Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Χυδαίον γλωσσικόν - χαμηλόν νοητικόν»

Κύριε διευθυντά
Δανείζομαι τον ως άνω τίτλο από γνωστό Ελληνα γλωσσολόγο, για να αναφερθώ στη συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής της 10ης/10/2016 με θέμα τη διαπλοκή και τη διαφθορά στον τόπο μας, πιστεύοντας πως είναι εύκολο να καταλάβει κανείς το γιατί...

Κατά την άποψή μου, εστερείτο σοβαρότητoς η συζήτηση. Υπήρξαν βέβαια και μικρά χρονικά διαστήματα με περιεχόμενο και μηνύματα. Αντί η συζήτηση να αναφερθεί κυρίως σε συγκεκριμένες προτάσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, επί ώρες βλέπαμε και ακούγαμε προσωπικές επιθέσεις εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου. Θα μπορούσαν π.χ. ενόψει της αναθεώρησης του Συντάγματος να αναφερθούν συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Αντ’ αυτού παρακολούθησαμε έριδες για τη σύνθεση της επιτροπής αναθεώρησης. Αλήθεια, έλεος, δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε μια επιτροπή; (Αν τόσο δεν μπορούν πια, ας κάνουν κλήρωση μεταξύ των συνταγματολόγων και λοιπών ικανών προσώπων.) Στην αναθεώρηση θα μπορούσε π.χ. να περιληφθεί η μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200 και η μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης κατά 50%, όπως έγινε σε μεγάλο αριθμό συνταξιούχων (η πρόταση αυτή ελέχθη στην ανωτέρω συζήτηση της Βουλής από τον κ. Λεβέντη). Μπράβο για την τόλμη του και κρίμα για όλους τους υπόλοιπους αρχηγούς κομμάτων που δεν αναφέρθηκαν καν στην πρότασή του. Ακόμη, μεταξύ των άλλων ελέχθησαν μειωτικά λόγια για τον ανώτατο δικαστικό κ. Ντογιάκο (αλήθεια γιατί ελέχθησαν;). Iσχύει και για την περίπτωση αυτή λοιπόν το ότι όσα λιγότερα ξέρει κανείς για το «γιατί» τόσο περισσότερα υποψιάζεται. Τέλος, κατά την άποψή μου, θα ήταν εξαιρετικά ωφέλιμη μια συνεδρίαση της Βουλής με θέμα «Προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος». Σε μια τέτοια συζήτηση θα κρινόταν από την κοινή γνώμη μεταξύ των άλλων και η τόλμη των αρχηγών των κομμάτων.

Θανος Θανασης - Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ

Από το Σίδνεϊ για το Ινστιτούτο Βενετίας

Κύριε διευθυντά
Σας γράφω από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας για να εκφράσω τη βαθιά μου απογοήτευση και αμηχανία για τις προτεινόμενες αλλαγές στους σκοπούς και τον τρόπο λειτουργίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας και για την πρόσφατη απόλυση της βιβλιοθηκαρίου του Ινστιτούτου, κ. Δέσποινας Βλάσση.

Είμαι ένας από τους παλαιότερους ξένους επισκέπτες και φιλοξενούμενους του ινστιτούτου· από το 1967 έως σήμερα έχω φιλοξενηθεί εκεί επανειλημμένα για μικρά διαστήματα, προκειμένου να συνεχίσω τις μελέτες μου σε θέματα της βενετοκρατούμενης Ελλάδας.  Από τις εκατοντάδες υψηλής ποιότητας επιστημονικές μελέτες που εκπονήθηκαν από υποτρόφους, φιλοξενούμενους και μέλη του προσωπικού του ινστιτούτου, μια σημαντική μερίδα του παρελθόντος του σημερινού ελληνισμού έχει βγει από το σκοτάδι της λησμονιάς. Πρόκειται για ένα επιστημονικό έργο ανεκτίμητης σημασίας που δεν θα μπορούσε να γίνει σε καμιά άλλη πόλη, γιατί βασίζεται κυρίως σε υλικό που υπάρχει μόνο στα αρχεία και τις βιβλιοθήκες της Βενετίας.

Το έργο του ινστιτούτου είναι εθνικής αλλά και διεθνούς σημασίας, ένα έργο για το οποίο κάθε Ελληνας θα μπορούσε να είναι περήφανος· αδυνατώ να κατανοήσω πώς μερικοί δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την αξία του. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να καταβληθεί κάθε προσπάθεια προκειμένου να συνεχιστεί στο μέλλον, αναλλοίωτο, αυτό το πολύτιμο έργο.

Πέρα όμως από το επιστημονικό του έργο, το ινστιτούτο επικοινωνεί με ένα ευρύτερο κοινό και κατέχει μια συγκεκριμένη θέση στον πολιτιστικό χάρτη της Βενετίας. Το μουσείο του, με την πολύτιμη συλλογή θρησκευτικής τέχνης, δέχεται αξιόλογο αριθμό επισκεπτών και τους ξεναγεί σε μια Ελλάδα σχετικά άγνωστη και γοητευτική. Σε όσους υποστηρίζουν πως η ύπαρξη ενός τέτοιου ιδρύματος είναι «πολυτέλεια» για την Ελλάδα, θα υπενθύμιζα πως τα έξοδα του ινστιτούτου καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από την περιουσία της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας, που δωρήθηκε στο ελληνικό Δημόσιο.

Δεν ξέρω τι σχέση έχει η απόλυση της κ. Δέσποινας Βλάσση με τις προτεινόμενες αλλαγές στη λειτουργία του ιδρύματος, υποψιάζομαι όμως πως δεν είναι άσχετη, πως οφείλεται, δηλαδή, άμεσα ή έμμεσα σε εξωτερικές πιέσεις. Η κ. Βλάσση υπήρξε επί δεκαετίες βιβλιοθηκάριος και βασικό μέλος του προσωπικού του ινστιτούτου.

Η βιβλιοθήκη είναι η καρδιά του ιδρύματος. Δεν εξυπηρετεί μόνο τους υποτρόφους και τους φιλοξενούμενους του ινστιτούτου· είναι ανοιχτή σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για το Βυζάντιο και τη μεταβυζαντινή Ελλάδα. Ερχονται συνεχώς φοιτητές, καθηγητές πανεπιστημίου, μέλη του ευρύτερου κοινού. Φυσικά δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς έμπειρο και εξειδικευμένο βιβλιοθηκάριο. Η συμβολή της κ. Βλάσση υπήρξε ανεκτίμητη, όχι μόνο στη βιβλιοθήκη αλλά και στη διοργάνωση συνεδρίων, στην επιμέλεια επιστημονικών δημοσιευμάτων και στο γενικότερο έργο του ινστιτούτου. Εύχομαι να βρεθεί τρόπος να επανεξεταστεί το θέμα και να επιστρέψει η κ. Βλάσση στη θέση της.

Alfred Vincent - Επιστημονικός συνεργάτης (Honorary Affiliate), Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ

Δεν αντέχουν... τα αρχαία

Κύριε διευθυντά
Απερίγραπτη έκπληξη και απορία προκάλεσε η επιχειρούμενη υποβάθμιση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο νέο αναλυτικό πρόγραμμα. Η κυβέρνηση Τσίπρα, καθοδηγημένη από υποκειμενικές, κυριολεκτικά επιπόλαιες απόψεις, ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, διόρισε τις «κατάλληλες» επιτροπές για κάλυψη προειλημμένων αποφάσεων. Αγνόησε την ανάγκη του δημόσιου διαλόγου.

Περιφρόνησε τη Βουλή. Αυθαίρετα αποφάσισε. Διαφαίνεται συστηματική προσπάθεια αποκοπής από την ιστορική συνέχεια. Κανείς εχέφρων δεν αρνείται την αναγκαιότητα βελτιωτικών αλλαγών στα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα. Oτι δεν ακολουθείται πάντοτε η καλύτερη διδακτική και αποτελεσματική μεθοδολογία, είναι φανερό. Και αδικείται το μαθησιακό αντικείμενο, δυσανασχετούν οι μαθητές για ένα μάθημα, λόγω σχολαστικού τρόπου διδασκαλίας ή περιορισμένης ικανότητας και ευσυνειδησίας του διδάσκοντος ή και προσωπικής τους αποτυχίας. Δημιουργούνται εσφαλμένες εντυπώσεις. Ωστόσο, συγκεκριμένα, η αρχαία ελληνική γλώσσα δεν επιτρέπεται να εξοβελίζεται για αυτούς τους λόγους. Φυσικά η παράλληλη διδασκαλία κειμένων στη νεοελληνική είναι απαραίτητη.

Η νεοελληνική, μορφή εξελισσόμενου γλωσσικού οργάνου, στηρίζεται στον τεράστιο πλούτο και την καταπληκτική δομή και λογική σύνταξη της αρχαίας, που εκτιμώνται από τον ανεπτυγμένο πολιτισμένο κόσμο. Περιλαμβάνονται τα αρχαία ελληνικά σε αναλυτικά προγράμματα της μέσης εκπαίδευσης και σε περιοχή της Αγγλίας διδάσκεται και σε δημοτικά σχολεία.  Εκτός του γλωσσικού πλούτου, που δανείστηκαν νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, μελετάται και διδάσκει η λογική της συντακτικής της μορφής.

Εμείς οι Eλληνες έχουμε το μοναδικό πλεονέκτημα, με πολύ μεγαλύτερη ευκολία από τους άλλους, να διαβάζουμε, να κατανοούμε, χωρίς σοβαρή δυσκολία, αρχαία κείμενα, σε μορφή γνωστή, γιατί έχουμε και το συγγενές ανεπτυγμένο γλωσσικό αισθητήριο.  Το σημαντικότερο: Για εμάς τους Ελληνες, η γλώσσα μάς ενώνει, τονίζει την ιστορική μας συνέχεια στον τόπο όπου γεννηθήκαμε, ενισχύει τους εθνικούς μας δεσμούς, που για τους ιδεοληπτικά αγκυλωμένους σε ατυχείς αντιλήψεις αποτελούν το «κόκκινο πανί».

Δημ. Γ. Σμυρλης - Συντ/χος λυκειάρχης

Η σύνθεση Ολομέλειας ΣτΕ

Κύριε διευθυντά
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας όταν συνεδριάζει ως Δικαστήριο συντίθεται από τον πρόεδρο, τους αντιπροέδρους (10 σήμερα), τους συμβούλους (54 σήμερα), δύο παρέδρους (χωρίς δικαίωμα ψήφου) και τον γραμματέα. Για την ύπαρξη απαρτίας απαιτείται να παρίστανται 19 τουλάχιστον (και 25 σε περίπτωση που ο πρόεδρος κρίνει μία υπόθεση ως εξαιρετικής σημασίας) μέλη, που έχουν δικαίωμα ψήφου (67 συνολικά). Ούτε από το Προεδρικό Διάταγμα, που αφορά το Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά ούτε και από τον Κανονισμό του προβλέπεται πώς γίνεται η επιλογή των 19 ή 25 τουλάχιστον μελών της Ολομέλειας κάθε φορά. Ρυθμίζεται προφανώς από κάποια εσωτερική διαδικασία. Βεβαίως, τυπικά η συμμετοχή επιπλέον δικαστών (πέραν των 19 ή 25) δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

Για τον λόγο αυτό άλλωστε στην Ολομέλεια που π.χ. έκρινε τη συνταγματικότητα του πρώτου μνημονίου συμμετείχαν 51 δικαστές και σε αυτήν που έκρινε τη συνταγματικότητα της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης συμμετείχαν 27 κ.ο.κ.

Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικράτειας δεν είναι ένα σταθερό σώμα εντός τουλάχιστον ενός δικαστικού έτους, ούτε με την έννοια του αριθμού των δικαστών, ούτε με την έννοια των συγκεκριμένων προσώπων. Γενικότερα αυτό ίσως να μην αποτελεί πρόβλημα.

Στην περίοδο όμως που αφενός μεν ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας διακόπτει μια διάσκεψη με συγκεκριμένη αιτιολογία και εν συνεχεία του ασκείται δριμεία και μάλλον όχι άδικη κριτική από δύο αντιπροέδρους αυτού, αφετέρου δε ο υπουργός Δικαιοσύνης κινείται την παραμονή της τρίτης διασκέψεως με ασυνήθιστη (έπειτα από δημοσίευμα) ταχύτητα για τον πειθαρχικό έλεγχο δικαστή, που μετέχει στη σύνθεση, το γεγονός ότι η σύνθεση της Ολομέλειας δεν καταρτίζεται με αντικειμενικό τρόπο, θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Παναγιωτης Η. Αθανασιου - Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ