Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Οι ευθύνες στο σήμερα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ

Οι ευθύνες για τις 21 ανθρώπινες ζωές, που θρηνούν οι ανοχύρωτες περιοχές της Δυτικής Αττικής, είναι σημερινές. Οσων ασκούν διοίκηση, σήμερα. Το μεγαλύτερο μερίδιο πηγαίνει στην Περιφέρεια. Την εκλεγμένη και τη διορισμένη, δηλαδή τον εκπρόσωπο της κεντρικής διοίκησης. Το μικρότερο στις δημαρχίες. Το ολιγότερο στις οικογένειες.

Και η κυβέρνηση; Στην κυβερνητική πλειοψηφία αναλογεί η χειρότερη ευθύνη όλων: o πρωθυπουργός και η ομάδα του έχουν ευθύνη πολιτική και ηθική. Πλησιάζει άλλωστε τα όρια της πολιτικής ατιμίας όταν έχεις τοποθετήσει τους δικούς σου ανθρώπους παντού, όταν ελέγχεις τους διαθέσιμους πόρους με τόσο σφικτό και αδιαφανή τρόπο, ώστε να ξέρεις πού πηγαίνουν τα λεφτά, να ζητείς διαχρονικές ευθύνες.

Δυστυχώς, οι σημερινοί κυβερνώντες διευκολύνονται, συνεχώς και χωρίς μέτρο, από την ήδη εκτεταμένη επιρροή που διαθέτουν στον κόσμο της επικοινωνίας. Οταν ακούω σχολιαστές εκ του προχείρου να λένε «φταίνε βεβαίως οι σημερινοί, φταίνε όμως και οι προηγούμενοι», το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι κάποιοι μας θέλουν να αποφεύγουμε την πραγματικότητα, επειδή επέλεξαν, εκείνοι, να είναι ευχάριστοι στο σημερινό νέο κατεστημένο.

Η περιφερειάρχης Δούρου ήταν η πρώτη μεταξύ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που πήρε στα χέρια της κρατική εξουσία. Αν δεν έσπευσε να επιδιορθώσει όσα μπορούσε, αν δεν έριξε την προσοχή της κατά προτεραιότητα στις φτωχότερες ή πιο ευάλωτες περιοχές της Περιφέρειας, είναι γιατί έτσι επέλεξε να πράξει. Είχε τους λόγους της και είναι ανομολόγητοι.

Ο πρωθυπουργός, μιλώντας στη Βουλή, χρησιμοποίησε την παραδοσιακή ρητορική της εξωκοινοβουλευτικής «Αριστεράς» επειδή η παλαιά εξουσία «ανέχτηκε τα αυθαίρετα» και «άφησε το μπάζωμα των ρεμάτων».

Αποκλείεται να είναι τόσο «αθώος» ώστε να μη γνωρίζει πόσο βίαιες υπήρξαν διαχρονικώς οι αντιδράσεις των τότε συλλογικοτήτων και των κινηματιών της «Αριστεράς». Αν είχε δουλέψει στην αγορά των μηχανικών ή, έστω, αν ρωτούσε τους έμπειρους συνδικαλιστές του χώρου θα του υπενθύμιζαν τους αγώνες για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Θα μάθαινε, τέλος, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν, πλέον, αυθαίρετα. Το κράτος πληρώνεται για να κάνει τα έργα που θα διευθετήσουν τη νέα πραγματικότητα.

Πέραν όμως όλων αυτών των αναλύσεων, θα ήταν αρκετό και δεν θα θρηνούσαμε ζωές αν η νέα εξουσία είχε κάνει τα εύκολα αντιπλημμυρικά έργα που πρέπει να ακολουθούν κάθε καταστροφική πυρκαγιά. Αυτό ήταν που δεν έκαναν και γι’ αυτό πρέπει να κατηγορηθούν. Αντί να ρίχνουν τις ευθύνες στην κλιματική αλλαγή!

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ