Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μία από τις προϋποθέσεις του ολοκληρωτισμού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εδώ δεν ισχύει αυτό που λέει ο Ρικ στον αστυνόμο Ρενό, στην τελευταία σκηνή της «Καζαμπλάνκα». Οχι, αυτό δεν είναι η αρχή μιας ωραίας φιλίας...

Ορισμένα πράγματα δεν είναι τυχαία. Δεν είναι τυχαίο, λ.χ., ότι τα δύο πρόσωπα που προσφάτως εξετέθησαν περισσότερο στην αρνητική δημοσιότητα, επειδή η αδυναμία να συγκρατήσουν την κακία τους αποκάλυψε τα απροσμέτρητα βάθη της ανοησίας τους, είναι και οι δύο δημοσιογράφοι. Αμφότεροι μάλιστα εκλεγμένοι! Ο ένας είναι ειδικός γραμματέας (ό,τι και αν σημαίνει αυτό) της ΕΣΗΕΑ – αυτής που ξεκίνησε κάποτε ως ένωση, εξελίχθηκε σε συνδικαλιστικό όργανο και στις μέρες μας τελειώνει τη διαδρομή της ως ακροαριστερή «συλλογικότητα». Ο άλλος είναι αντιπεριφερειάρχης υπό τη Ρ. Δούρου, γνωστός από τηλεοπτικό πρωινάδικο.

Ο πρώτος από τους δύο έσπευσε να εκδηλώσει τη χαιρεκακία του για την απόπειρα κατά της ζωής του Λουκά Παπαδήμου στο Facebook. Τώρα απορεί για τις αντιδράσεις και δικαιολογείται ψελλίζοντας γελοιότητες αντάξιες της κακίας του. Δεν ήξερε, λ.χ., ότι το Facebook είναι δημόσιο! Νόμιζε, ο αδαής, ότι το Facebook είναι το ημερολόγιό του, ίσως επειδή και στο ένα και στο άλλο ο καθένας γράφει ό,τι του κατεβαίνει. Είπε επίσης πως διατύπωσε την άποψή του ως άτομο, όχι ως εκλεγμένος αξιωματούχος της συλλογικότητας την οποία εκπροσωπεί.

Ως άτομο, προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ότι, για τους ίδιους λόγους που δεν κλωτσάμε ποτέ ένα νεκρό (ας είναι και ο Μπιν Λάντεν), δεν ασεβούμε και μπροστά σε κάποιον ασθενή ή τραυματία. Ιδίως αν αυτός έχει μόλις κινδυνεύσει να χάσει τη ζωή του εξαιτίας δολοφονικής απόπειρας· διότι και η δολοφονία (ας το σημειώσω, μπορεί να μην το ξέρει...) είναι κάτι πάρα πολύ κακό. Αυτό τουλάχιστον ισχύει στην πολιτισμένη ανθρωπότητα και πρέπει να τηρείται, διότι αυτός ο στοιχειώδης σεβασμός είναι η αναγνώριση της κοινής ανθρώπινης μοίρας μας και, επίσης, η προϋπόθεση για να φτιάξουμε κοινωνία με κανόνες και αλληλοσεβασμό. Επομένως, είναι κατανοητό εκ μέρους του να θέτει τη συλλογικότητα υπεράνω του εαυτού του και να προσπαθεί να την προστατεύσει, ισχυριζόμενος ότι οι απόψεις του εκφράζουν τον ίδιο και μόνον. Πράγματι, στην περίπτωσή του, η συλλογικότητα την οποία εκπροσωπεί (ακόμη και αυτή, των δημοσιογράφων) έχει μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο ως πρόσωπο. Με την ανάρτησή του έδειξε σε όλους τι αξίζει ο ίδιος. Ας μην ανησυχεί, όλοι κατάλαβαν...

Εχει ενδιαφέρον ότι και ο δεύτερος, ο αντιπεριφερειάρχης που ειρωνεύτηκε το πένθος για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, καταφεύγει στην ίδια μέθοδο για να δικαιολογηθεί. Αφού πρώτα διαμαρτυρήθηκε ότι η επίμαχη ανάρτησή του στο Twitter «παρερμηνεύτηκε χυδαία», χωρίς φυσικά να πείσει κανέναν, κατέληξε και αυτός στον ίδιο αδιανόητο διαχωρισμό του ανθρώπινου προσώπου: δεν τα εννοούσε για τον Μητσοτάκη ως άνθρωπο, αλλά για τον Μητσοτάκη ως πολιτικό, εξήγησε. Τι κι αν εκείνη την ώρα ο Μητσοτάκης ήταν νεκρός και ακόμη άταφος, δηλαδή άνθρωπος μόνο και τίποτε περισσότερο;

Οταν ένα μοναχικό και εσωστρεφές παιδί παίζει ρόλους με τον εαυτό του και αρχίζει όλο αυτό να το πιστεύει ως πραγματικότητα, καλό είναι να ανησυχούμε και ακόμη καλύτερο να συμβουλευθούμε και έναν ειδικό. Οταν ένας ενήλικος κάνει το ίδιο, όταν επικαλείται ιδιότητες και ρόλους, προκειμένου να αποφύγει να αναλάβει την ατομική ευθύνη για μια ανοησία του, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Και δεν είναι μόνον ένας ή δύο όσοι νομίζουν ότι η επίκληση της πολιτικής διάστασης μπορεί να δικαιολογεί την εξόντωση του προσώπου, όπως καταλαβαίνει ο καθένας, αν κάνει τον κόπο να δει τι γίνεται στα λεγόμενα social media. Τέτοιου είδους διαχωρισμοί του ανθρώπινου προσώπου είναι αυθαίρετοι, αβάσιμοι, παρανοϊκοί και, ιστορικά, έχει αποδειχθεί ότι είναι και επικίνδυνοι όταν παίρνουν διαστάσεις τάσης στην πολιτική ζωή. Είναι μία από τις προϋποθέσεις του ολοκληρωτισμού.

Τσιγγάνα καρδιά

Αν καταλαβαίνω σωστά από τους τίτλους, το σοκ ήταν μεγάλο στον δημοσιογραφικό κόσμο –που διακρίνεται, ούτως ή άλλως, για τη σεμνοτυφία του– από τη φοβερή αποκάλυψη ότι τα μέλη της «συμμορίας των Ρομά» από τα Λιόσια είχαν τα πολυτελή αυτοκίνητά τους μέσα στα σαλόνια τους! Τι να κάνουμε; Ρομά είναι. Αθίγγανοι, πώς το λένε; Δεν έχουν κατορθώσει ακόμη να γίνουν σωστοί γύφτοι, όπως κάποιοι στην Εκάλη, ώστε να έχουν το αυτοκίνητο μέσα στο σπίτι, αλλά στο δικό του υπνοδωμάτιο, όπως πρέπει. Κάποιοι μάλιστα, ακούω, του έχουν και ατομική τουαλέτα...

Θεά!

Διέπρεψε στην τραγωδία και καταλήγει θεά της κωμωδίας! Η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου απέστειλε συγχαρητήριο μήνυμα στον σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο, για τα βραβεία που κέρδισε με την τελευταία ταινία του. Εκτός από μία ανορθογραφία στο κείμενο, ήταν και ο τίτλος της βραβευθείσης ταινίας λάθος στο κείμενο. Θυμίζω ότι είναι η ίδια που, προ καιρού, φωτογραφήθηκε σαν την καλή χαρά μπροστά σε μια ανορθόγραφη επιγραφή του υπουργείου Πολιτισμού, την οποία μάλιστα είχε μόλις εγκαινιάσει. Υπέροχη! Δεν έχω λόγια! Ζω για το επόμενο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ