Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Από τον Ξενοφώντα έως τον Ζάλογγο

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την επέτειο του Ζαλόγγου, ο κ. Θ. Πάγκαλος στο Twitter έγραψε: «Σαν σήμερα 215 χρόνια πριν, στα βουνά βόρεια της Πρέβεζας οι Σουλιώτισσες ρίξαν τα βρέφη τους στον γκρεμό και μετά πήδηξαν και οι ίδιες. Ο θάνατος ήταν προτιμότερος από τον εξευτελισμό. Πώς όμως οι Σουλιώτισσες λέγαν “ανθός στην αμμουδιά”, ενώ ήταν παντελώς αλβανόφωνες; Ας καταλάβουν επιτέλους τα “γκρίζα και ροζ φασιστοκουμμούνια” ότι Ελληνας είναι όποιος αισθάνεται έτσι και όχι όποιος γεννήθηκε στη χώρα αυτή». Κάποιοι άλλοι «εγκρατείς των γραφών» πιστεύουν ότι τον Ελληνα διακρίνει το «όμαιμον, ομόγλωσσον και ομόθρησκον». Ωστόσο, η αυταπάρνηση που έδειξαν οι Σουλιώτισσες έχει το προηγούμενό της στην Ιστορία πριν από... 2.400 χρόνια: «Εκ δε τούτων επορεύθησαν εις Ταόχους... ενταύθα δη δεινόν ην θέαμα, αι γαρ γυναίκες ρίπτουσαι τα παιδία είτα εαυτάς επικατερρίπτουν, και οι άνδρες ωσαύτως. Ενταύθα δη και Αινείας Στυμφάλιος λοχαγός ιδών τινα θέοντα ως ρίψοντα εαυτόν στολήν έχοντα καλήν επιλαμβάνεται ως κωλύσων, ο δε αυτόν επισπάται, και αμφότεροι ώχοντο κατά των πετρών φερόμενοι και απέθανον». [Και από εκεί πορεύτηκαν (οι μύριοι του Ξενοφώντα) στους Ταόχους (κάπου στις πηγές του Ευφράτη). Το θέαμα ήταν φοβερό. Οι γυναίκες έριχναν τα παιδιά στα βράχια, ύστερα πηδούσαν αυτές και οι άνδρες ομοίως. Εδώ ο λοχαγός Αινείας από τη Στυμφαλία είδε κάποιον, που φορούσε καλή στολή, να τρέχει για να πέσει. Τον έπιασε για να τον εμποδίσει, αυτός όμως τον παρέσυρε και έπεσαν αμφότεροι στα βράχια και πέθαναν]. (Ξενοφώντος «Κύρου Ανάβασις» Δ VII 1, 13-14). Δηλαδή, όπως περιγράφει ο ίδιος ο Ξενοφών, και μόνη η είδηση πως πλησιάζει «η κάθοδος των μυρίων» προκάλεσε τόσο φόβο στους κατοίκους, ώστε ανέβηκαν στην κορυφή του λόφου και ρίχτηκαν στα βράχια «συν γυναιξί και τέκνοις» για να αποφύγουν εξευτελισμούς, δηώσεις και σφαγές.

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος, Χολαργός

Ο Τσώρτσιλ, η ρήση για τον κροκόδειλο

Κύριε διευθυντά
Με ακαριαία ταχύτητα η κυβέρνηση κατέθεσε αίτηση για ακύρωση της απόφασης με την οποία χορηγήθηκε άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που κατέφυγαν στη χώρα μας. Μάλιστα ήταν τέτοιο το μένος των κυβερνώντων να διαγράψουν το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα στο άσυλο και να αποθαρρύνουν την έκδοση ανάλογων θετικών αποφάσεων για τους υπόλοιπους αξιωματικούς, ώστε κατέθεσαν ταυτόχρονα αιτήσεις για έκδοση προσωρινής διαταγής και αναστολή της ως άνω απόφασης.

Η επιτροπή που την εξέδωσε διαπίστωσε ότι ο εν λόγω αξιωματικός δεν συμμετείχε στο πραξικόπημα του 2016. Εντούτοις «ανώτατη κυβερνητική πηγή» (δηλαδή ο πρωθυπουργός), για να δικαιολογήσει την προσφυγή, επανέλαβε τη γνωστή δήλωση ότι «πραξικοπηματίες δεν είναι ευπρόσδεκτοι “στην Ελλάδα”». Από πού αντλεί την τόσο μεγάλη βεβαιότητα ο πρωθυπουργός ότι οι Τούρκοι αξιωματικοί είναι πραξικοπηματίες, ώστε μάλιστα η κυβέρνηση να σχεδιάζει, κατά δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης, ακόμη και να τους δικάσει στην Ελλάδα;

Μα φυσικά από την πλέον αξιόπιστη πηγή, τον πρόεδρο Ερντογάν, ο οποίος διέλυσε τις τουρκικές δικαστικές αρχές και έδωσε πολιτικές οδηγίες για τη δίωξη και τη σύλληψη, με καινοφανείς κατηγορίες, δεκάδων χιλιάδων Τούρκων πολιτών. Λογικό ήταν επομένως ο Ελληνας πρωθυπουργός και να πιστέψει τον Τούρκο πρόεδρο και να του υποσχεθεί, αμέσως μετά το πραξικόπημα, την άμεση έκδοση των αξιωματικών, υποκαθιστώντας τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.

Είναι πασιφανής η άγαρμπη προσπάθεια της κυβέρνησης να κατευνάσει την Τουρκία, ελπίζοντας ότι έτσι θα εξιλεωθεί ο πρωθυπουργός για την υπόσχεση που έδωσε και ότι η γειτονική χώρα θα γίνει λιγότερο απειλητική εναντίον της Ελλάδας. Δυστυχώς όμως στην περίπτωση αυτή ισχύει ο λόγος του Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1940 δήλωσε, αναφερόμενος στη χιτλερική Γερμανία, ότι αυτός που επιχειρεί να την κατευνάσει «μοιάζει με κάποιον που ταΐζει έναν κροκόδειλο ελπίζοντας ότι θα τον φάει τελευταίο». Και πράγματι η Γερμανία καταβρόχθισε ή επιχείρησε να καταβροχθίσει όλες τις χώρες που ακολούθησαν την ολέθρια πολιτική κατευνασμού απέναντί της.

Τι σχέση έχει η Τουρκία με τον κροκόδειλο; Χρόνο με τον χρόνο η ισορροπία στη στρατιωτική ισχύ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία μεταβάλλεται ραγδαία εις βάρος της χώρας μας – πράγμα λογικό αφού η γειτονική χώρα αναπτύσσεται με τον ιλιγγιώδη ρυθμό του 11%. Και σύμφωνα με τον Τσώρτσιλ, η κατευναστική και απολογητική συμπεριφορά σε ζητήματα αρχών, όπου η χώρα μας έχει το ηθικό πλεονέκτημα και μπορεί να τηρήσει μια καθαρή και διεθνώς απόλυτα αξιόπιστη στάση, απλώς «δικαιώνει» την Τουρκία στα μάτια της δικής της κοινής γνώμης, την αποθρασύνει και της ανοίγει την όρεξη.

Μιχαηλ Πασχαλης, Ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης, Τμήμα Φιλολογίας

«Μακεδοσλαβία, μια πρόταση από παλιά»

Κύριε διευθυντά
Η ελληνική κυβέρνησις είναι προφανώς αποφασισμένη, όπως άλλωστε το διακηρύττει, να λύσει το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων εντός του αρξαμένου εξαμήνου, κάμνει δε απροκαλύπτως λόγο για σύνθετη ονομασία. Κατόπιν αυτού δεν υπάρχει πλέον αποχρών λόγος απορρίψεως της σύνθετης ονομασίας Μακεδοσλαβία (Macédoslavie στα γαλλικά και Macedoslavia στα αγγλικά), την οποία είχα προτείνει ήδη από το 1992. Η ονομασία αυτή συνιστά κατ’ εξοχήν συμβιβαστική λύση διότι ικανοποιεί τόσον τα Σκόπια, αφού περιέχει τη λέξη Μακεδονία, όσον και την ελληνική πλευρά, αφού διαφοροποιεί σαφώς τη γείτονα από την αρχαία Μακεδονία. Παρουσιάζει δε επί πλέον και δύο ακόμη πλεονεκτήματα. Το ένα είναι ότι εύκολα σχηματίζονται όλα τα παράγωγα, τόσο στα ελληνικά όσο και στα ξένα, και το άλλο ότι δεν μπορεί να χωρισθεί, χάριν συντομίας, σε ένα από τα δύο συνθετικά της, όπως τείνουν συχνά να κάμνουν οι ξένοι με τις σύνθετες λέξεις και ονομασίες.

Εμμανουηλ Γκικας, Πρέσβυς ε.τ.

Συνθήκη Λωζάννης και «Σεπτεμβριανά»

Κύριε διευθυντά
Η Συνθήκη της Λωζάννης συντάχθηκε το 1923 ρυθμίζοντας την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Οι Τούρκοι που κατοικούσαν στην Ελλάδα να επιστρέψουν στην Τουρκία και οι Ελληνες της Τουρκίας να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Ετσι διευθετήθησαν οι προστριβές και ο πόλεμος των δύο χωρών ετερματίσθη οριστικώς. Ωστόσο η ίδια συνθήκη προέβλεψε την εξαίρεση των Ελλήνων που κατοικούσαν στην Κωνσταντινούπολη και των Τούρκων που κατοικούσαν στην ελληνική Θράκη. Επειτα από 40 χρόνια, και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του 1955, οι μπαχαλάκηδες της Κωνσταντινούπολης με την ανοχή ή ορθότερον την προτροπή της τότε τουρκικής κυβέρνησης αναιτίως άρχισαν να καταστρέφουν τις περιουσίες των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό ανάγκασε τους Ελληνες να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις περιουσίες των και να καταφύγουν στην Ελλάδα. Ετσι η ανταλλαγή των πληθυσμών πραγματοποιήθηκε μονομερώς και μόνον από την πλευρά της Ελλάδος.  Τι όμως έπραξε η τότε ελληνική κυβέρνηση; Απολύτως τίποτε. Αδράνησε εγκληματικά, ενώ είχε το νόμιμο δικαίωμα από τη Συνθήκη της Λωζάννης να απελάσει την τουρκική μειονότητα της Θράκης, όχι βέβαια με τον βάρβαρο τρόπο που χρησιμοποίησαν οι Τούρκοι για τους Ελληνες της Κωνσταντινούπολης, αλλά ευγενικώς και νομίμως, εφαρμόζουσα τη Συνθήκη της Λωζάννης. Η παράλειψη αυτή της μη απελάσεως της τουρκικής μειοψηφίας από τη Θράκη, βαρύνει αποκλειστικώς και εις το ακέραιον την τότε ελληνική κυβέρνηση με προεξάρχοντα των πρωθυπουργό αυτής Κωνσταντίνο Καραμανλή, διαπράξας πελώριο πολιτικό λάθος, με αποτέλεσμα ο προσφάτως επισκεφθείς την Ελλάδα Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν να επιμένει να επισκεφθεί την τουρκική μειονότητα και να διεκδικεί μέσω αυτής την εδαφική μας ακεραιότητα.

Μετά πολλά χρόνια από την αναίτια και βάρβαρο εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως, επισκέφθηκα με ομαδική εκδρομή την Πόλη. Το ταξιδιωτικό γραφείο διέθετε ως ξεναγό ένα Ελληνόπουλο της Πόλης. Σ’ ένα διάλειμμα της ξεναγήσεως ερώτησα τον ξεναγό πόσοι Ελληνες απόμειναν τελικώς στην Κωνσταντινούπολη και χωρίς δισταγμό απήντησε δυόμισι χιλιάδες και προσέθεσε από τις διακόσιες χιλιάδες που είμεθα αρχικώς.

Κωνσταντινος Ψηφης, Εκπαιδευτικός Βόλος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ