Στάμος Ζούλας ΣΤΑΜΟΣ ΖΟΥΛΑΣ

Τα αίτια παρακμής της Διεθνούς Εκθεσης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α​λήθεια, πιστεύουν οι πολιτικοί μας ταγοί, πως οι Ελληνες πολίτες αγωνιούν επί έναν ολόκληρο χρόνο, ώσπου να ανεβούν στη Θεσσαλονίκη και να «εκθέσουν» τα πολιτικά τους προγράμματα, εγκαινιάζοντας τη Διεθνή Εκθεση; Η πολιτική «παρέμβαση» στη ΔΕΘ έχει καταντήσει, τις τελευταίες δεκαετίες, όχι απλώς κουραστική, αλλά και γραφική, στα όρια της γελοιότητας. Στα εγκαίνια, όχι μόνον δεν αναβαθμίζεται ο πολιτικός λόγος, αλλά χρόνο με τον χρόνο ευτελίζεται και καταντά πειστήριο αναξιοπιστίας και ανυποληψίας. Ηταν μια ευκαιρία για τον κ. Μητσοτάκη, ως νέος πολιτικός αρχηγός, να αρνηθεί τη συμμετοχή του στη φιέστα αυτή και –κυρίως– να την καταγγείλει ως βήμα πολιτικής φαυλότητας. Ας άφηνε τον κ. Τσίπρα να μονοπωλήσει την ευκαιρία, όπως έπραξε με το περιβόητο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και στη συνέχεια με το «παράλληλο πρόγραμμα». Τα ερωτήματα που προκαλεί η φιέστα αυτή στην κοινή γνώμη είναι πολλά και εύλογα. Βρισκόμαστε σε περίοδο έντονης και καθημερινής πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο κόσμος περιμένει ανά πάσα στιγμή από τους πολιτικούς μας να βρουν και να προτείνουν λύσεις στα δεινά του. Με ποια λογική οι «σωτήριες» λύσεις και οι τελεσφόρες καινοτομίες κυοφορούνται επί έναν ολόκληρο χρόνο, προκειμένου να συντελεσθεί ο τοκετός τους στα εγκαίνια της ΔΕΘ; Πόσο φυσική και πειστική είναι αυτή η κυοφορία;

Δεν είναι άσχετο το ότι ένα οικονομικό γεγονός, που αποβλέπει στην προβολή ελληνικών και ξένων προϊόντων, προκαλεί κάθε χρόνο ολοένα και μεγαλύτερες λαϊκές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας.

Φυσικά, αυτό το κλίμα δεν το προκαλούν οι οργανωτές και οι εκθέτες. Το πυροδοτεί η άνοδος των πολιτικών μας στη συμπρωτεύουσα και κυρίως οι εξαγγελίες τους, που θυμίζουν προεκλογική περίοδο. Επί εβδομάδες τα κομματικά επιτελεία προβληματίζονται και επιλέγουν τι θα υποσχεθεί ο αρχηγός τους και πώς θα υπερκερασθούν οι επαγγελίες του αντιπάλου. Τελικά και διαχρονικά οι αντίπαλοι αναδεικνύονται ισόπαλοι σε ψεύδη και εξαπατήσεις. Ετσι, ο χώρος της έκθεσης μεταβάλλεται κάθε χρόνο σε πεδίο διαδηλώσεων και επεισοδίων. Παράλληλα, υποβαθμίζεται, μέχρις εκμηδενισμού, αυτό τούτο το γεγονός της διεθνούς έκθεσης. Παλιότερα, η δημοσιότητα ήταν εντοπισμένη στον αριθμό των εκθετών και των περιπτέρων, στην εμφάνιση νέων προϊόντων, στην ανταγωνιστική παρουσία της χώρας μας, στη συνεχή πρόοδο και επέκταση της έκθεσης. Τα τελευταία χρόνια ουδεμία τέτοια πληροφόρηση υπάρχει. Οι πάντες ασχολούνται με το τι θα πουν ή είπαν οι πολιτικοί, με τις συγκρούσεις τους, με τα επεισόδια. Η ΔΕΘ είναι απλώς η αφορμή για να στηθεί αυτό το πολιτικό σκηνικό.

Σε πρόσφατο άρθρο του ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης αναφέρθηκε στο κατάντημα της ΔΕΘ. «Ενα χαρμάνι πολιτικού και εμπορικού γεγονότος», όπως το απεκάλεσε. Προς στιγμήν, μάλιστα, σκέφθηκε να μην παραστεί στα φετινά εγκαίνια. Παράλληλα, ο κ. Μπουτάρης κάνει πολλές και ενδιαφέρουσες προτάσεις, προκειμένου η έκθεση να ξαναβρεί την παλιά της αίγλη και να αναβαθμισθεί. Αλήθεια, όμως, σε ποιους απευθύνονται οι προτάσεις αυτές; Σ’ αυτούς που κατάντησαν τη ΔΕΘ πολιτική αρένα; Στους υπαιτίους της παρακμής; Αυτοί, προτού αντιληφθούν τη ζημία που έχουν προκαλέσει στην έκθεση, θα έπρεπε να είχαν συναίσθηση της φθοράς που υφίστανται οι ίδιοι. Αγαπητέ δήμαρχε, εσύ είσαι το αφεντικό αυτής της πόλης. Ως οικοδεσπότης κάθε άλλο παρά έπρεπε να σκεφθείς αποχή απ’ τα εγκαίνια. Αντίθετα. Οφείλεις να αδράξεις το φραγγέλιο...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ