Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ορθρος, η άφατη αγαλλίαση

Κύριε διευθυντά
Ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Τσαπαρλής με επιστολή του στην «Καθημερινή» της 16-12-2017, παρακαλεί την ΕΡΤ να μεταδίδει, κάθε Κυριακή, όχι μόνο τη θεία λειτουργία αλλά και τον όρθρο που προηγείται.

Ο όρθρος, όπως αναφέρει ο ίδιος, βασίζεται στο γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού. Κατά την ακολουθία του, η ποικιλία και ο πλούτος των θεσπεσίων ήχων που ακούγονται προκαλούν αισθητική απόλαυση και πνευματική ανάταση στους πιστούς.

Σε επίρρωση των απόψεων του καθηγητού κ. Τσαπαρλή, με τη σειρά μου παρακαλώ και εγώ την ΕΡΤ, αν αδυνατεί να μεταδίδει τον όρθρο κάθε Κυριακή, ας κατορθώσει να μεταδώσει τον όρθρο της ημέρας των Χριστουγέννων. Θα την ευγνωμονούν όλοι οι χριστιανοί που θα τον παρακολουθήσουν. Θαύματα είναι γεγονότα που δεν εξηγούνται με την ανθρώπινη λογική.

Για τους χριστιανούς, δύο τέτοια θαύματα είναι η γέννηση και η ανάσταση του Χριστού. Η γέννηση του Χριστού, όπως υμνείται στον όρθρο της ημέρας των Χριστουγέννων, ιδίως όταν ψάλλονται τα Καθίσματα, προκαλεί άφατη αγαλλίαση στην ψυχή των πιστών. Κανείς δεν μένει ασυγκίνητος όταν ακούει από καλλίφωνους ιεροψάλτες τα: «Δεύτε ίδωμεν, πιστοί, πού εγεννήθη ο Χριστός ...», «Ο αχώρητος παντί, πως εχωρήθη εν γαστρί ...», «Τι θαυμάζεις, Μαριάμ, τι εκθαμβείσαι τω εν σοι ...». Επί πλέον, οι ύμνοι αυτοί είναι αριστουργήματα της γλώσσας μας.

Γεώργιος Τόλης, Καρδιοχειρουργός

Δείτε το δένδρο και τα λέμε

Κύριε διευθυντά
Η ανεπιτυχής απομίμηση της κονστρουκτιβιστικής μακέτας του Μνημείου της Τρίτης Σοσιαλιστικής Διεθνούς του Ρώσου αρχιτέκτονα Vladimir Tatlin στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων αποτυπώνει με τον χειρότερο τρόπο την ανυπαρξία πρωτοτυπίας και οράματος στην πολιτική που αφορά την τέχνη στον δημόσιο χώρο. Η μακέτα του Tatlin, που εκφράζει την οργανωμένη εργασία και τον ορθολογισμό που κηρύττει η κομμουνιστική ιδεολογία, προσεγγίζει σε παρουσία μια μηχανική κινούμενη συσκευή περισσότερο από ό,τι ένα κτίριο ή μνημείο. Οπως προτάθηκε από τον δημιουργό της, τα κινούμενα δομικά στοιχεία που συντίθενται από τον σπειροειδή σκελετό και τους διαφανείς χώρους στα σχήματα του κύβου, της πυραμίδας και του κώνου συμβολίζουν την απόλυτη στράτευση της τέχνης στην επιστημολογική θεωρία και τη βιομηχανική παραγωγή, οι οποίες μετουσιώνονται σε συστατικά στοιχεία μιας οργανωμένης, ενοποιημένης, σοσιαλδημοκρατικής κοινωνίας.

Ο απόλυτος ευτελισμός του ιστορικού τεκμηρίου της ιστορίας της τέχνης από τη Σχολή Καλών Τεχνών και τον Δήμο Ιωαννιτών σε μια κακότεχνη κατασκευή προς αντικατάσταση του παραδοσιακού χριστουγεννιάτικου δένδρου μόνο πρωτοτυπία δεν προσδίδει. Αντιθέτως, μαρτυρεί γνωστική και τεχνική ανεπάρκεια, προχειρότητα, μεγαλομανία, επαρχιωτισμό και ανορθολογισμό. Τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά μπορούν να προσδοθούν στο Μνημείο της Γενοκτονίας των Ποντίων στην πλατεία Καραϊσκάκη στον Πειραιά, έργο του Πόντιου Παναγιώτη Τανιμανίδη, με τίτλο «Πυρρίχιο Πέταγμα», που ανεγέρθη τον περασμένο Μάιο και περιγράφεται ως ένα τρισυπόστατο σύγχρονο έργο, με πολλές αναγνώσεις (το οποίο διαπερνάται από 17 γλυπτικές συνθέσεις που περιγράφουν τον αγώνα των προσφύγων του Πόντου).

Και οι δύο αυτές εμβληματικές κατασκευές στον ελληνικό δημόσιο χώρο μπορούν να ιδωθούν ως υπολείμματα θεσμικής αλαζονικής αυθαιρεσίας που εκπέμπουν αδέξια πρότυπα τέχνης με παντελή έλλειψη αισθητικής ακεραιότητας προβάλλοντας με τον χειρότερο τρόπο την εικαστική παραγωγή στην Ελλάδα ως τμήμα μιας περιόδου πολιτιστικής παρακμής και πτώσης. Η οποιαδήποτε υποστήριξη αυτών των κατασκευών στη θέση των καλλιτεχνικών μορφών θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό είτε από την προθυμία μας να αποκτήσουμε θεσμικά προνόμια ή την ετοιμότητά μας να αγνοήσουμε τις καθιερωμένες ιδέες για το τι είναι η τέχνη ή πώς λειτουργεί. Και στις δύο περιπτώσεις, το φαινόμενο είναι ανησυχητικό.

Στελλα Μπολωνακη, Εικαστική καλλιτέχνις (ΑΣΚΤ- MA Art in Architecture)

Τα «ψιλά γράμματα» για τις μονάδες ΔΕΗ

Κύριε διευθυντά
Ορμώμενος από τη λεγόμενη αποεπένδυση του 40% του παραγωγικού δυναμικού των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, θα επιθυμούσα να επισημάνω τα ακόλουθα:

– Το ποσοστό 60% του δυναμικού που θα παραμείνει στη ΔΕΗ, μετά την πώληση των 4 συμφωνημένων μονάδων, καθορίσθηκε με βάση απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όμως θα έπρεπε να ισχύσει τόσο μεσοπρόθεσμα (έως το έτος 2030 το ποσοστό της ΔΕΗ θα υπερβαίνει το 60%) όσο και μακροπρόθεσμα (λόγω απόσυρσης πεπαλαιωμένων μονάδων, το ποσοστό της ΔΕΗ θα είναι μικρότερο από 60%).
– Η περιορισμένη λειτουργία (λόγω περιβαλλοντικού χαρακτήρα προβλημάτων και δυσλειτουργιών) στα πρώτα έτη του βίου της μιας υπό πώληση μονάδας στη Μεγαλόπολη επιτρέπει την αξιοποίησή της και μετά το 2032, προβλεπόμενο έτος απόσυρσής της. Για ολόκληρη την επιπλέον περίοδο λειτουργίας, το ποσοστό της ΔΕΗ θα είναι μικρότερο και από το 50%.

– Οσον αφορά τη δοκιμασία πώλησης (market test), έχει δημοσιευθεί ότι στην περίπτωση που δεν υπάρξει επενδυτικό ενδιαφέρον για τις 4 μονάδες, το «πακέτο» θα γίνει ελκυστικότερο με την ενσωμάτωση και υδροηλεκτρικών σταθμών. Μια αρνητική προοπτική για τη ΔΕΗ, προϊόν ετεροβαρούς συμφωνίας. Δεν θα αποτελέσει έκπληξη η ενδεχόμενη απουσία ενδιαφέροντος σε πρώτη φάση, δεδομένου ότι αυτή θα αποβεί, τελικά, υπέρ των όποιων επενδυτών.

– Καλώς ή κακώς, η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινότητάς μας και ύστερα από την προ ετών κατάρρευση του αμερικανικού ομίλου Enron και τις πολυήμερες διακοπές ρεύματος στην Καλιφόρνια, είναι σαφές ότι η διασφάλιση της παροχής του δεν είναι εγγυημένη, όταν αντιμετωπίζεται με καθαρά επιχειρηματικά κριτήρια.

– Το ανταγωνιστικό τμήμα της τιμής της ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα μας, κυρίως λόγω της αξιοποίησης του εγχώριου λιγνίτη, είναι σχετικά χαμηλό, όμως, και ανεξάρτητα από την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ, οι περιβαλλοντικού χαρακτήρα κοινοτικές επιβαρύνσεις του κόστους παραγωγής από λιγνιτικές μονάδες, όπως και, γενικότερα, η σταδιακή μείωση της χρήσης του λιγνίτη, δεν πρόκειται, μέσω του ανταγωνισμού, να οδηγήσει, τελικά, σε μείωση της τιμής. Η τιμή θα αυξηθεί καθιστώντας πλέον ανταγωνιστικές τις μονάδες φυσικού αερίου και τις εισαγωγές ρεύματος από το εξωτερικό, ενώ θα χαθούν πολλές εκατοντάδες θέσεις εργασίας (οι θέσεις εργασίας είναι εκατοντάδες σε μια λιγνιτική μονάδα και το αντίστοιχο ορυχείο, ενώ δεκάδες σε μια μονάδα φυσικού αερίου). Κερδισμένοι θα είναι οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας (συμπεριλαμβανομένης της ΔΕΗ), χαμένοι οι καταναλωτές, υπέρ των οποίων, υποτίθεται, «ανοίγει» η αγορά.

Δημ. Χατζηδακης, Δρ χημικός μηχανικός (πρώην υπάλληλος του υπ. Περιβάλλοντος), Αθήνα

Εύγε και για τον «σταυρολεξά»

Κύριε διευθυντά
Θέλω να συγχαρώ τον συντάκη των σταυρολέξων σας για την ποικιλία και τη σωστή χρήση της γλώσσας μας. Μια παρατήρηση που ήθελα να κάνω από καιρό είναι η εξής: Δίδεται συχνά το ερώτημα «κάστα πολεμιστών της αρχαίας Σπάρτης» και η λύση είναι «ίσοι». Στη Σπάρτη δεν υπήρχε ιδιαίτερη κάστα πολεμιστών για τον απλούστατο λόγο ότι όλοι οι Σπαρτιάτες, από την εφηβεία και πάνω, ήσαν πολεμιστές. Απαλλαγή από τη διαρκή στρατιωτική υπηρεσία είχαν οι άνω των εξήντα ετών, αλλά και αυτοί ήσαν σε ένα είδος εφεδρείας. Οι πολίτες που είχαν πλήρη τα πολιτικά τους δικαιώματα ελέγοντο «όμοιοι» και όχι ίσοι, ενώ αυτοί που τα είχαν χάσει, συνήθως αυτοί που δεν έφεραν τρόφιμα στα κοινά συσσίτια, ελέγοντο «υπομείωνες».
Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος Αρεοπαγίτης, Καστόρειον Λακωνίας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ