταφορά από την αγγλική λέξη court, κατάλοιπο της κατοχής των Αγγλων στα Επττάνησα, ήταν μια αλάνα, ας μου συγχωρεθεί η αδόκιμος λέξις, μπροστά στο σπίτι μας. Ο αείμνηστος κύριος Ζαμπέλης είχε την ατυχή σκέψη να την αφήσει στη διαθήκη του και στην πρώην και στη δεύτερη σύζυγό του. Ατύχησε. Οι συγκρούσεις έντονες για το ποια από τις δύο θα επικρατήσει. Τα οικογενειακά στη φόρα, που λένε. «Τι συμβαίνει;», ρωτούσαμε; Η νόνα μας μάς απαντούσε πάντα μονολεκτικά «μαλλιοτραβήματα», κουνώντας το κεφάλι της και ψιθυρίζοντας «τι επίπεδο! τι επίπεδο!», έκλεινε τα παράθυρα για να μην ακούει.

Η υπογράφουσα εγγονή κλείνει την τηλεόραση...

Σουζη Φερεντινου-Μπορονκαϋ, Φιλοθέη

Εμείς οι ψηφοφόροι και ένας όρκος του 1843

Κύριε διευθυντά
Το Κοινοβούλιό μας και τα άλλα αντιπροσωπευτικά μας σώματα μοιάζουν με μια δεξαμενή ξινισμένου κρασιού, όπου ο νέος μούστος που προστίθεται ακολουθεί τον νόμο της χημείας. Σε ένα αρρωστημένο κλίμα, όπου κακό και καλό επικοινωνούν, η ώσμωση προκύπτει αργά ή γρήγορα, με τη βέβαιη επικράτηση του κακού.

Μόνη ελπίδα, να καταστήσουμε το ξίδι ανενεργό. Οι επερχόμενες αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μάς προσφέρουν αυτή την ευκαιρία.  Στο χέρι μας είναι να διαψεύσουμε τον σαρκαστικό αφορισμό του Τζ. Μπέρναρντ Σο, ότι «Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που εξασφαλίζει πως δεν θα κυβερνηθούμε από ανθρώπους καλύτερους από ό,τι μας αξίζουν».

Ο φιλέρευνος συμπατριώτης μου Σπ. Παπακώστας έφερε στην επιφάνεια ένα ιστορικό διαμαντάκι: Τον όρκο που, τη 10η Οκτωβρίου 1843, έδωσαν 37 ψηφοφόροι του χωριού μας, Φτέρη Φθιώτιδος, για την ανάδειξη-συμμετοχή εκλεκτόρων-πληρεξουσίων στην πρώτη Συντακτική Εθνική Συνέλευση.

Παραθέτω το κείμενο του όρκου, ένα μνημείο ιερότητας και ατομικής ευθύνης που η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος ενσωματώνει:
«Ορκίζομαι, εν ονόματι της Παναγίας και αδιαιρέτου Τριάδος, ενώπιον του θυσιαστηρίου τούτου της αληθείας, να μην δώσω την ψήφον μου ούτε διά φιλίαν, ούτε διά μίσος, ούτε διά φόβον, ούτε διά ελπίδα προσωπικού κέρδους, αλλά κατά την συνείδησίν μου και χωρίς καμίαν προσωποληψίαν».

Η υπεύθυνη ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματός μας, κατά τις επερχόμενες εκλογές, είναι το ελάχιστο που περιμένει η πάσχουσα, η εν κινδύνω πατρίδα μας. Με την ψήφο δεν παίζουμε.

Αλλιώς, ας χωνέψουμε καλά καλά τον (ελαφρώς παραφρασμένο) αφορισμό του Τζ. Οργουελ: «Ενας λαός που επαναληπτικά εκλέγει διεφθαρμένους, ανεπαρκείς, καιροσκόπους, ιδιοτελείς, λαϊκιστές-δημαγωγούς πολιτικούς δεν είναι θύμα, είναι συνεργός τους».

Γιωργος Ι. Κωστουλας, Βούλα

Αγχος και των γονέων στις Πανελλαδικές

Κύριε διευθυντά
Καθώς οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για την εισαγωγή στα  ΑΕΙ πλησιάζουν, η αγωνία και το άγχος των υποψηφίων για την επιτυχία τους κορυφώνεται. Δεν είναι μόνο οι τεράστιες προσπάθειες που έχουν καταβάλει για την προετοιμασία τους όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα του ενός ή δύο ετών και οι οδυνηρές για τα φροντιστήρια δαπάνες των γονιών τους, είναι και ο παράγων κάποιας κακής συγκυρίας κατά τις ημέρες των εξετάσεων (ασθένεια, σύγχυση, τρακ κ.λπ.) που μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία ακόμη και κάποιους άριστα καταρτισμένους υποψηφίους. Τέτοιες απαισιόδοξες σκέψεις που ταλανίζουν τους καταπονημένους ψυχοσωματικά από τις ατέλειωτες ώρες διαβάσματος μαθητές επαυξάνουν τη νευρικότητα και το άγχος τους, όσο πλησιάζουν οι ημέρες της δοκιμασίας τους.

Κοντά στους προαναφερόμενους προβληματισμούς τους, τους οποίους επιτείνει η δύσκολη περίοδος της εφηβείας που διανύουν, έρχεται να προστεθεί και η φιλοδοξία των γονιών για την επιτυχία των παιδιών τους στο πανεπιστήμιο, πιστεύοντας ότι είναι ο μοναδικός τρόπος για τη μελλοντική επαγγελματική τους αποκατάσταση. Η εγωιστική, και λανθασμένη εν πολλοίς, αυτή αντίληψη των γονιών, που υποβάλλεται τεχνηέντως στα παιδιά  δημιουργεί πρόσθετο άγχος προκειμένου να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες και τα όνειρα των γεννητόρων τους.

Αυτό το διάστημα, ως γνωστόν, η χώρα μας έχει εισέλθει σε έντονη προεκλογική περίοδο, που ατυχώς συμπίπτει με την πιο ιερή και κρίσιμη για τους νέους περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Τα ΜΜΕ, οι κομματικές συγκεντρώσεις και γενικώς η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι παράγοντες αρνητικοί για τους υποψηφίους, που απαιτούν, ιδίως τις ημέρες αυτές, ήρεμο και γαλήνιο οικογενειακό περιβάλλον, μακριά από τηλεμαχίες και συζητήσεις, εκνευρισμούς και αντιπαραθέσεις στο σπίτι, κατανόηση και συμπαράσταση στις δύσκολες στιγμές που διέρχονται.

Αυτοσυγκράτηση, εκούσια στέρηση ωρών ψυχαγωγίας και αφοσίωση με αυταπάρνηση στα καταπονημένα αυτά παιδιά θα τα βοηθήσουν να προετοιμασθούν αρτιότερα για τη βάσανο των εξετάσεων.

Είναι αυτονόητο, από την άλλη μεριά, ότι απαιτείται και η ψυχολογική προετοιμασία των παιδιών από τους γονείς,  ώστε να αντιμετωπίσουν ψύχραιμα την περίπτωση αποτυχίας στις εξετάσεις, τονίζοντάς τους ότι η εισαγωγή τους σε κάποιο ΑΕΙ δεν αποτελεί το άπαν για τη ζωή τους, αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι δρόμοι αποκατάστασής τους, ακόμη δε και χρόνος για να ξαναδοκιμάσουν εάν το επιθυμούν. Αλλως, η μη έγκαιρη προετοιμασία τους μπορεί να τα οδηγήσει σε απογοήτευση με απρόβλεπτες συνέπειες.

Για τους λόγους αυτούς, γονείς και κηδεμόνες, γρηγορείτε!

Δημητριος Δημηνας, Δικηγόρος, Κατερίνη

Για την «προέλευση» του Αγίου Φωτός

Κύριε διευθυντά
Eπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο του Δημητρίου Μπαλάνου (νομίζω, δεν χρειάζονται συστάσεις) με τίτλο «Αι θρησκευτικαί ιδέαι του Αδαμαντίου Κοραή», εκδόσεως 1920, από τον οίκο Ι. Σιδέρη. Παρουσιάζονται (και κρίνονται) οι απόψεις του Κοραή για τη θρησκεία και τα θέματα που την αφορούν.  

Μεταξύ των άλλων θίγεται και το θέμα του «Αγίου φωτός», που γίνεται και στις μέρες μας αντικείμενο συζητήσεων, κρίσεων, απόψεων και διαφωνιών κατά την περίοδο του Πάσχα.  Στη σελίδα 95 του βιβλίου παρατίθεται περί αυτού και η επομένη, ενδιαφέρουσα, σημείωση:

«Ο αρχιεπίσκοπος Σλαβωνίου και Χερσώνος και συγγραφεύς των Κυριακοδρομίων Νικηφόρος Θεοτόκης (1731-1800), εν επιστολή του προς τον Ελευθέριον Μιχαήλον τον Λαρισαίον, κατά το έτος 1775, γράφει μ.ά. και περί αγίου φωτός τα εξής: “Ουκ απ’ ουρανού κατέρχεται, ουδ’ από του αγίου τάφου αναβλύζει, αλλ’ ο επί την διακονίαν ταύτην ταχθείς αρχιερεύς, εν τω λεγομένω εισελθών Κουβουκλίω, τον πυρίτην παίων, πυρ εξάγει επάνω του ζωοδόχου τάφου, είτα εφάψας τας εν τω τάφω πρότερον τριβείσας λαμπάδας κρατών εξέρχεται και το φως μεταδίδωσιν ως ηγιασμένον τη επαφή και προσψαύσει του παναγίου τάφου. Και ο μεν αγελαίος λαός εκ του τάφου το φως εκείνο αναβλύσαν νομίζει, ουδείς δ’ αυτώ τουναντίον ειπείν θαρσεί, δεινόν τι παθείν δεδιττόμενος». 

Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν ειδικότεροι από εμένα για να σχολιάσουν και να αποφανθούν επί του θέματος.

Θ. Γ. Βουδικλαρης, Πολιτικός Μηχανικός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ