Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Πανδώρα, εφιάλτης και το χιούμορ

Κύριε διευθυντά
Μια και αποφασίσατε να φιλοξενήσετε στις στήλες σας έναν (πολιτικό) εφιάλτη (σελ. 4, φύλλο 3ης Μαρτίου), παίρνω το θάρρος να μοιραστώ μαζί σας και έναν δικό μου: Το σκηνικό, όπως σε πολλά όνειρα, ήταν ακαθόριστο αλλά υπήρχε μια γυναίκα που κρατούσε ένα κουτί.

«Ποια είσαι;» τη ρώτησα. «Είμαι η Πανδώρα, δεν με θυμάσαι; Και ετοιμάζομαι να ανοίξω το κουτί μου». Προσπάθησα να τη σταματήσω, αλλά δεν ήμουν αρκετά γρήγορος. Και από το κουτί πετάχτηκαν τα capital controls, οι μειωμένες συντάξεις, η ανεργία, η ξενοφοβία, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος με την αδιαντροπιά (skamloes), από τη μια πλευρά, και την εσωστρεφή μεμψιμοιρία, από την άλλη. Θυμήθηκα τον μύθο και ήξερα ότι μέσα στο κουτί παρέμενε ένα μικρό πλασματάκι.

«Γεια σου, Ελπίδα», του φώναξα.

«Η Ελπίδα είναι σε άδεια, κύριε», μου απάντησε. «Εγώ είμαι το Χιούμορ». Αυτό το ύστατο εργαλείο επιστράτευσε ο Στέφανος Μάνος για να μας περάσει κάποια πολύ σημαντικά πολιτικά μηνύματα. Και τον ευχαριστούμε.

Ραφαηλ Μωυσης
Κηφισιά

Η αρχαία Μύνδος, ο «Αδρίας», τα οστά

Κύριε διευθυντά
Στον ελληνικό και τον τουρκικό Τύπο γράφτηκε ότι η διοίκηση των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας κατασκευάζει στην ακτή Γκιουμουσλούκ του Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) και στη νησίδα Τσαβούς φυλάκιο - παρατηρητήριο, για να ελέγχονται οι κινήσεις των ελληνικών στρατιωτικών μονάδων στην περιοχή. Το παρατηρητήριο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τα Ιμια και θα είναι εξοπλισμένο με θερμικές κάμερες για 24ωρη παρακολούθηση.

Η ακτή Γκιουμουσλούκ (αρχαία Μύνδος) είναι συνδεδεμένη με το Πολεμικό Ναυτικό μας. Την 21η Οκτωβρίου 1943 το ελληνικό αντιτορπιλικό «Αδρίας» (κυβερνήτης αντιπλοίαρχος Ι. Τούμπας) και το βρετανικό «Herworth» (κυβερνήτης και διοικητής στολίσκου Commander Royston Wright) επιχειρούσαν στην περιοχή της Καλύμνου. Περί τη 19.00 το «Αδρίας» προσέκρουσε σε νάρκη και ανατινάχθηκε το πρωραίο τμήμα του μέχρι τη γέφυρα. Αργότερα περί την 22.00 ανατινάχτηκε και το «Herworth» κατά τον ίδιο τρόπο και βυθίστηκε ταχύτατα, ενώ επέζησαν ελάχιστοι του πληρώματος. Οι 29 νεκροί του «Αδρία» ενταφιάστηκαν σε κοινό τάφο κοντά στην ακτή. Επειτα από αγωνιώδεις προσπάθειες επισκευών 40 ημερών το «Αδρίας» στεγανοποιήθηκε και απέπλευσε για την Αλεξάνδρεια την 1η Δεκεμβρίου – ένα πολύ επικίνδυνο ταξίδι, καθώς περνούσε κοντά σε νησιά που υπήρχαν γερμανικές δυνάμεις. Το μεσημέρι της 6ης Δεκεμβρίου, ανήμερα του Αγίου Νικολάου, το πλοίο κατέπλευσε στην Αλεξάνδρεια, όπου του επιφυλάχθηκε μεγαλειώδης υποδοχή από τους Ελληνες και Αγγλους ναυάρχους διοικητές και τα πληρώματα των πλοίων που βρίσκονταν στο λιμάνι. Η ελληνική κυβέρνηση και ο βασιλεύς της Μεγάλης Βρετανίας απένειμαν στους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες του «Αδρία» ηθικές διακρίσεις. Στον αντιπλοίαρχο Ι. Τούμπα το ελληνικό Αριστείο Ανδρείας και το αγγλικό παράσημο Διακεκριμένων Υπηρεσιών (DSO).

Την 22α Οκτωβρίου 1947, 4η επέτειο από τον θάνατό τους, ελληνικό Α/Τ μετέφερε μεγάλη αντιπροσωπεία στο Γκιουμουσλούκ και ο πλοίαρχος Ι. Τούμπας και οι συμπολεμιστές του παρέλαβαν τα οστά των νεκρών συναδέλφων τους και τα τοποθέτησαν τελικά στο μνημείο πεσόντων στον χώρο Ναυτικής Εκπαιδεύσεως στον Σκαραμαγκά. Ο αντιπλοίαρχος Ι. Τούμπας οδήγησε το πλήρωμά του όχι μόνο εκεί που ήθελαν να πάνε αλλά εκεί που δεν είχαν φανταστεί ότι μπορούν να πάνε. Ο κυβερνήτης του πλοίου επέδειξε στις δύσκολες περιόδους τόλμη, ικανότητα και αποφασιστικότητα. Ηταν πραγματικός ηγέτης.

Μπορούμε να πούμε ότι στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε, η πατρίδα μας χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τέτοιες ηγεσίες.

Ευαγγελος Σακελλαριου
Αντιναύαρχος Π.Ν. ε.α.

Ενας «σύνδεσμος» για το Μαξίμου

Κύριε διευθυντά
Ορθώς επισημάνατε σε πρόσφατο πρωτοσέλιδο σχόλιό σας το μείζον θέμα της ελλιπούς, εάν όχι ισχνής έως ανύπαρκτης, στελέχωσης του Μεγάρου Μαξίμου, στη σύνθεση και την ικανότητα/ποιότητα που απαιτείται, ώστε να αντιμετωπίζονται σε πραγματικό χρόνο μείζονα προβλήματα για τη χώρα, πολλώ δε μάλλον κρίσεις, στο επίπεδο της κορυφής της κυβερνητικής εξουσίας. Μία διάσταση που ανεδείχθη, όλως ιδιαιτέρως, και στην περίπτωση της σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στις Καστανιές Εβρου και της συνεχιζόμενης κράτησής τους στις τουρκικές φυλακές Αδριανουπόλεως, δίχως να διαφαίνεται, επί του παρόντος, κάποιο φως στην περιπέτειά τους.  Από την άποψη αυτή, το γεγονός ότι δεν υπηρετεί πλέον στο Μέγαρο Μαξίμου στρατιωτικός από το ΓΕΕΘΑ, σύμβουλος του πρωθυπουργού της χώρας, με καθήκοντα συμβούλου του και συνδέσμου του με το ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ αποτελεί μείζονα έλλειψη. Και αυτό παρότι στρατιωτικό γραφείο συνεχίζει να προβλέπεται –εάν δεν απατώμαι– στο οργανόγραμμα του Μεγάρου Μαξίμου, με διευθυντή του ανώτατο αξιωματικό των Ε.Δ. Να σας αναφέρω, λοιπόν, ότι, μετά την κρίση των Ιμίων του 1996, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης επέλεξε προς τούτο τον υποπτέραρχο (Ι) Αθανάσιο Γεωργούδη, εκ παραλλήλου με τα καθήκοντά του στην ιεραρχία του ΓΕΕΘΑ. Ο αείμνηστος πτέραρχος παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι την προαγωγή του σε αντιπτέραρχο, οπότε ανέλαβε καθήκοντα αρχηγού Τακτικής Αεροπορίας, τον Μάρτιο του 2003. Τον διεδέχθη ο υποναύαρχος Κώστας Σαφλιάνης εκ παραλλήλου με τα καθήκοντά του στην ιεραρχία του Π.Ν., θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις εκλογές του 2004. Είναι μάλλον «περιττό» να υπενθυμίσω ότι και οι δύο ανώτατοι αξιωματικοί των Ε.Δ. απεστρατεύθησαν στις αμέσως επόμενες κρίσεις, από τη διαδεχθείσα κυβέρνηση της Ν.Δ.

Το θέμα μας είναι ακριβώς εδώ: Οτι έκτοτε η θέση αυτή –και δυστυχώς ανελλιπώς μέχρι σήμερα– δεν έχει καλυφθεί από καμία εκ των κυβερνήσεων που ακολούθησαν, όπως θα έπρεπε. Συνεπώς επείγει η κάλυψή της άμεσα. Ακόμη κι αν τέτοια θέση δεν προβλέπεται πλέον, ας επαναθεσμοθετηθεί σήμερα. Εστω και αργά, ας γίνει λοιπόν το επιβεβλημένο!

Σεραφειμ Χ. Μηχιωτης

Τα «χοντρά» γράμματα των μνημονίων (μας)

Κύριε διευθυντά
Χωρίς να διεκδικώ θέση στο Κοινοβούλιό μας, ομολογώ εξαρχής ότι δεν έχω διαβάσει το κείμενο του/των μνημονίου/μνημονίων, αλλά μόνο σχετικά δημοσιεύματα του Τύπου. Υπό αμφισβητούμενες (όπως πάντα) συνθήκες, η Ελλάς αναγκάστηκε να προσφύγει σε δανεισμό από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ με τους μηχανισμούς της Ε.Ε. στο πλαίσιο σχετικού προγράμματος.

Οι όροι και οι διαδικασίες εκταμιεύσεως/αναλήψεως του δανείου περιελήφθησαν σε ένα προσάρτημα της συμβάσεως δανείου, το μνημόνιο. Αν δεν κάνω λάθος, η αντιπολίτευση της εποχής εισήγαγε τον όρο για το σύνολο του δανεισμού, ολόκληρος δε ο δημόσιος διάλογος γίνεται έκτοτε με τον όρο αυτό, ο οποίος και πανδήμως δαιμονοποιήθηκε. Αγνοήθηκε (ηθελημένα ή αθέλητα) ότι οι όροι του δανεισμού δεν ταυτίζονται με την εκταμίευση/ανάληψη (που ενδιαφέρει τον οφειλέτη), αλλά διέπουν τη δανειακή σχέση μέχρι την εξόφληση του δανείου, οπότε και μόνο (ως πασίγνωστο) λήγει το δάνειο. Γίνεται λόγος για διάρκεια του μνημονίου και έξοδο από αυτό ωσάν να πρόκειται για λήξη των δανειακών υποχρεώσεων με την ολοκλήρωση της ανάληψης του δανείου. Οι όροι της σύμβασης δανείου, περιλαμβανομένου του μνημονίου, έχουν, πλέον της συμφωνίας, καταστεί νόμοι του κράτους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με την κατάργηση ή την αλλαγή του νόμου μονομερώς καταργούνται ή μεταβάλλονται οι συμβατικές μας υποχρεώσεις. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η παράβαση των όρων της σύμβασης δανείου (και του μνημονίου) με ανατροπή των νομοθετημένων συμβατικών δανειακών υποχρεώσεων της χώρας μπορεί να μην αποτελεί παράβαση (event of default) της σύμβασης δανείου με (οδυνηρές) κυρώσεις. Η συνηθέστερη κύρωση είναι να καταστεί αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό ολόκληρο το δάνειο, κάτι που πιθανώς να έχει αλυσιδωτά αποτελέσματα για το σύνολο των χρεών της χώρας.

Κ. Γ. Μπονιφατσης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ