ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Ενας κόσμος πλασμένος από χρώματα και πηλό

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εργα ζωγραφικής και κεραμικής από τη νέα έκθεση της Κατερίνας Γιάννακα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Oρίζοντας έναν τρόπο θέασης του κόσμου, η Κατερίνα Γιάννακα αποκαλύπτει αυτήν την περίοδο έναν πυκνό, κατάφορτο κήπο εικαστικών συγκινήσεων. Δύσκολα θα μπορούσε κανείς να διαβεί ανάμεσα στη ζωγραφική της και στα κεραμικά της αλώβητος από τον καταιονισμό των χρωμάτων, μια πανδαισία σχεδόν ψευδαισθητική, καθώς το προσωπικό λεξιλόγιο της Κατερίνας Γιάννακα προέρχεται από ένα κοίτασμα βαθύ στον πυρήνα, σχεδόν, της καλλιτεχνικής πράξης.

Είναι η νέα έκθεση στην Evripides Art Gallery κι εκεί, στους αχανείς χώρους, η Κατερίνα Γιάννακα είχε την ελευθερία να οργανώσει ένα δικό της περιβάλλον, μικρά και μεγάλα θερμοκήπια εύθραυστης αισθητικής ισορροπίας. Ωστόσο, το έργο της Κατερίνας Γιάννακα έχει μια τόσο στέρεη βάση, που νιώθει κανείς ότι αυτή η ισορροπία δεν κινδυνεύει καθώς τα ζωγραφικά και κεραμικά της έργα καταλαμβάνουν όλον τον χώρο, πληθωριστικά, διεκδικητικά, σε ένα καθεστώς συνύπαρξης που δηλώνει σχέση συγγενική, σχέση καταγωγική, σχέση αίματος και σάρκας.

Η ίδια δηλώνει πως τα κεραμικά της τα γέννησαν η ζωγραφική και η ανάγκη της να διεκδικήσει νέο ζωτικό χώρο. Δίνει φόρμες και σχήματα στα κεραμικά της ανορθόδοξα, συνθλίβει τη γεωμετρία, κονιορτοποιεί την ευθεία και το έλλογο, δίνοντας ζωή σε καμπύλα, κοίλα και κυρτά κάνιστρα, δοχεία ή βάζα-ανθοφόρα, ελικοειδή, με συσπάσεις συστολής και τόλμης, σχεδόν αυθύπαρκτα όντα, ανεξάρτητα από τη δημιουργό τους, προσφορές χαράς, τελετουργικά σκεύη ευωχίας.

Δίπλα στη ζωγραφική της Κατερίνας Γιάννακα, τα κεραμικά της είναι προεκτάσεις μιας ιδιότυπης, υβριδικής γραφής, στα όρια ενός εξπρεσιονιστικού ιδιώματος, με αχνό το αποτύπωμα από τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Τα ζωγραφικά έργα, πορτρέτα ή νεκρές φύσεις, αφήνουν και αυτά ένα ίχνος μιας μοντερνιστικής Προβηγκίας ή ενός εσωτερικού σπιτιού που φέγγει όλο από το κόκκινο τραπεζομάντιλο με όλα τα μοτίβα, τα σύμβολα και τα παραφερνάλια μιας ιερής ιδιωτικότητας. Υπάρχει κάτι βαθύ, σκοτεινό και φωτεινό ταυτόχρονα στη ζωγραφική της Κατερίνας Γιάννακα, με ρίζες στα όρια μιας α λα Ματίς συγγένειας.

Ολα τα έργα που παρουσιάζει στην Evripides Art Gallery είναι καινούργια. «Η δουλειά αυτή, εκτός από τη ζωγραφική της αίθουσας με το πολύ μεγάλο πορτρέτο, είναι δουλειά ενάμιση χρόνου», λέει η Κατερίνα Γιάννακα. «Ολο αυτό το διάστημα δεν βγήκα σχεδόν καθόλου από το εργαστήριο, το οποίο είναι αποκλειστικά στην Αίγινα. Οι έξοδοί μου ήταν κάποιες βόλτες, με τα πόδια ή το αυτοκίνητο και τη φωτογραφική μηχανή –το χόμπι μου–, για να ξανασυνδεθώ με τις κινητήριες δυνάμεις μου, τη γη, τον ουρανό και τη θάλασσα της Αίγινας».

Μαθήτρια του Νίκου Νικολάου και του Γιάννη Μόραλη, με την εμπειρία της Αίγινας να βαθαίνει και να γίνεται κυτταρική, η Κατερίνα Γιάννακα αποπνέει κάτι στέρεο και γνήσιο, με την αυθεντική ρώμη μιας χειρωνακτικής τέχνης. Φαίνεται στα κεραμικά της, που όλα μαζί, σε ανισοϋψείς βάσεις από χαρτοκιβώτια, σχηματίζουν ένα δάσος ευφρόσυνων πλασμάτων. Είναι διάχυτη αυτή η αύρα μιας ευδαίμονος τέχνης, με συνείδηση της σύμφυσης της ύλης και της ιδέας, του φωτός και της σκιάς, αλλά με σαφές πρόκριμα στην έκρηξη του χρώματος, στη χαρά της δημιουργίας.

​​Evripides Art Gallery, Ηρακλείτου 10 και Σκουφά. Διάρκεια έως 26 Mαΐου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ