Γιώργος Σ. Μπουρδάρας ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

Η λειτουργία της Βουλής

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Την τελευταία ημέρα λειτουργίας της Ολομέλειας πριν από την έναρξη των θερινών τμημάτων της Βουλής, στις 13 Ιουλίου, η συζήτηση και ψήφιση περιορισμένου εύρους αλλαγών στον Κανονισμό του Κοινοβουλίου συνοδεύτηκε από αίτημα της αντιπολίτευσης (διατυπωθέν από τον κ. Ι. Τραγάκη αρχικώς) και από τη δέσμευση του κ. Ν. Βούτση πως το φθινόπωρο θα γίνουν μεγάλες αλλαγές στον Κανονισμό βάσει του οποίου λειτουργεί ο Ναός της Δημοκρατίας. Αναμφισβήτητα και κατά γενική ομολογία, εντός και εκτός των τειχών του Κοινοβουλίου, υπάρχουν πολλά που πρέπει να αλλάξουν στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η εθνική αντιπροσωπεία όπως και οι υπηρεσίες της Βουλής γενικότερα. Οσες αλλαγές έχουν γίνει έως τώρα, μπορεί να κινούνται σε θετική κατεύθυνση, αλλά είναι περιορισμένες, αποσπασματικές και δεν έχουν συμβάλει αποτελεσματικά στον εκσυγχρονισμό του Κανονισμού, ώστε να ανταποκρίνεται εν συνόλω στη νέα πραγματικότητα.

Υπάρχουν πεδία όπου στρεβλώσεις παραμένουν ανέγγιχτες. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα; Αφορούν τις επιτροπές αφενός για τον έλεγχο των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και αφετέρου για την τήρηση της κοινοβουλευτικής δεοντολογίας. Διαχρονικά, έως σήμερα, η σημαντικότερη στρέβλωση συνίσταται στο γεγονός ότι δεν προβλέπεται, όπως για σειρά άλλων τομέων της Βουλής, τακτική, επίσημη, θεσμική ενημέρωση για τις συνεδριάσεις και τα αποτελέσματά τους. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τέτοια ενημέρωση δεν υπάρχει, αν και είναι απολύτως αναγκαία, όπως καθίσταται φανερό από το αντικείμενο των δύο συγκεκριμένων επιτροπών, που προσδιορίζεται από τον τίτλο τους και μόνο.

Ερωτήματα όπως πότε ακριβώς ολοκληρώνεται ο έλεγχος των δηλώσεων «πόθεν έσχες», ποιες εκκρεμότητες υπάρχουν ή δημιουργούνται, ποια είναι η εξέλιξη των υποθέσεων που παραμένουν για οποιονδήποτε λόγο ανοικτές, όπως και για πόσους και ποιους βουλευτές κάθε φορά και για ποια συγκεκριμένα θέματα ζητείται από τις εισαγγελικές αρχές η άρση της βουλευτικής ασυλίας, δεν τυγχάνουν θεσμικών απαντήσεων. Η πληροφόρηση είναι άτυπη, συνήθως από βουλευτές-μέλη των επιτροπών αυτών, και ως εκ τούτου η πληροφόρηση είναι κομματικά «φιλτραρισμένη» προς εξυπηρέτηση προφανών σκοπιμοτήτων έναντι πολιτικών αντιπάλων.

Τούτων δοθέντων, η πρόβλεψη –στις επόμενες αλλαγές– ρήτρας περί την αναγκαιότητα επίσημης, τακτικής ενημέρωσης, ειδικά για τις δύο αυτές επιτροπές, κρίνεται από πολλές πλευρές, ακόμα και εντός της πλειοψηφίας, απολύτως αναγκαία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ