ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Από την «άγρια φύση» της Αθήνας στο Αμπου Ντάμπι

ΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Στιγμιότυπο από το μίνι φεστιβάλ «Sacrifice» της Iceland Dance Company στο πλαίσιο του Fast Forward.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Από «λιοντάρια» στα Πατήσια μέχρι τους «δεσμώτες» στο Φαληρικό Δέλτα και από τις εξορύξεις του μετρό μέχρι τα Ορεστειακά και τον Σοφοκλή, το φεστιβάλ Fast Forward της Στέγης «δανείζεται» κυριολεκτικά και μεταφορικά την αρχαιολογική σκαπάνη για να διερευνήσει καλλιτεχνικά την ιστορική μνήμη και την πολιτιστική κληρονομιά, όπως διαμορφώνεται μέσα στους αιώνες και παράγει πεποιθήσεις, αφηγήματα, αξίες και πολιτικές.

Στο Μουσείο της Ακρόπολης, οι βραβευμένοι με το Prix Marcel Ducamp (2017) Τζοάνα Χατζηθωμά και Χαλίλ Ζορέζ εκθέτουν στις «Ασυμφωνίες» φυσικά υλικά της γης, χώματα και χαλάσματα από το υπέδαφος της Αθήνας, της Βηρυτού και του Παρισιού, όπου στη ροή της γεωλογικής ιστορίας παρατηρούνται «κενά», συνήθως ως αποτέλεσμα καταστροφών, τα οποία αφήνουν χώρο στη φαντασία.

Η εκτέλεση των 80 «δεσμωτών» του Παλαιού Φαλήρου αναβιώνει στο «The Primary Fact», οι σκηνές βίας των τραγωδιών του Σοφοκλή γίνονται περφόρμανς στο Βαλλιάνειο κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης, ενώ μια παλιά αθηναϊκή κατοικία της πλατείας Βικτωρίας μετατρέπεται σε μουσείο Φυσικής Ιστορίας με την άγνωστη χλωρίδα και πανίδα της πρωτεύουσας που «βρυχόταν» πριν από 180 χρόνια. Τα Ορεστειακά και ο Εθνικός Διχασμός γίνονται παράσταση με «πρωταγωνίστρια» τη ζωή της Ισιδώρας Ντάνκαν από τη Μέντη Μέγα στην πρώτη συνεργασία της Στέγης με το Εθνικό Θέατρο.

Το Πεδίον του Αρεως, ένας τόπος με μεγάλη ιστορία και εξίσου μεγάλα προβλήματα, γίνεται πεδίο εικαστικών παρεμβάσεων από τη ρωσική κολεκτίβα «Chto Delat» («Τι κάνουμε») σε συνεργασία με τον εικαστικό Αντον Κατς. Για τις ημέρες του φεστιβάλ (2-16 Μαΐου) το πάρκο ζωντανεύει μέχρι το απόγευμα με θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις με θέματα την περιθωριοποίηση, τη χρήση ουσιών, την τέχνη στον δημόσιο χώρο, εργαστήρια, ενώ ετοιμάζεται και μια σχετική έκδοση.

Στην Αθήνα θα βρεθεί, επίσης, ο φημισμένος Λιβανέζος εικαστικός Ουαλίντ Ράαντ με την έκθεσή του «Les Louvres and/or Kicking the Dead». Ο Ράαντ με βάση του τη Νέα Υόρκη και συμμετοχές στις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις (Documenta, Μπιενάλε Βενετίας, Μπιενάλε Ουίτνεϊ) και με ρετροσπεκτίβα από το ΜοΜΑ (2016), δημιούργησε μια περιπατητική έκθεση με τον ίδιο στη θέση του ξεναγού, με θέμα την τέχνη και τον πολιτισμό ως διαχρονικά θύματα πρακτικών βίας. Ενα τέτοιο παράδειγμα, κατά τον Ράαντ, είναι η κατασκευή του Λούβρου στο Αμπου Ντάμπι που θίγεται μέσα στην έκθεση.

Αλλωστε, η διερεύνηση των ταυτοτήτων, οι κυρίαρχες αφηγήσεις και η διαμόρφωσή τους από παράγοντες, όπως η αποικιοκρατία και η πολιτική, είναι ένα θέμα που επανέρχεται διαχρονικά στο φεστιβάλ της Στέγης. Φέτος θα το ξαναδούμε με καλλιτέχνες από τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, τη Βηρυτό, ενώ θα κάνει πανευρωπαϊκή πρεμιέρα η ταινία «Οι κληρονομιές του σώματος, μέρος Α΄» του Καντέρ Ατιά για τα αντικείμενα «που οι αποικιοκρατικές δυνάμεις υφάρπαξαν από τους κατόχους τους για να τα μετατρέψουν σε εκθέματα στα μουσεία της Ευρώπης».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ