Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η φοιτήτρια, η σημαία και το μάθημα

Κύριε διευθυντά
Στη Νομική Σχολή, κατά τη διδασκαλία της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, η οποία αποτελεί έκφανση της ελευθερίας της πνευματικής κίνησης, ο δάσκαλος δεν μπορεί να μην αναφερθεί στο και παρ’ ημίν συμβάν του καψίματος σημαίας κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και στις σχετικές επιστημονικές και νομολογιακές θέσεις που έχουν αναπτυχθεί. Η πρώτη ώρα του μαθήματος είχε τελειώσει και θα ακολουθούσε η δεύτερη, στην οποία ο δάσκαλος είχε προγραμματίσει και την αναφορά στο κάψιμο της σημαίας. Στο διάλειμμα άκουσε μια φοιτήτριά του που έλεγε τηλεφωνικά στον συνομιλητή της: «Με ζητήσατε για συνέντευξη… κ.λπ.». Αφού τελείωσε το τηλεφώνημα, ο περίεργος δάσκαλος ρώτησε τη νεαρά φοιτήτριά του: «Σε ποιον, παιδί μου, και για ποιο λόγο θα δώσεις συνέντευξη»; Η φοιτήτρια του απήντησε ότι είχε λάβει προ διετίας διεθνή διάκριση –χάλκινο μετάλλιο– στον αθλητισμό και τέλειωσε με τη φράση: «Ξέρετε, κύριε καθηγητά, τι ρίγος συγκίνησης με κατέλαβε, όταν ανέβηκα στο βάθρο και παρακολουθούσα την έπαρση της σημαίας μας υπό τους ήχους του εθνικού μας ύμνου – Ολους τους αθλητές το ίδιο ρίγος μας διαπερνά»! Παιδί είκοσι χρόνων! Η δεύτερη ώρα του μαθήματος ξεκίνησε. Στο τέταρτο πάνω ήρθε η ώρα του καψίματος της σημαίας. Ο δάσκαλος προτίμησε, αντί να συνεχίσει το μάθημα, να διηγηθεί στην τάξη τη διεθνή διάκριση της φοιτήτριας και τα τελευταία λόγια της από τον μικρό διάλογό τους. Αποχαιρέτησε την τάξη, λέγοντας: «Τα υπόλοιπα, για την ελευθερία του συνέρχεσθαι, μπορείτε, κυρίες και κύριοι, να τα διαβάσετε μόνοι σας». Η ουσία του μαθήματος είχε βγει στην επιφάνεια με τα λόγια της εικοσάχρονης «μαθήτριας» (ή μήπως της εικοσάχρονης «δασκάλας»;).

Φιλιππος Κ. Σπυροπουλος, Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

«Και λίγη τσίπα, κ. πρωθυπουργέ»

Κύριε διευθυντά
Διερωτώνται οι Ελληνες του εξωτερικού, κ. Τσίπρα, αλήθεια, έχετε συνείδηση για το τι λέτε και τι κάνετε; Κάποιος δημοσιογράφος σχολίασε μετά τη συνέντευξή σας στον κ. Χατζηνικολάου ότι παρουσιάσατε μια κατάσταση σαν να βρίσκεστε στην Ελβετία, τόσο ωραία. Κανείς δεν πιστεύει ότι αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα, διότι ζείτε στον κόσμο σας, της εποχής των Εξαρχείων, των καταλήψεων που συνεχίζουν και σήμερα η παρέα σας, των αντιεξουσιαστών, του «Ροβίκωνα» και άλλων «πολιτιστικών» οργανώσεων που στηρίζουν στελέχη σας, Τόσκας, Φίλης, Παρασκευόπουλος, Σκουρλέτης, Παππάς και άλλοι ομοϊδεάτες, που στο μυαλό τους έχουν, «λένε», την «ασφάλεια» των πολιτών, την πανεπιστημιακή μόρφωση, σαν αυτήν που είχατε εσείς, ασχέτως αν σας έδωσαν το δίπλωμα μετά 10 χρόνια, αφού δεν είχατε χρόνο για μελέτη λόγω της μεγάλης απασχόλησης που είχατε για καταλήψεις και άλλες πολλές «προοδευτικές» ενέργειες για το «καλό» της κοινωνίας που σήμερα είστε υπερήφανος γιατί όλα πάνε καλά. Πήραν τα μυαλά σας αέρα και ένας περίεργος παιδικός εγωισμός ότι είστε ο πρωθυπουργός και έχετε τελείως τυφλωθεί, δεν βλέπετε την καταστροφή της χώρας. Ακούστε τις κραυγές αυτών που υποφέρουν, δείτε τις επιχειρήσεις που κλείνουν, μην προσλαμβάνετε ανίκανους δημοσίους υπαλλήλους μόνο για την ψήφο. Κάντε μια σωστή «κωλοτούμπα», μην ακούτε τους εξτρεμιστές συνδικαλιστές και άλλους «ειδικούς» συμβούλους σας και αποφασίστε να φέρετε ξένους επενδυτές για να βρουν δουλειά οι άνεργοι, ξεκινήστε τα μεγάλα έργα που οι δικοί σας με διάφορα ιδεολογικά τεχνάσματα εμποδίζουν ότι δήθεν ξεπουλάμε τη χώρα. Τι αηδίες είναι αυτές που λέγονται, και μάλιστα από, υποτίθεται, «καθηγητές» και άλλα άσχετα πολιτικά πρόσωπα που βρίσκονται κοντά σας. Οσο για τον Θεό που αναφερθήκατε, ας ευχόμαστε να σας δώσει φώτιση, αν και δεν τον πιστεύετε.

Δημητρης Σκεπαρνιας – Γενεύη

Ο Ερντογάν και οι στρατιωτικοί

Κύριε διευθυντά
Προσφάτως ο Ταγίπ Ερντογάν ανήγγειλε ότι καταργεί τις παραγωγικές σχολές Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας που παραμένουν ήδη κλειστές από το 2016, οι απόφοιτοι των οποίων δεν έγιναν δεκτοί στις Ε.Δ. αλλά απελύθησαν κι εστάλησαν στα σπίτια τους. Ανήγγειλε επίσης την ίδρυση πανεπιστημίου για την εκπαίδευση και παραγωγή αξιωματικών για τις ένοπλες δυνάμεις (Ε.Δ.). Με την ευκαιρία ενθυμούμαι ότι το έτος 1971 έγινε στο Λιβόρνο Ιταλίας σύσκεψη των διοικητών των Σχολών Ναυτικών Δοκίμων του ΝΑΤΟ, όπου έκαστος των διοικητών παρουσίασε τα διδασκόμενα γνωστικά αντικείμενα και την εν γένει λειτουργία της Σχολής. Ως διοικητής της ΣΝΔ, πλοίαρχος μάχιμος, έλαβα μέρος και εκπροσώπησα τότε τη δική μας ΣΝΔ.  Αξιοσημείωτο γεγονός ήταν η παρουσίαση του Γερμανού διοικητή, πλοιάρχου (τέως κυβερνήτου υποβρυχίων) ο οποίος ανέφερε μετά πολλής λύπης ότι η ιστορική ΣΝΔ και οι άλλες σχολές Στρατού και Αεροπορίας της Γερμανίας καταργήθηκαν με απόφαση της κυβέρνησης και από τον επόμενο χρόνο, 1972, θα λειτουργούσαν δύο πανεπιστήμια (Αμβούργο – Μόναχο) όπου θα διδάσκονταν γνωστικά αντικείμενα - μαθήματα υψηλού πανεπιστημιακού επιπέδου σχετικά με τις ένοπλες δυνάμεις.  Η φοίτηση θα ήταν τριετής ή τετραετής, μετά το πέρας της οποίας οι μαθητές θα αποσπώνταν επί διετία για επαγγελματική στρατιωτική εκπαίδευση σε Στρατό - Ναυτικό - Αεροπορία.  Αυτή η απόφαση ελήφθη από την τότε κυβέρνηση έπειτα από ενδελεχείς μελέτες που απέδειξαν ότι η Γερμανία έχασε τον πόλεμο κυρίως λόγω ελλείψεως συντονισμού στις επιχειρήσεις των τριών κλάδων των Ε.Δ.  Διερωτώμαι μήπως ο Ερντογάν ακολουθήσει το παράδειγμα της Γερμανίας με δεδομένο ότι έχει συλλάβει ή απολύσει το 1/3 των αξιωματικών των Ε.Δ. και έχει μειωμένη εμπιστοσύνη στους νυν υπηρετούντας και προσβλέπει στη δημιουργία νέων δικών του αφοσιωμένων αξιωματικών.

Βασιλειος Χαρλαυτης, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.

Εμανουέλ, όχι όπως Αλέξης

Κύριε διευθυντά
Με χαρά οι περισσότεροι ακούσαμε τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών. Μήπως, μήπως όμως, κατά βάθος, μέρος αυτής της ανακούφισης να κρύβει την κρυφή ελπίδα –και κυρίως την ανάγκη– να συμβεί το ίδιο και στον έρημο τον τόπο μας; Η σύγκριση αχανής, εάν εξαιρέσει κανείς το ότι ο Μακρόν και ο δικός μας Τσίπρας είναι συνομήλικοι. Εκεί σταματούν οι συμπτώσεις. Ταλέντο ρήτορα δεν θεωρώ ότι διαθέτει, αλλά εντυπωσιαστήκαμε με τη σίγουρη, νοικοκυρεμένη, καλοζυγισμένη λαλιά αυτού του σοβαρού, σπουδαγμένου Γάλλου, την κάθε αποφυγή λαϊκισμού, τα ξεκάθαρα μηνύματα που ελπίζουμε να εφαρμόσει. Μοιάζει λίγο όταν το δικό μας παιδί έμεινε μετεξεταστέο (και με διαγωγή επίμεπτη) και αναγκαζόμαστε να συγχαρούμε εκείνο που σάρωσε τα βραβεία...

Μαιρη Αγαθοκλη – Βρυξέλλες

Αμεσα και... ευτυχά

Κύριε διευθυντά
Με δυσάρεστη έκπληξη παρατηρώ ότι επιστολογράφοι σας, δικηγόροι παρ’ Αρείω Πάγω, υπογράφουν τα, κατά τα λοιπά, άψογα κείμενά τους ως «δικηγόρος στον Αρειο Πάγο» ο ένας, «δικηγόρος σε Αρειο Πάγο» ο άλλος, ίσως και με άλλους παρόμοιους, αμφιβόλου καλλιέπειας, νεολογισμούς.

Επτρέψτε μου, επ’ ευκαιρία, να αναφερθώ και σε μιαν άλλη κατηγορία φανατικών καθαρολόγων μιας επίπλαστης δημοτικής οι οποίοι, αφού μας έμαθαν, με το λέγε λέγε, να λέμε «άμεσα» αντί αμέσως –ένα τροπικό επίρρημα αντί του χρονικού– πολύ θα το ήθελαν να λέμε «ευτυχά» και «δυστυχά», αλλά ευτυχώς για τη γλώσσα και δυστυχώς για τη γλωσσοπλαστική τους δεινότητα θα υπάρχουν εις το διηνεκές/εσαεί λέξεις και φράσεις της καθαρεύουσας και της αρχαίας. Ισως δε, κάποτε, να ανακαλέσουμε στην ιστορική μας μνήμη πολλές απ’ αυτές τις περασμένες, ξεχασμένες, όταν –ως ελπίζω– θα έχει ανέβει επαρκώς το επίπεδο της «κατά κεφαλήν καλλιέργειας» (Χρ. Γιανναράς).

Ιωαννης Αθ. Μακρης - Καστέλλια Παρνασσίδος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ