Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Μια ξενάγηση στην ταλαιπωρία

Κύριε διευθυντά
Επιθυμώ να παρουσιάσω έναν σύγχρονο χώρο πολύωρης ταλαιπωρίας πολιτών. Πρόκειται για το υποκατάστημα της ΔΕΗ της οδού Αριστείδου 5-7 στην Αθήνα. Για να γίνω σαφής:

Ερχεται η ειδοποίηση της ΔΕΗ για έναν λογαριασμό με την ένδειξη «Λήξη προθεσμίας πληρωμής». Δύο ημέρες πριν από τη λήξη ο λογαριασμός εξοφλείται σε υποκατάστημα των ΕΛΤΑ. Ερχεται ο επόμενος λογαριασμός, ο οποίος στην ένδειξη «προηγούμενο ανεξόφλητο ποσό» αναφέρει το ποσό που καταβλήθηκε ήδη στα ΕΛΤΑ. Αρα, πρέπει να γίνει διόρθωση. Στο σημείο αυτό αρχίζει η εξής ταλαιπωρία: α) Αναμονή στην ουρά τουλάχιστον επί μία ώρα για τη διαγραφή του καταβληθέντος ποσού του προηγούμενου λογαριασμού. β) Αναμονή σε δεύτερη ουρά τουλάχιστον επί 45΄ για την εξόφληση του τρέχοντος λογαριασμού.

Σύνολο αναμονής, μεταβάσεως και επιστροφής: δύο ώρες και ένα τέταρτο. Συγχαρητήρια, κύριοι αρμόδιοι της ΔΕΗ και των ΕΛΤΑ.

Συγχαρητήρια, κύριοι πολιτικοί προϊστάμενοι των ως άνω δημοσίων υπηρεσιών.

Ευαγγελος Σπανδαγος, Μαθηματικός - Συγγραφέας

«Η αλήθεια είναι με τον Πλαστήρα»

Κύριε διευθυντά
Στις 17 Μαρτίου, δημοσιεύθηκε στα γράμματα αναγνωστών η επιστολή του κ. Ιωάννη Κουφάκη με τίτλο «Ο πατέρας μου Πλαστήρα ψήφιζε...» όπου προσπαθεί να αποδομήσει την εικόνα του Νικολάου Πλαστήρα, υπερτονίζοντας υποτιθέμενες αρετές και επιτεύγματα του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Μάλιστα, στον πρόλογο γράφει «...θα ήθελα χάριν της αλήθειας...» και πιο κάτω «...εθνικόν είναι ό,τι είναι αληθές...». Και συγκρίνοντας Πλαστήρα και Μεταξά, αναφέρει πως ο δεύτερος ήταν «...ψηφισμένος» με ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία πρωθυπουργός...» και πως «ανέστειλε ορισμένα άρθρα του Συντάγματος για συγκεκριμένους λόγους...».

Μόνο μια μικρή αναζήτηση στη Βικιπαίδεια αν έκανε ο επιστολογράφος θα μάθαινε την αλήθεια, πως ο Μεταξάς στις εκλογές Μαρτίου 1936 έλαβε 50.000 ψήφους και εξέλεξε 7 βουλευτές και σημείωνε απογοητευμένος στο προσωπικό του ημερολόγιο «...εις τας Αθήνας η αποτυχία οικτρά...». Μετά τις εκλογές πρωθυπουργός έγινε ο Δεμερτζής στις 14 Μαρτίου, ο οποίος όμως πέθανε στις 13 Απριλίου. Τότε ο βασιλιάς Γεώργιος διόρισε πρωθυπουργό τον Μεταξά. Και ο οποίος στις 4 Αυγούστου επέβαλε τη δικτατορία του, που εκτός από βασανιστήρια, εξορίες και αστυνομική τρομοκρατία προξένησε και τον θάνατο του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου στην εξορία.

Μάλιστα, ο Σεφέρης έγραψε: «Οταν ήρθε η 28η, δεν μπόρεσε να ιδεί ότι τότε μόνο και όχι στις εορτές του Σταδίου, ολόκληρος ο λαός ήταν μαζί του, μαζί με την απάντηση που έδωσε στον Grazzi την αυγή. Δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι την ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου». Βέβαια, αν θέλει κάποιος να πει την αλήθεια για το ΟΧΙ, οφείλει να το αποδώσει στον Μεταξά. Τα λαϊκίστικα ότι «το ΟΧΙ το είπε μόνο ο λαός» δεν είναι σοβαρά. Αν ο Μεταξάς έλεγε στο τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας «ελεύθερα περάστε», είναι σίγουρο ότι κανείς, όσο πατριώτης και να ήταν, δεν θα πήγαινε στα βουνά και στα χιόνια της Αλβανίας να γράψει αυτό το έπος, από μόνος του. Αρα το ΟΧΙ προσέδωσε άλλη χροιά στην υστεροφημία του και όχι μόνο του σκληρού δικτάτορα.

Αρα η επιστολή δεν τα έχει καλά με την αλήθεια που επικαλείται. Διότι καμία δικτατορία δεν είναι καλή, όσο χαρισματικός κι αν είναι ο δικτάτωρ.

Τέλος, πάλι από τη Βικιπαίδεια για τον Πλαστήρα, βρίσκεις ότι ήταν «...τίμιος πολιτικός και υπόδειγμα ανθρώπου. Τον χαρακτήριζαν η διακριτική προσφορά του μισθού του σε φτωχούς... και ότι πέθανε και ο ίδιος χωρίς ποτέ να αποκτήσει περιουσιακά στοιχεία». Η αναζήτηση της αλήθειας είναι υποχρέωση του καθενός μας.

Δημητρης Γεωργαντας, Χειρουργός, Μαρούσι

Η Ελλη Αλεξίου για τον Ν. Πλαστήρα

Κύριε διευθυντά
Στην «Κ» της 17.3.2018, ο επιστολογράφος Ι. Κουφάκης κριτικάρει με πολιτικά επιχειρήματα τον αείμνηστο πρωθυπουργό Ν. Πλαστήρα. Θα έλεγα ότι περισσότερο ο Ν. Πλαστήρας κυριάρχησε στη μνήμη του λαού για την πολεμική του δράση. Πάντως, ουδείς νομίζω μπορεί να αμφισβητήσει τη λιτότητα που τον διέκρινε στην προσωπική του ζωή. Ωστόσο, θ’ αναφερθώ στους απαράδεκτους χαρακτηρισμούς που του προσάπτει η γνωστή αριστερών πεποιθήσεων Ελλη Αλεξίου, την οποία η «Κ» είχε χαρακτηρίσει «εξέχουσα μορφή των ελληνικών γραμμάτων». Ετσι, παραθέτω κάποιες περικοπές από το βιβλίο της «Βασιλική Δρυς», αναφερόμενες στην εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη (30.3.1952), «κατάρες κατάρες... για τον Νικόλαο Πλαστήρα και για τον Ρέντη... για την κλίκα που κυβερνούσε. Ο... “επαναστάτης Μαύρος Καβαλάρης” ήταν η σιχαμερή οχιά». Και η αποθέωση της εμπάθειας: «Ο Στρατηγός Πλαστήρας ας είναι πεθαμένος... τώρα στον άλλο κόσμο θα βλέπει τον Μπελογιάννη να κάθεται σε χρυσό θρονί, και τους αγγέλους ολογυρά του... ενώ η αφεντιά του θα βράζει μερόνυχτα στα καζάνια του καθαρτηρίου»!

Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος

Τι είδαν στην Αθήνα τ’ ανήλικα παιδιά μου

Κύριε διευθυντά
Υστερα από μεγάλο χρονικό διάστημα κατέβηκα στο κέντρο της Αθήνας (περιοχή Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, πλατεία Κλαυθμώνος, πλατεία Συντάγματος) και περπάτησα μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά μου. Ηταν Σάββατο, σχεδόν μεσημέρι, και σε ορισμένα σημεία (π.χ. αλσύλλιο Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, οδός Σταδίου, αλλά και αλλού) συναντήσαμε αστέγους ή/και ναρκομανείς, οι οποίοι είτε είχαν «πιάσει» ορισμένα στέκια συζητώντας μεταξύ τους ή ζητιανεύοντας, είτε σε άλλα σημεία είχαν τοποθετήσει το «σπιτικό» τους.

Κοινό χαρακτηριστικό, πάντως, όλων αυτών των περιοχών: δυσοσμία και ντροπή. Δυσοσμία, η οποία, όπως είναι φυσικό, αυξάνεται με την άνοδο της θερμοκρασίας και ντροπή, διότι μια σύγχρονη πόλη που ξοδεύει τεράστια ποσά δεξιά κι αριστερά, σε ποικίλες δραστηριότητες (ουσίας ή μη), δεν έχει καταφέρει να δώσει μια λύση σε αυτό το φαινόμενο, το οποίο επηρεάζει αρνητικά όχι μόνο τους Ελληνες πολίτες αλλά και τους τουρίστες.

Η γλαφυρή εικόνα της Αθήνας, που παρουσιάζεται στα επίσημα και ανεπίσημα sites, αλλοιώνεται από τη ζοφερή πραγματικότητα. Δεν είναι, λοιπόν, μόνο τα Εξάρχεια τα οποία αποφεύγουν πολλοί συμπολίτες μας για τους γνωστούς σε όλους λόγους, αλλά και πολλές άλλες περιοχές ή σημεία του κέντρου της Αθήνας, για τους λόγους που ανέφερα, με πολλαπλές συνέπειες. Νομίζω πως θα ήταν πολύ θετική εξέλιξη αν ο νυν δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης, αλλά και οι όποιοι υποψήφιοι δήμαρχοι Αθηναίων εκπονούσαν μια σοβαρή μελέτη για τη λύση αυτού του ευαίσθητου, αλλά ταυτόχρονα πολύ μεγάλου προβλήματος και την έθεταν σε γνώση και διαβούλευση με τους πολίτες της Αθήνας και κατόπιν, φυσικά, σε εφαρμογή.

Αντωνης Γιαμβριας, Αγία Παρασκευή

Οι νομοθέτες του ουρανού

Κύριε διευθυντά
Θέλω να εκφράσω τη θλίψη μου και τα θερμά συλλυπητήριά μου to whom it may concern για τον θάνατο του κορυφαίου αστροφυσικού και μοναδικού ανθρώπου Steven Hawking.

Παραδοσιακά οι Tycho Brahe, Nicolaus Copernicus και Johannes Kepler θεωρούνται οι νομοθέτες του ουρανού. Κατά την ταπεινή μου γνώμη σε αυτή την ιδιαίτερα λαμπρή ομάδα ανήκουν και οι Galileo Galilei, Isaak Newton, Albert Einstein, Edwin Hubble και Steven Hawking -όπως αποφασίσθηκε τελικά- θα ήταν αρμόζον η ταφή του Steven Hawking να γίνει εκεί όπου η βρετανική πατρίδα πραγματικά ευγνωμονούσα ενταφιάζει τους μεγάλους της, στο Αββαείο του Westminster, κοντά στους ομότεχνούς του Isaak Newton (την έδρα του οποίου στο Cambridge κατείχε ο Hawking) και Friedrich Herschel.

Θ. Καλοπισης, Συνταξιούχος ιατρός, Φάληρο

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ