Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Το ταξίδι δεν σταματά εδώ

Κύριε διευθυντά
Ο τίτλος της επιστολής παραπέμπει σαφώς στο πρωθυπουργικό διάγγελμα της 21/8/2018. Υπάρχουν σημεία με τα οποία συμφωνώ, θα μου επιτραπεί να μη σταθώ σε αυτά. Επικεντρώνομαι στα διδάγματα που πρέπει να αντλήσουμε από την πρόσφατη ιστορία και υποβάλλω τον ακόλουθο προβληματισμό: Το 2010 και το διάγγελμα του Καστελλόριζου σε ποιο σημείο της ομηρικής Οδύσσειας αντιστοιχεί; Αντιστοιχεί στη νικηφόρο για τους Δαναούς λήξη του Τρωικού Πολέμου χάρη στον πολυμήχανο Οδυσσέα και στη δικαιωματική έναρξη του ταξιδιού της επιστροφής του; Ή μήπως αντιστοιχεί σε άλλη ραψωδία, σε μία από εκείνες που ιστορούν τις σκοτεινές πλευρές του Οδυσσέα, του Οδυσσέα που κρύβουμε μέσα μας. Να μην ξεχνάμε: Ο Οδυσσέας έχασε συντρόφους, εν τέλει όλους. Ο Οδυσσέας έχασε την πορεία του. Ο Οδυσσέας θέλησε να ακούσει το απαγορευμένο τραγούδι, ενώ οι υπόλοιποι τραβούσαν κουπί. Ο Οδυσσέας έμεινε για κάπως περισσότερο χρόνο σε κάποιους σταθμούς. Το 2010 θα μπορούσε ίσως να παραλληλιστεί με τις τελευταίες ημέρες του Οδυσσέα στον κόσμο της Κίρκης. Ο Οδυσσέας θυμήθηκε ποιος είναι και το μνημονι(κ)ό του τον ξαναέβαλε στη δύσκολη θάλασσα, εκεί όπου ο άνθρωπος αναμετριέται με το ανεξέλεγκτο περιβάλλον, αλλά και τον ελέγξιμο εαυτό του. Αν δεν ξέφευγε από την Κίρκη, ο Οδυσσέας δεν θα κινδύνευε από τη θάλασσα, ούτε θα έφτανε όμως ποτέ στην Ιθακη. Το ταξίδι δεν σταματά εδώ. Σε αυτό πιστεύω ότι συμφωνούμε όλοι.

Χριστοφορος Δημητριου, Λευκωσία και Νέα Ερυθραία

Ιθάκη
Ι

Κύριε διευθυντά
Ο πρωθυπουργός ίσως δεν γνωρίζει ότι ο Οδυσσεύς ως βασιλεύς και στρατιωτικός ηγέτης της Ιθάκης ζημίωσε την πατρίδα του. Κατά την Οδύσσεια (ραψωδία ω στίχοι 414 και μετά), αμέσως μετά τον φόνο των μνηστήρων, πολλοί Ιθακήσιοι συνέρρευσαν στην αγορά και κατηγόρησαν τον Οδυσσέα ότι, έχοντας οδηγήσει πολλούς γενναίους κατά της Τροίας, έχασε και τα πλοία και τους πολεμιστές. Επαπειλήθηκε εμφύλια σύρραξη, την οποία αποσόβησε με επέμβασή της η θεά Αθηνά, και ο Οδυσσεύς συνέχισε να βασιλεύει. Αντιθέτως, κατά τον Αλεξανδρινό ιστορικό Απολλόδωρο (Επιτομή VII. 40), όταν εγκλήθηκε ο Οδυσσεύς, ανετέθη στον βασιλέα της Ηπείρου Νεοπτόλεμο, υιό του Αχιλλέα, να τον δικάσει και αυτός τον καταδίκασε σε εξορία στην Αιτωλία, όπου πέθανε σε μεγάλη ηλικία. Πάντως, παραμένει και στις δύο εκδοχές το στίγμα ότι η νίκη του στην Τροία με τον Δούρειο Ιππο που επινόησε, δεν ωφέλησε την Ιθάκη, αφού όχι μόνο δεν μπόρεσε να της φέρει τη λεία πολέμου που της αναλογούσε, όπως έκαναν όλοι οι σύμμαχοί του, αλλά έχασε κι όλα τα πλοία κι όλα τα παλικάρια που του εμπιστεύθηκαν και γλίτωσε μόνον τον εαυτό του.

Δημοσθενης Ιωαννιδης, Νέα Μάκρη

ΙΙ

Κύριε διευθυντά
Κρίμα που οι τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν φυλλορροήσει και αυτό το διάγγελμα μίσους του ολίγιστου Τσίπρα, από την Ιθάκη, δεν θα μπορεί να φλογίζει τις καρδιές των μελών τους, ενάντια στους εχθρούς τους. Τους παραγωγικούς πολίτες της μεσαίας αστικής τάξης, τους οποίους όσοι πυκνώνουν τις εναπομείνασες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ στοχοποίησαν και κατάφεραν είτε να τους φτωχοποιήσουν, λαφυραγωγώντας περιουσίες και εισοδήματα, είτε να τους αναγκάσουν σε μετανάστευση εφόσον η ηλικία τους το επέτρεπε.

Σε μια συγκυρία κατά την οποία όλα, κατάσταση οικονομίας, υποβολιμαίες  γεωπολιτικές ανακατατάξεις, επιδρομή συμφερόντων στην περιοχή, μεταναστευτικό, δολοφονικό κοινωνικό κράτος (Μάντρα, Μάτι, νοσοκομεία, αστυνόμευση) κ.ο.κ., συνηγορούν στο να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση του ελληνικού λαού και των πολιτικών δυνάμεων που τον εκπροσωπούν, ο ολίγιστος Τσίπρας αντιλαμβάνεται ως μέγιστο καθήκον του την προστασία της καρέκλας του, εξαπολύοντας οχετό συκοφαντιών εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων και κομπορρημοσύνης για επιτεύγματα τα οποία, σαφώς, ευνοούν τα συμφέροντα των δανειστών ενώ βυθίζουν τη χώρα σε ύφεση με διακριτή ημερομηνία τεσσαρακονταετίας και λεηλασίας της επί 100 έτη. Η δημοκρατία ευτελίστηκε, μας είπε, όταν ο τραπεζίτης Παπαδήμος έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Αλλά όχι βέβαια όταν ο ίδιος ο Τσίπρας πήρε δημοψηφισματική εντολή ΟΧΙ στα μέτρα λιτότητας και βάζοντας στο αμπάρι το 63% του ελληνικού λαού, την έκανε ΝΑΙ.

Οταν οι ΠΝΠ τις οποίες κατήγγειλε ως αντιπολίτευση πως κουρελιάζουν το Σύνταγμα, έγιναν εργαλείο στα χέρια του για εφαρμοστικούς νόμους που στρέφονταν ευθέως κατά των συμφερόντων εργαζομένων και ελεύθερων επαγγελματιών. Και τόλμησε να μιλήσει για διαπλοκή των προηγούμενων, όταν αυτός με το φιλαράκι του τον Νίκο τον Παππά έκανε όλη εκείνη την επίδειξη - προσπάθεια διαπλοκής για τις τηλεοπτικές άδειες, τις οποίες δεν άργησε να ακυρώσει το ΣτΕ.

Πρέπει τελικά αυτός ο λαϊκιστής πολιτικάντης να έχει πολλά απωθημένα, από το γεγονός ότι ποτέ του στον ελεύθερο ανταγωνισμό της αγοράς δεν κατάφερε να έχει ούτε καν ένσημα. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να δείξει την υπεροχή του έναντι των προηγούμενων κυβερνητών με κατηγορίες εναντίον τους, όπως π.χ. ότι συμμετείχαν στο πείραμα νεοφιλελευθερισμού το οποίο τους υπαγόρευαν οι δανειστές. Ενώ ο ίδιος έχει υπογράψει και έχει εφαρμόσει μέχρι κεραίας την πλέον νεοφιλελεύθερη συμφωνία, η οποία εξαρτά την ίδια την ύπαρξη του λαού και της πατρίδας του από τις αγορές! 

Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει αυτό το «πολυμήχανοι» Ελληνες, το οποίο προσπαθεί ο αμοραλιστής πολιτικάντης να σφετεριστεί για να αποδείξει την ικανότητά του να υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού μέσα στις δύσκολες διεθνείς συνθήκες. Ομως, μετά την καταστροφική διακυβέρνησή του, η οποία φόρτωσε τον λαό του με πάνω από 100 έως 200 αχρείαστα δισ., κατά Ρέγκλινγκ, το ξεπούλημα της ιστορίας της χώρας του στο Μακεδονικό, τη   διατάραξη  καλών σχέσεων αιώνων με τη Ρωσία, αυτό το «πολυμήχανος» μόνο σε μια παράμετρό του μπορεί να γίνει αποδεκτό. Στην ικανότητά του να παρουσιάζει το μαύρο άσπρο, και να παράγει άφθονο σανό για τους τρόφιμους του δικού του πελατειακού κράτους που προσπαθεί να χτίσει...

Δημητρης Ματσικουδης

Μεταρρυθμίσεις είπατε; Το άλλο το ξέρετε;

Κύριε διευθυντά
Οι πολίτες αναρωτιόμαστε: Υπήρξε διαχρονικά αποτελεσματικότητα και επιστημονική ευκρίνεια επί των δομικών πολεοδομικών μεταρρυθμίσεων; H τραγική 23η Ιουλίου απέδειξε έμπρακτα, δυστυχώς με αρνητικό πρόσημο, ότι η ευθύνη βαρύνει το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Κυρίως όμως αυτών που ως διακυβερνώντες, περίπου μια τετραετία σήμερα, διαχειρίζονται τις τύχες της Ελλάδας. Αναλογικά και όλων εκείνων που προϋπήρξαν αυτών, διαχειρισθέντες επί σειρά ετών τις τύχες της χώρας. Δημιουργούνταν νόμοι, θεσμοί, προγράμματα, για ορθολογική αντιμετώπιση του πολεοδομικού γίγνεσθαι στην ελλαδική γη.

Οποιαδήποτε προσέγγιση, για αποτελεσματικότητα μεταρρυθμίσεων, προσέκρουε στην εκάστοτε «Προοδευτική Αριστερά», χωρίς ποτέ να ολοκληρώνεται το έργο. Ο δε διαχρονικά ανίκανος, επιτελικός κρατικός μηχανισμός, υπακούοντας στη θεωρία του πελατειακού συστήματος, βασιζόταν σταθερά στη θεωρητική και μόνο αποτίμηση μεταρρυθμίσεων, ουσιαστικά παραβλέποντας σταθερά την εφαρμογή τους! Ετσι ο αδύναμος κρατικός μηχανισμός δεν επέβαλε τη δυνατότητα της δικής του αυτονομίας, επιτρέποντας την πολεοδομική κακοδιαχείριση πόλεων, αγρών, δασών και μη δομικών εκτάσεων. Η πολιτική ασυνέπεια λόγων και έργων, η έλλειψη ευθύνης απέναντι σε υψηλές υποχρεώσεις προστασίας πολιτών, σε συνέργεια με έλλειψη εμπειρίας και ανάλογης επαγγελματικής επάρκειας, κατά τη διαχείριση της κρίσης, οδήγησε τελικά στην τραγωδία της Αττικής.

Γίνεται αντιληπτό ότι με τη συνεχή ασυνέπεια της ελληνικής πολιτείας και τη διαχρονικά τοποθέτηση μη ικανών στελεχών σε ιδιαίτερα σοβαρά πόστα της κρατικής μηχανής διαμορφώνεται παγκοσμίως κλίμα πλήρους αναξιοπιστίας για οτιδήποτε ελληνικό.   Αναλογιζόμαστε ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η χώρα με την Ελλάδα του 2004.

Κωνσταντινος Γεροντης 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ