ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Η Στέγη για εκείνους που... δεν την έχουν πια

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Εσωτερική όψη του στοιχειωμένου σπιτιού «Phobiarama» του Ντρις Φερχούβεν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Eνα «στοιχειωμένο σπίτι» θα στηθεί στην πλατεία Συντάγματος για να ξορκίσει την κουλτούρα του φόβου, η Ομόνοια θα «εξαφανιστεί» για λίγες μέρες, μια αποθήκη στον Πειραιά θα μετατραπεί σε μινωταυρικό λαβύρινθο, όπως μοιάζει το ταξίδι των προσφύγων σε μια νέα χώρα, ενώ θα ακούσουμε ιστορίες μετανάστευσης από τον Πειραιά και τη μακρινή Φουκουσίμα στο τέταρτο φεστιβάλ Fast Forward της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Οι έννοιες της βίαιης μετατόπισης και του εκτοπισμού από οικείους χώρους θα απασχολήσουν το φετινό φεστιβάλ, το οποίο θα απλωθεί σε δημόσιους χώρους και κτίρια της Αθήνας και του Πειραιά. «Το φεστιβάλ θα μιλήσει για τους ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί από τον τόπο τους με βίαιο τρόπο και αυτό δεν αφορά μόνο τους πρόσφυγες που έφυγαν λόγω του πολέμου, αλλά και τους ανθρώπους που έχουν φύγει εξαιτίας πυρηνικών ατυχημάτων ή λόγω της οικονομικής κρίσης», λέει στην «Κ» η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Κάτια Αρφαρά.

Παλιοί γνώριμοι του Fast Forward επιστρέφουν στην Αθήνα, όπως ο Νοτιοαφρικανός Μπρετ Μπέιλι που πέρυσι παρουσίασε το «Exhibit Β». Φέτος τα ζωντανά ταμπλό βιβάν του Μπέιλι θα βρίσκονται στο «Sanctuary» στην Πέτρινη Αποθήκη στο λιμάνι του Πειραιά, σε μια νέα εγκατάσταση-λαβύρινθο στην Ευρωπαϊκή Eνωση της κρίσης, εμπνευσμένη από τη μυθολογία του Μινώταυρου, που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι Rimini Protokol ανοίγουν τον διάλογο και διατυπώνουν ερωτήματα για την πολυπολιτισμική Ευρώπη με την οπτικοακουστική περφόρμανς «Evros Walk Water 1&2» και τις ιστορίες έξι ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων που μυήθηκαν στη μουσική του Τζον Κέιτζ κατά την παραμονή τους στην Αθήνα.

Ο Ντρις Φερχούβεν θα στήσει το μαύρο του στοιχειωμένο σπίτι «Phobiarama» στην πλατεία Συντάγματος, και με ένα «τρενάκι του τρόμου» θα μιλήσει για τη ρητορική του φόβου που έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο ακροδεξιών κομμάτων και την εσωστρέφεια των σύγχρονων κοινωνιών. Λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, ο Γερμανός Γκέοργκ Σνάιντερ, ο οποίος συχνά δοκιμάζει τα όρια της τέχνης, θα στήσει την «Αόρατη Πόλη» (Invisible City) «εξαφανίζοντας» τεχνητά την πλατεία Ομονοίας από τα μάτια των δορυφόρων.

Στην ίδια περιοχή, το εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» θα φιλοξενήσει το πρότζεκτ «Don’t follow the wind» που ξεκίνησε με αφορμή το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκοσίμα το 2011 και θα δημιουργηθούν έργα για τη «ραδιενεργή» κατάσταση στην Ελλάδα σε διάλογο με την ιαπωνική επαρχία.

Για πρώτη φορά, το φεστιβάλ επεκτείνεται και στον Πειραιά, όπου εκτός από το «Sanctuary», θα διοργανωθεί το περιπατητικό πρότζεκτ «Ετεροτοπία» του Ακίρα Τακαγιάμα. Το ζήτημα της στέγης, με άστεγους να κατακλύζουν πάρκα και δάση της Ιαπωνίας, καθώς και της εξαιρετικά δύσκολης υποδοχής μεταναστών στη χώρα, είναι μείζον, και στην ευρωπαϊκή εκδοχή του πρότζεκτ ο Ιάπωνας καλλιτέχνης διοργανώνει μια πορεία από την Ομόνοια στον Πειραιά, όπου με ειδικές εφαρμογές στο κινητό και χάρτες θα θυμηθούμε και θα ακούσουμε ιστορίες μετανάστευσης και μετακίνησης από το μεγάλο ελληνικό λιμάνι που κάποτε αποχαιρετούσε τους Eλληνες που έβαζαν πλώρη για το αμερικανικό όνειρο.

«Συνήθως η οπτική μας είναι καθαρά ελληνική και ευρωκεντρική. Θα ήθελα μέσα από το φεστιβάλ να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να δούμε αυτό που μας συμβαίνει με ένα ιστορικό βάθος και συγκριτικά με το τι συμβαίνει αλλού, παρά να μένουμε εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό μας», σημειώνει η κ. Aρφαρά.

Γύρω από το θέμα της μετακίνησης και του εκτοπισμού «κινούνται» και τα πρότζεκτ της Ζωής Δημητρίου (Pelegrinus), του Χικάρου Φούτζι (Ετεροχρονία) και των Μπερλίν (Zvizdal) για το χωριό στο Τσερνομπίλ που κατοικείται από ένα μοναχικό ζευγάρι εδώ και 27 χρόνια.

​​Φεστιβάλ Fast Forward. Διάρκεια: 2 έως 14 Μαΐου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ