Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ενα μπάρκο λαχταράω τώρα στα 82 μου

Κύριε διευθυντά
Πολύ ωραία η συνέντευξη του καπετάν Παναγιώτη Τσάκου στην «Καθημερινή της Κυριακής» 21ης Οκτωβρίου. Ο καπετάν Παναγιώτης είναι αξιόλογος και αξιόπιστος άνθρωπος. Τα έργα που κάνει στη Χίο με την ιδιωτική σχολή, με ό,τι πιο μοντέρνο υπάρχει στον κλάδο, είναι κάτι που χρειαζόταν στις σπουδές των μαθητών. Είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια για το καλό όσων θέλουν να κάνουν καριέρα στη θάλασσα.

Ολοι όσοι ασχολούνται με τα ναυτιλιακά έχουν την ίδια απορία με τον καπετάνιο, δηλαδή με τέτοια οικονομική κρίση, με μισθούς 500 ευρώ, γιατί αρνείται ο νέος να ακολουθήσει καριέρα στη θάλασσα, όταν στα 20 του χρόνια μπορεί να γίνει αξιωματικός και να παίρνει περίπου 5.000 χιλιάδες ευρώ τον μήνα, να ζήσει σε ένα πλωτό ξενοδοχείο, όπως είναι σήμερα η ενδιαίτηση και να γνωρίσει τον κόσμο;

Αν πράγματι είναι άξιος, σίγουρα θα βρει δουλειά στη στεριά αργότερα σε μια από τις 2.000 και πλέον ναυτιλιακές εταιρείες με έναν αξιολογότατο μισθό. Εμείς οι παλαιοί ναυτικοί την αγαπήσαμε τη θάλασσα και τα καράβια, και αν σας πω ότι στα 82 μου επιθυμώ να μπαρκάρω, μη γελάσετε.

Μάριος Χριστοφορίδης, Χίος

Η Μακρόνησος, οι ΧΥΤΥ, οι κάτοικοι

Κύριε διευθυντά
Με τον πρόσφατο καθορισμό των θέσεων δύο νέων ΧΥΤΥ στους Δήμους Κρωπίας και Μεγάρων δημιουργήθηκε, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, μεγάλο πρόβλημα. Οι κάτοικοι και των δύο δήμων εξεγέρθηκαν, γιατί δεν θέλουν τα ΧΥΤΥ στην περιοχή τους και απειλούν με κινητοποιήσεις σαν εκείνες που είχαμε βιώσει πριν από λίγα χρόνια στην Κερατέα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κάτοικοι έχουν δίκιο. Οπως δίκιο θα έχουν και οι κάτοικοι οποιουδήποτε άλλου δήμου, όπου θα μπορούσε μελλοντικά να γίνουν ΧΥΤΥ. Αλλά και η πολιτεία έχει δίκιο να επιλέγει θέσεις για ΧΥΤΥ, ΧΥΤΑ κ.λπ. γιατί κάπου πρέπει να γίνει η διαχείριση των σκουπιδιών της μείζονος περιοχής της πρωτεύουσας. Και αφού όλοι φαίνεται ότι έχουν δίκιο, το πρόβλημα της διαχείρισης των σκουπιδιών προβάλλει άλυτο!

Και όμως υπάρχει μια καλή λύση. Μια λύση που θα εξαλείψει το πρόβλημα για πολλές πολλές δεκαετίες. Και αυτή είναι το νησί Μακρόνησος, που βρίσκεται ανατολικά, αλλά και πολύ κοντά στην Αττική. Και είναι πολύ εύκολο σε κάποιο μέρος της ακτής της ανατολικής Αττικής να δημιουργηθεί ένας τόπος φόρτωσης των σκουπιδιών σε φορτηγίδες, που θα τα μεταφέρουν απέναντι στη Μακρόνησο. Σημειωτέον ότι το νησί αυτό είναι ακατοίκητο, αλλά και δεν ανήκει σε ιδιώτες, οπότε δεν θα χρειαστούν χρονοβόρες διαδικασίες για απαλλοτριώσεις. Ο χώρος δε είναι τόσο μεγάλος, που μπορεί να φιλοξενήσει εκατομμύρια τόνων σκουπιδιών, αλλά και οποιεσδήποτε εγκαταστάσεις για τη διαχείρισή τους. Και το σπουδαιότερο ίσως είναι ότι κανείς δήμος δεν θα θιγεί και έτσι δεν θα διαμαρτυρηθεί για την επιλογή αυτή.

Φυσικά, θα χρειαστούν κάποιες πιστώσεις για την κατασκευή των σχετικά μικρών απαιτούμενων έργων, αλλά αυτές δεν θα είναι υπέρογκες και πιστεύω ότι θα μπορούν εύκολα να εξευρεθούν, όταν τα έργα αυτά ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα από αυτά που χρηματοδοτεί η Ε.Ε. Μήπως, λοιπόν, οι αρμόδιοι θα έπρεπε να εξετάσουν την προτεινόμενη λύση ώστε να λυθεί, επιτέλους, αυτό το χρονίζον πρόβλημα;

Νικος Δυοβουνιωτης, Πολιτικός μηχανικός, Κηφισιά

Από τα Εξάρχεια έως τις Σκουριές

Κύριε διευθυντά
Με έκπληξη διάβασα («Κ» της 20.10.2018, σελ. 12) κείμενο του συνεργάτη σας κ. Π. Μπουκάλα όπου επιτίθεται στον πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Κ. Μητσοτάκη σχετικά με τα «Εξάρχεια» και την εξέλιξη της μεγάλης επένδυσης στις Σκουριές.

Αντιπαρέρχομαι το ύφος του κειμένου, που μαρτυρεί προκατάληψη και ιδεοληψία σε θέματα δημοσίας τάξεως και επενδύσεων, ως και την, μη αποκρυπτόμενη, εχθρότητα έναντί του, που όμως αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμά του ως δημοσιογράφου. Ούτε επίσης ότι απόψεις όπως «λαϊκισμός επενδυτικού τύπου είναι και η δήλωση του κ. Μητσοτάκη ότι θα δώσει άδεια στις Σκουριές τον πρώτο μήνα» ή ότι τα «Εξάρχεια», ως πρόβλημα, ανήκουν στη σφαίρα «συνωμοσιολογικής αντίληψης της Ν.Δ.» αντιστρατεύονται ευθέως πάγιες θέσεις της εφημερίδας σας.

Ειδικά με το θέμα της μεγαλύτερης επένδυσης στην Ευρώπη σήμερα, αυτής των Σκουριών, ο συνεργάτης σας αντιγράφει πρόσφατες απόψεις του υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ Σ. Φάμελλου, αφού, όπως εκείνος, προβάλλει γεγονότα εκτός πραγματικότητας. Ειδικότερα: περί ποίων «σοβαρότατων οικολογικών προβλημάτων» ομιλεί, όταν με εισηγήτρια τη νυν πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» κερδίζει, τον Ιανουάριο του 2016, άλλη μία, τη 16η! προσφυγή της στο ΣτΕ, τις περισσότερες εξ αυτών με εισηγήτρια την πρόεδρο του ΣτΕ (βλέπε «ΤΑ ΝΕΑ» 19.10.2018, σελ. 47, άρθρο του κ. Μ. Μητσού).

Ποιες είναι οι «εμπλοκές της Δικαιοσύνης» που γράφει; Οτι η εταιρεία δικαιώθηκε και στην περίπτωση της Διαιτησίας, που οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επέβαλαν, χωρίς, όμως, και πάρα ταύτα, να της δίδουν τις άδειες; Οτι αρνούνται πεισματικά να συγκαλέσουν το ΚΑΣ για να αποφανθεί εάν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα στις Σκουριές; (Κάτι σαν τις αρχαιότητες στον αεροδιάδρομο του Ελληνικού.)

Αφησα για το τέλος την κοινή δήλωση Φάμελλου-Μπουκάλα ότι δήθεν «η εταιρεία αδιαφορεί να πληρώσει τα επιβληθέντα περιβαλλοντικά πρόστιμα» και κατά Φάμελλο «έχει κάνει προσφυγή στο δικαστήριο κατά της επιβολής των». Δηλαδή, εν ολίγοις, όταν επιβάλλονται αδικαιολόγητα πρόστιμα, τα οποία διά της προσφυγής στη Δικαιοσύνη ακυρώνονται, η εταιρεία ελέγχεται για αυτό; Δηλαδή στερείται της εννόμου προστασίας, που απολαμβάνουν στις δυτικού τύπου Δημοκρατίες οι πάντες;

Επειδή έχει κάνει στη χώρα μας επενδύσεις ύψους 3.100.000.000 δολ. και έχει προσλάβει 2.500 εργαζομένους; Ως προς το «ενδιαφέρον των δημοτικών συμβουλίων των κοντινών πόλεων», λίγη υπομονή δεν βλάπτει. Η αληθινή, περί του έργου, λαϊκή βούληση της τοπικής κοινωνίας σύντομα, διά της κάλπης, θα εκδηλωθεί.

Ιωαννης Κ. Νησιωτης, Αθήνα

Ο ισοβίτης, ο νόμος και οι συνεδρίες

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την αίτηση απόλυσης υπό όρο του Σάββα Ξηρού, αναζήτησα τη βάση της, το άρθρο 110α του Ποινικού Κώδικα, όπως ισχύει μετά τις 24-12-2015. Το άρθρο 110α. 3 ορίζει τώρα, ότι σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης ο κρατούμενος που έχει ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, αν έχει εκτίσει 5 ή 10 έτη, αναλόγως αν το έγκλημά του «ενέχει»(!) ανθρωποκτονία, εκτίει το υπόλοιπο της ποινής του στην κατοικία του με ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 56. 3 Π.Κ. Στην περίπτωση αυτή είναι δυνατή η επιβολή όρων κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 100 παρ. 2 και 3 Π.Κ.

Εδώ έγκειται το χιούμορ του νόμου στην περίπτωση των ισόβιων καθείρξεων Ξηρού. Το άρθρο 100. 2 Π.Κ. προβλέπει ότι η ρυθμιζόμενη από το άρθρο 100. 2 «Αναστολή υπό επιτήρηση» περιλαμβάνει εβδομαδιαίες συνεδρίες... στο πλαίσιο των οποίων επιχειρείται η συνειδητοποίηση της βαρύτητας της πράξεως που τέλεσε, η ανάδειξη των συνεπειών της, η αναζήτηση των αιτίων που οδήγησαν στο έγκλημα, αλλά και των προτάσεων για τη μη επανάληψή του. Η διάταξη θα ταίριαζε σε επιστημονικό σεμινάριο ή αναμορφωτήριο ανηλίκων.

Η επόμενη παρ. 3 του ίδιου άρθρου 100 Π.Κ. περιλαμβάνει στους όρους που μπορεί να επιβληθούν στον απολυόμενο: α) αποκατάσταση της ζημίας(!), β) υποχρέωση να εμφανίζεται στην αστυνομία, γ) αφαίρεση της άδειας οδήγησης, δ) απαγόρευση απομάκρυνσης..., ε) αφαίρεση διαβατηρίου, στ) απαγόρευση προσέγγισης ή επικοινωνίας με ορισμένα πρόσωπα (καταδίκους ή υποδίκους για αναρχικές/τρομοκρατικές πράξεις), ζ) εκπλήρωση υποχρεώσεων(!), η) υποβολή σε θεραπεία, θ) προσφορά ποσού σε ίδρυμα(!).
Ιδού στάδιον δόξης λαμπρόν για τη ζητουμένη απόλυση.

Κωστας Γ. Μπονιφατσης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ