ΒΙΒΛΙΟ

Οραμα για δάση στις παρυφές των πόλεων

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΝΟΥΔΟΥ

Οι μοναχικές περιπλανήσεις του Τζορτζ Μόνμπιοτ στη φύση της Ουαλλίας τον γεμίζουν θλίψη και «νοσταλγία».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Με φόντο ένα απρόσμενα φθινοπωρινό σκηνικό βρίσκω αφορμή να ξαναδιαβάσω το «Feral» του Τζορτζ Μόνμπιοτ, ένα βιβλίο που υμνεί τη βρετανική φύση. Μόνο που για τον γνωστό συγγραφέα, ζωολόγο, αρθρογράφο της Guardian και ακτιβιστή η αυθεντική φύση της Βρετανίας δεν είναι τα απέραντα πράσινα λιβάδια τα οποία αγωνίζονται να διαφυλάξουν οι τοπικές περιβαλλοντικές οργανώσεις. Οι μοναχικές περιπλανήσεις του στα ακατοίκητα βουνά της Ουαλλίας τον γεμίζουν θλίψη και «νοσταλγία» για ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, όταν οι ίδιες πλαγιές ήταν καλυμμένες με πυκνά τροπικά δάση που έσφυζαν από ζωή, προτού η εντατική καλλιέργεια και η βόσκηση (ιδιαίτερα από τα πρόβατα που έφεραν μαζί τους ταξιδιώτες της Νεολιθικής περιόδου) αλλάξουν ριζικά τη χλωρίδα της περιοχής. Κάποιοι θεωρούν αυτό το βουκολικό τοπίο όμορφο και σε μεγάλο βαθμό «αλώβητο από ανθρώπινες παρεμβάσεις», παραδέχεται, ωστόσο, σε κάθε του εξόρμηση στη σιωπηλή «έρημο» της Κούμπρια ότι σχεδόν χάνει τη «βούληση για ζωή».

Ονειροπόλος, παθιασμένος όχι όμως και αιθεροβάμων, ο Μόνμπιοτ παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις προσπάθειες επανεισαγωγής ειδών στη Βρετανία, στην Ευρώπη και αλλού, προσπάθειες που έχουν ως απώτερο στόχο την αποκατάσταση διαταραγμένων οικοσυστημάτων. Μας καλεί να οραματιστούμε έναν κόσμο όπου τα δάση φτάνουν σχεδόν ώς τα σύνορα των πόλεων και όπου οι λύκοι, οι κάστορες και οι αετοί δεν μας είναι γνωστοί μόνο από την τηλεόραση ή τα παιδικά παραμύθια. Δεν είναι τυχαίο, μας υπενθυμίζει ο συγγραφέας, ότι τα περισσότερα παραμύθια εκτυλίσσονται στο δάσος, αφού ο μυστηριώδης κόσμος των δέντρων και των άγριων πλασμάτων ξυπνά «αρχέγονες μνήμες» και τροφοδοτεί τη φαντασία μας. Το «Feral» κυκλοφορεί στα αγγλικά από τις εκδόσεις Penguin.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ