Δημήτρης Ρηγόπουλος ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

«Αυτή είναι η Ελλάδα», μέρος δεύτερον

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τι θα ψήφιζε ο Κυριάκος Μητσοτάκης αν ήταν ένας απλός βουλευτής στην ψηφοφορία για το νομοσχέδιο που δίνει το δικαίωμα αναδοχής και σε ομόφυλα ζευγάρια; Το πιθανότερο αυτό ακριβώς που ψήφισε και η Ντόρα Μπακογιάννη στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.

Αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τι υπάρχει πίσω από αποφάσεις που θεωρητικά πηγαίνουν κόντρα στο φιλελεύθερο προφίλ του.

Πρώτον, εκπέμπουν σχετική ανασφάλεια. Η αίσθηση που μεταδίδει η οδός Πειραιώς είναι ότι μετράει και η τελευταία (συντηρητική) ψήφος.

Δεύτερον, φαίνεται ότι η ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θεωρεί τους κεντρώους ψηφοφόρους λίγο-πολύ δεδομένους. Αλλά έξω στην κοινωνία κανείς δεν ασχολείται με το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ήρθε και θα ψηφιστεί από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα (όπως ήταν και το αναμενόμενο). Αυτό που μένει είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται σχετικά απρόθυμος να υποστηρίξει τις ιδέες της ανοικτής κοινωνίας· ιδέες που συγκινούν πολλούς κεντρογενείς ψηφοφόρους που έσπευσαν να τον υποστηρίξουν στις εσωκομματικές εκλογές του 2016.

Τρίτον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του δείχνουν να έχουν πάρει υπερβολικά σοβαρά τη διάσημη φράση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη «Αυτή είναι η Ελλάδα» και μοιάζουν να την ακολουθούν με θρησκευτική ευλάβεια. Ενα παράδειγμα: Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις; Οτι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν επιθυμεί λύση με τη λέξη «Μακεδονία». Τι λέει η επίσημη γραμμή του κόμματος; Σίγουρα όχι το κάποτε πολιτικά αυτονόητο που μπορεί να κοστίσει εκλογικά.

Τι λέει η κοινωνία στο θέμα της αναδοχής παιδιών και από ομόφυλα ζευγάρια; Σίγουρα ενοχλείται έντονα το τμήμα των πιο συντηρητικών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας. Πώς αντιδρά η ηγεσία της; Τάσσεται κατά του επίμαχου νομοσχεδίου για να μην κλονίσει αυτήν την ευαίσθητη μερίδα ψηφοφόρων.

Φυσικά, όλα αυτά έχουν πάντα διπλή ανάγνωση. Εκεί που ο ένας αναγνωρίζει «πολιτικό ρεαλισμό», ο άλλος μπορεί να προεξοφλήσει «ψηφοθηρικές» επιλογές. Συνήθως, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ