Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μάχη της Κρήτης και μάχη της κάλπης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οπως είπε και ο Μακάρθουρ, θα ξανάρθω...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Την περασμένη Τετάρτη, ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Βουλής και διάφοροι παράγοντες της πολιτικής ζωής επισκέφθηκαν την Κρήτη, για την επέτειο της ομώνυμης μάχης. Η εκδήλωση έγινε στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, η κατάληψη του οποίου από τους Γερμανούς ήταν το σημείο που έκρινε την έκβαση της αναμέτρησης υπέρ των επιτιθεμένων: από την ώρα που είχαν στα χέρια τους αεροδρόμιο για να κατεβάζουν στρατεύματα και εφόδια, ο αγώνας για τους υπερασπιστές της Κρήτης είχε χαθεί.

Πολλοί ιστορικοί που μελέτησαν τη μάχη, από τον Αλαν Κλαρκ ώς τον Αντονι Μπίβορ, συμφωνούν στη διαπίστωση ότι η απόφαση του Νεοζηλανδού (αν δεν κάνω λάθος) διοικητή του τάγματος που κάλυπτε το Μάλεμε να αποσύρει τη μονάδα του ήταν εσφαλμένη. Η κατάσταση των επιτιθεμένων, που είχαν τρομερές απώλειες στην προσπάθειά τους να καταλάβουν το αεροδρόμιο, δεν ήταν καλύτερη από εκείνη των αμυνομένων. Αυτό, όμως, δεν το γνώριζαν ούτε οι μεν ούτε οι δε. Μέσα στη λεγόμενη «ομίχλη του πολέμου», κανείς τους δεν είχε καθαρή εικόνα. Ο Νεοζηλανδός στάθμισε την κατάσταση, τη στάθμισε εσφαλμένα, και στη διάρκεια της νύχτας απέσυρε τη μονάδα του σε θέσεις ανατολικότερα του αεροδρομίου. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία...

Η Κρήτη χάθηκε και εξαιτίας ενός άλλου, προγενέστερου λάθους, που έγινε σε ανώτατο επίπεδο: της απόφασης του γενικού διοικητή των συμμαχικών δυνάμεων στο νησί, υποστρατήγου Φράιμπεργκ, να διατάξει μέρος των δυνάμεων του πυροβολικού που είχε στη διάθεσή του κατά μήκος των βόρειων ακτών της Κρήτης, καθώς περίμενε ότι οι Γερμανοί θα επετίθεντο στο νησί και με αποβατική επιχείρηση. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι ο Φράιμπεργκ είχε ειδοποιηθεί εγκαίρως για τις πραγματικές προθέσεις των Γερμανών να χρησιμοποιήσουν αερομεταφερόμενες δυνάμεις, καθώς οι Βρετανοί είχαν κατορθώσει να αποκρυπτογραφήσουν τις επικοινωνίες των Γερμανών. Ο Φράιμπεργκ, όμως, δεν διάβασε σωστά το «μήνυμα». Είναι αλήθεια ότι η διατύπωση ήταν πολύ προσεκτική ― οι Βρετανοί πρόσεχαν για να μη γίνει αντιληπτό ότι είχαν βρει μια άκρη με τη μηχανή που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί για την κωδικοποίηση των επικοινωνιών τους. Ο δε Φράιμπεργκ ήταν λιγάκι μπούφος και δεν κατάλαβε. Η ερμηνεία που έδωσε στην προειδοποίηση ήταν ότι η επίθεση θα γινόταν και από αέρος και από θαλάσσης, με αποτέλεσμα να διασπείρει τις δυνάμεις του.

Ολα αυτά δεν είναι καθόλου άσχετα με τα θέματα που έχει μπροστά του ανοιχτά ο πρωθυπουργός. Το πρώτο δίδαγμα λέει ότι καλό είναι να διαβάζουμε το περίφημο μήνυμα των εκλογών όσο πιο σωστά μπορούμε και να μη σπεύδουμε να το ερμηνεύσουμε μέσα από τους φόβους ή τους πόθους μας. Σε μια κατάσταση αμφίρροπη, όπως η σημερινή, βεβιασμένες κινήσεις, εξαιτίας ποικίλων πιέσεων, το πιθανότερο είναι να αποδειχθούν καταστροφικές. Το δεύτερο είναι ότι η «ομίχλη του πολέμου» υπάρχει και στις πολιτικές μάχες. Η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές δεν είναι μια νίκη απόλυτη. Ο χαρακτήρας της θα εξαρτηθεί από τα βήματα που μένουν να γίνουν και από τις δύο πλευρές. Αυτό που σήμερα φαντάζει σαν νίκη του ΣΥΡΙΖΑ αύριο μπορεί να αποδειχθεί ότι ήταν η αρχή της μελλοντικής ήττας του. Επομένως, ψυχραιμία και υπομονή στην κυβέρνηση. Αν επιτρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ/Λ-Τ) να της επιβληθεί ψυχολογικά, η τελική ήττα είναι από τώρα προδιαγεγραμμένη.

Εύγε και φεύγε

Ενόψει ανασχηματισμού, ένας φρικτός φόβος διακατέχει τον εκπαιδευτικό κόσμο, αλλά και γενικότερα τον χώρο των γραμμάτων. Είναι ο φόβος ότι ενδέχεται να μην αντικατασταθεί ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, καθώς η περίοδος της διεξαγωγής των πανελληνίων εξετάσεων δεν προσφέρεται για αλλαγές στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου. Οι εξετάσεις ξεκινούν σήμερα, οπότε είναι πλέον αργά να ζητηθεί η μετάθεσή τους αργότερα, ώστε να καταστεί δυνατή η αντικατάσταση του χειρότερου υπουργού της σημερινής κυβέρνησης.

Μπορεί ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός εις βάρος του σημερινού υπουργού να θεωρηθεί άδικος, αλλά δεν είναι, και θα εξηγήσω αμέσως γιατί. Με βάση το θεώρημα περί αυγών και ομελέτας, οι υπουργοί της κυβέρνησης μπορούν να χωρισθούν σε τέσσερις διακριτές κατηγορίες. Την πρώτη απαρτίζουν εκείνοι που έσπασαν αυγά για να φτιάξουν ομελέτα και την έφτιαξαν. Τη δεύτερη εκείνοι που επίσης τα έσπασαν με τον ίδιο σκοπό, αλλά δεν κατάφεραν να τη φτιάξουν. Την τρίτη εκείνοι που δεν είχαν καμία διάθεση να φτιάξουν ομελέτα και, γι’ αυτό, άφησαν τα αυγά στην ησυχία τους. Την τέταρτη αποτελεί ο Κ. Αρβανιτόπουλος μόνος του. Διότι, παρότι δεν είχε την πρόθεση να φτιάξει ομελέτα, όχι μόνον έσπασε τα αυγά, αλλά έκανε και την κουζίνα μαντάρα, χωρίς καλά καλά να καταλάβει ούτε ο ίδιος πώς κατόρθωσε τέτοιον άθλο. Αν προστεθεί σε αυτό και η προσωπική στρατηγική που ακολούθησε στις δημοτικές εκλογές στον Πειραιά, ο Κ. Αρβανιτόπουλος προβάλλει ως ο υπ’ αριθμόν ένα υποψήφιος για να του δοθεί η ευκαιρία να κάνει μια νέα αρχή στη ζωή, εκτός κυβέρνησης. Πώς γίνεται όμως αυτό, όταν την ίδια ώρα διεξάγονται εξετάσεις;

Υπάρχει λύση και είναι η εξής: να μην αποπεμφθεί ο Αρβανιτόπουλος, αλλά να υποβιβασθεί σε αναπληρωτή υπουργό και στη θέση του υπουργού να τοποθετηθεί κάποιος άλλος. Είναι πολύ πιθανό να το δεχθεί, διότι ώς τώρα αυτό ήταν: αναπληρωτής της παινεμένης υπουργοπούλας Αννας Διαμαντοπούλου, αναπληρωτής σήμερα του Αγγελου Λασκάρεως. Γιατί όχι αναπληρωτής και υπό κάποιον τρίτο;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ