Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Διαβεβαιώσεις που δεν σημαίνουν τίποτα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α​​πό την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση Συρανέλ επιδόθηκε στην άσκηση επικοινωνιακής πολιτικής, που είναι ομολογουμένως και το δυνατό της σημείο. Φτωχή στα έργα ουσίας και στις επιδόσεις, αλλά εξαιρετικά δημιουργική σε αφηγήματα, τρικ, λόγια, ψέματα και αντιπερισπασμούς, συνεχίζει απτόητη να βασίζει την ύπαρξή της σε δύο άξονες: Ο πρώτος είναι η επίμονη προσφυγή σε παλαιοκομματικές πελατειακές μεθόδους, που κρατούν τη χώρα αγκυλωμένη στο μοντέλο του παρελθόντος, που την κατέστρεψε. Ο δεύτερος είναι, αφενός, η αέναη επινόηση αφηγημάτων, προκειμένου να δημιουργεί προσδοκίες, αδιαφορώντας για τη μαθηματική βεβαιότητα ότι αυτές θα διαψευσθούν και, αφετέρου, η ταυτόχρονη συνεχής προσπάθεια βελτίωσης της εικόνας της, χωρίς όμως πραγματικό περιεχόμενο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη έξοδος στις αγορές, που παρουσιάζεται από την κυβερνητική προπαγάνδα ως μεγάλο επίτευγμα, αλλά δεν θα αλλάξει ούτε την πραγματικότητα της οικονομίας ούτε την καθημερινότητα του πολίτη.

Ενα μέρος του αφηγήματος των ημερών είναι οι διαβεβαιώσεις ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία της και δεν θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο του 2018, όπως πολλοί πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν και η αντιπολίτευση εύχεται. Εχουν κυριολεκτικά αμολυθεί κυβερνητικά και κομματικά στελέχη για να πείσουν όπου σταθούν και όπου βρεθούν ότι οι εκλογές θα γίνουν με την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός φρόντισε να το πει στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Alpha. Η αλήθεια, δε, είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό σε αυτές τις διαβεβαιώσεις· άλλωστε ένα από τα μεγάλα κεκτημένα της πολυδυσφημισμένης μεταπολίτευσης ήταν η εξάντληση της τετραετίας από πολλές κυβερνήσεις, γεγονός που εκλαμβανόταν ως ένδειξη σταθερότητας.

Από την άλλη πλευρά, οι συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις δεν σημαίνουν τίποτε απολύτως. Εχει αποδειχθεί ότι η διατήρηση ίχνους αξιοπιστίας είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τους Συρανέλ και δεν τους κοστίζει τίποτα να διαλαλούν πως πρόθεσή τους είναι η εξάντληση της τετραετίας για να αποκοιμίσουν την αντιπολίτευση. Εξάλλου, είναι πολλές οι φορές που απρόσμενες εξελίξεις επιβάλλουν πρόωρες εκλογές. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι ποιοι είναι οι πραγματικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης και αυτό το γνωρίζουν ο Αλ. Τσίπρας και το πολύ στενό επιτελείο του. Ομως η παρατήρηση των γεγονότων και των ενδείξεων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλα όσα κάνει η κυβέρνηση συνιστούν προεκλογική περίοδο αγνώστου διάρκειας, αλλά πάντως σίγουρα μεγάλης.

Στη λεγόμενη διαπραγμάτευση για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, το κύριο μέλημα της κυβέρνησης ήταν να ναρκοθετήσει το πεδίο για την επόμενη εκτιμώντας ότι θα χάσει τις εκλογές. Η μείωση των συντάξεων και του αφορολογήτου το 2019 και το 2020 αντίστοιχα, ακόμη και τα δήθεν αντίμετρα, σε αυτό αποσκοπούν. Παράλληλα είναι σαφές ότι η έξαρση της πελατειακής πολιτικής με προσλήψεις και νομοθετικές ρυθμίσεις που διευκολύνουν «θιγόμενους» πάσης φύσεως σε πολλούς τομείς, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Δημόσιο ώς την Παιδεία, η ένταση του λαϊκισμού, η ανοχή απέναντι σε παραβάτες του νόμου και της τάξης (ο Αλ. Τσίπρας το ομολόγησε σχεδόν ανοιχτά στον Alpha), οι επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης, οι εκστρατείες στις περιφέρειες για να προπαγανδιστεί το ανύπαρκτο κυβερνητικό έργο και άλλα συναφή, έχουν τον ίδιο στόχο.

Επομένως, ασχέτως των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η κυβέρνηση αποβλέπει στην εξάντληση της τετραετίας. Θα το κάνει, όμως, εάν διαπιστώσει ότι καταποντίζεται το φθινόπωρο του 2018, για να παραμείνει στην εξουσία μερικούς μήνες περισσότερο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ