Νίκος Βατόπουλος ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το διαρκές κλίμα παρακμής

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

​Πριν από ένα χρόνο μιλούσαμε για διολίσθηση σε αυταρχισμό και αντιδημοκρατικές διαθέσεις. Σήμερα, μιλάμε για τάσεις ολοκληρωτισμού, για διάβρωση του κράτους, για δίωξη της αντίθετης άποψης και για ανάδειξη της προπαγάνδας σε επίσημη κυβερνητική διάλεκτο. Είναι πρωτόφαντες καταστάσεις σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, που και δικτατορίες έχει γνωρίσει, και λαϊκισμούς έχει προσκυνήσει, και αυταρχισμούς έχει ανεχτεί. Αλλά το «είδος» ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απαντά για πρώτη φορά, σαν ένα υβρίδιο ηθοπλαστικού ψευδο-κομμουνισμού και θρασύτατου εθνολαϊκισμού, που συνενώνονται στην πιο θλιβερή εκδοχή που θα μπορούσε να τύχει στη χώρα αυτήν την κρίσιμη περίοδο. Εχει επικαθίσει στην ατμόσφαιρα, σαν αφρικανική σκόνη, αυτή η αίσθηση πως η χώρα έχει αλωθεί από μια κλίκα αδίστακτων αμοραλιστών. Η δράση τους είναι ποικίλη. Εστιάζεται στη συντήρηση εξαρτημένων και διευρυνόμενων ομάδων πολιτών μέσα από τις κρατικές δομές, στη διαιώνιση καταστάσεων ρήξης, σύγκρουσης και εθνικής αντίστασης, στην καλλιέργεια αντιδυτικής εσωστρέφειας, στην ενίσχυση κλίματος παρακμής, μιζέριας και φτώχειας, στη διαστρέβλωση κάθε αντίθετης άποψης, στην περιθωριοποίηση του αστικού τρόπου ζωής και στην απονέκρωση της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας.

Γενικά, ένα βασικό σχέδιο είναι να γίνεται ο βίος αβίωτος σε όποιον θέλει να αναπτύσσεται, να προοδεύει και να καινοτομεί έξω από τη σφαίρα του διογκωμένου και παρασιτικού κράτους. Η φορολογία ως μέσον συντήρησης όλων αυτών των σχεδίων, σε συνδυασμό με την ανανέωση του παρακμιακού λεξιλογίου ώστε ο Ελληνας πολίτης να παραμένει εξουθενωμένος, ανέμπνευστος και υποτελής, είναι μια κλασική συνταγή ολοκληρωτισμού. Αυτή η Ελλάδα του 2016 είναι μια πραγματικότητα, εφήμερη ή όχι, σε μια διεθνή συγκυρία που θα ήλπιζε κανείς να υπάρχει στοιχειωδώς σώφρων κυβέρνηση. Ο χειρισμός του προσφυγικού από την πρώτη ημέρα έως σήμερα αποκαλύπτει όχι μόνον την αντιεθνική, αντιευρωπαϊκή και επί της ουσίας κυνική και αναποτελεσματική «πολιτική», αλλά και την αδυναμία στοιχειώδους διαχείρισης των αστάθμητων, πλέον, εξελίξεων σε όλο το σώμα της κοινωνίας. Είναι εντυπωσιακό σε αυτό το σημείο που έχουμε φθάσει, το μοναδικό κυβερνητικό σχέδιο είναι η διάλυση της κοινωνίας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ