Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Είναι σαφές ότι ο Αλ. Τσίπρας γνωρίζει πως οι πιθανότητες να νικήσει στις προσεχείς εκλογές είναι από εξαιρετικά λίγες έως μηδαμινές. Είναι όμως εξίσου φανερό ότι βαθιά μέσα του ελπίζει στο θαύμα, αλλά και αυτό να μη συμβεί, θέλει και προσπαθεί με κάθε τρόπο να συγκεντρώσει ένα ποσοστό που θα του επιτρέπει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική σκηνή τα επόμενα χρόνια. Για 15-20 υπολογίζει ο ίδιος και οι δικοί του, με βάση την ηλικία του, όμως στον σημερινό κόσμο... «τα πάντα ρει» με φοβερή ταχύτητα και καμία πρόβλεψη δεν είναι ασφαλής. Αντίθετα, οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη επιβεβαιώνοντας ότι τα γεγονότα καθορίζουν τώρα τις εξελίξεις, πολύ περισσότερο σε σύγκριση με το παρελθόν.

Κρίνοντας από τη ρητορική και τις κινήσεις του, ο πρωθυπουργός υποθέτει ότι κάποιες θεωρίες περί προπαγάνδας και συμπεριφοράς των μαζών δικαιώνονται σχεδόν πάντα στην πράξη. Επειδή ίσως αντλεί επιλεκτικά παραδείγματα όχι μόνον από την ελληνική ιστορία, αλλά και από την παγκόσμια. Οπως ότι τα ψέματα γίνονται πιστευτά όταν επαναλαμβάνονται συνεχώς και σερβίρονται με τον σωστό τρόπο, ότι η συλλογική μνήμη είναι ασθενής, ότι πολλά από τα θέματα που απασχολούν σε δημοσιογραφικό επίπεδο δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες, ότι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας είναι χαμηλής αντίληψης, ότι πιθανότατα τα μίντια δεν έχουν επαφή με τις μάζες και επιπλέον δεν επηρεάζουν όπως παλιότερα, ότι οι δημοσκοπήσεις δεν αποτυπώνουν σωστά τη λαϊκή βούληση και πέφτουν έξω, ότι η τσέπη και η ανασφάλεια (εξ ου και η μάχη για δημιουργία θετικών εντυπώσεων περί οικονομίας και παροχών) έχουν τον πρώτο λόγο όταν ο ψηφοφόρος φτάνει μπροστά στην κάλπη, ότι ο ξένος παράγοντας μπορεί να είναι αποφασιστικά παρεμβατικός υπέρ του, αν θέλει, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα.

Κυρίως όμως ο Αλ. Τσίπρας πιστεύει –ή θέλει να πιστεύει– ότι έχει μείνει άφθαρτος. Οτι βρίσκεται ακόμη σε ανοδική πορεία στο πολιτικό στερέωμα, παρά τα όσα είπε και έκανε όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τις θεαματικές «κωλοτούμπες» και τις ανεπάρκειες που επέδειξε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Ενδεχομένως εκτιμά επίσης ότι ο ίδιος ξέρει πολύ καλά τον ελληνικό λαό και ότι είναι γνήσιος εκπρόσωπός του γιατί δεν κάνει κάτι διαφορετικό από τον μέσο Ελληνα στην καθημερινότητά του και σε κάθε περίπτωση διαθέτει ακόμη τη δεξαμενή του 62% του «Οχι» στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015. Με την έννοια ότι όσοι από αυτούς είναι δυσαρεστημένοι μαζί του ίσως να μην ψηφίσουν ή να βρουν διέξοδο στην Ακροαριστερά ή την Ακροδεξιά, όχι όμως ψηφίζοντας τους βασικούς αντιπάλους του.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω είναι υποθέσεις, καθότι «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου», και ιδιαίτερα ενός πολιτικού σαν τον Αλέξη Τσίπρα. Το σίγουρο είναι ότι θα κάνει τα πάντα έως τις εκλογές, προκειμένου να αποδείξει ότι «διαβάζει» σωστά τον λαό του και τίποτα δεν τον αγγίζει. Ολα για το θαύμα λοιπόν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ