Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μεμονωμένο και ατυχές

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

En attendant Godot. (Στην πραγματικότητα, περιμένει τον Μπορίσοφ...)

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κασιδιάρης Ηλίας

​Στη θλιβερή ιστορία του θανάτου του ομογενούς Κωνσταντίνου Κατσίφα, ένα πράγμα είναι απολύτως βέβαιο και πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι, εφόσον δεν θέλεις περιττές φασαρίες στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, δεν στέλνεις το μήνυμα που έστειλε χθες ο Εντι Ράμα στους Ελληνες μέσω Twitter: «Αγαπητοί γείτονες, αντί να χαρακτηρίζετε απαράδεκτη την απώλεια της ζωής ενός τρελού που πυροβόλησε κατά της αστυνομίας μας, η οποία εκτέλεσε μόνο το καθήκον της, ελάτε μαζί μας να ευχαριστήσουμε τον Θεό που καμία αθώα ζωή δεν χάθηκε σήμερα από την εξτρεμιστική ανοησία».

Μπορεί η αρχική αντίδραση στην Ελλάδα να ήταν υπερβολική και εν θερμώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ιστοσελίδα, από τις σοβαρές μάλιστα, είχε την είδηση υπό τον ατυχέστατο τίτλο: «Η αλβανική αστυνομία σκότωσε τον ομογενή που ύψωσε την ελληνική σημαία», ενώ προφανώς η αιτία για την οποία σκότωσε τον ομογενή η αλβανική αστυνομία δεν ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας (όλο το χωριό ήταν σημαιοστολισμένο για την 28η Οκτωβρίου), αλλά το ότι ο ομογενής «έπαιζε» με ένα όπλο που περιγράφεται ως καλάσνικοφ.

Μπορεί, επίσης, ο Κ. Κατσίφας να ήταν ένας «τρελός», που λέει ο πρωθυπουργός της Αλβανίας. Μπορεί να ήταν και τίποτε χειρότερο – διότι, πολύ αργότερα, έγινε γνωστό ότι ο νεκρός είχε συλληφθεί προ δεκαετίας στο Χαλάνδρι για τη συμμετοχή του σε κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών. Μπορεί ακόμη η ενέργειά του να ήταν, πράγματι, μια «εξτρεμιστική ανοησία», κατά τη διατύπωση του πρωθυπουργού της Αλβανίας. Χθες, λ.χ, μίλησε στον Π. Τσίμα στον ΣΚΑΪ ένας κ. Παπαηλίας, διευθυντής του Δήμου Δρόπολης στην Αλβανία, ο οποίος γνώριζε τον νεκρό. Με ένα ανυπέρβλητο σχήμα λιτότητος, ο κ. Παπαηλίας αποτίμησε ως «λίγο ακραίο» αυτό που έκανε ο μακαρίτης, δηλαδή να πυροβολεί (τον αέρα ή τους αστυνομικούς, κανείς δεν ξέρει) και μάλιστα με ένα στρατιωτικό όπλο. Τον περιέγραψε, επίσης, ως «οικογενειάρχη», με απόψεις «λίγο ακραίες». (Ενδυματολογικά, οπωσδήποτε, αφού όλες οι φωτογραφίες του μακαρίτη είναι με φόρμες παραλλαγής...)

Ολα αυτά παραπάνω μπορεί να ευσταθούν. Οσο το γεγονός όμως είναι πρόσφατο, όσο οι εντυπώσεις είναι φρέσκες και η εικόνα του δράματος θολή, ο χλευαστικός τόνος του Ράμα και οι χαρακτηρισμοί δεν βοηθούν κανέναν – πολύ περισσότερο, δεν βοηθούν εκείνον που τους χρησιμοποιεί, διότι προκαλεί και χάνει το δίκιο του. Δεν χρειάζονται γνώσεις και πείρα της υψηλής πολιτικής ούτε και καμιά ιδιαίτερη ευφυΐα· ο κοινός νους αρκεί για να το καταλαβαίνεις αυτό. Μόνον αν θέλεις να ρίξεις λάδι στη φωτιά, στέλνεις στην άλλη πλευρά το μήνυμα του Αλβανού πρωθυπουργού. Προφανώς, όμως, αυτός ήταν ο σκοπός του Εντι Ράμα, ο οποίος έχει αποδείξει με τη διαδρομή του πόσο αδίστακτος και κυνικός μπορεί να είναι. (Προ εικοσαετίας εδώ ήμασταν όλοι και, νομίζω, πολλοί θα τον θυμόμαστε ως τρόφιμο τότε και χαϊδεμένο παιδί της ελληνικής Κεντροαριστεράς...)

Το περιστατικό και οι επικίνδυνες προεκτάσεις που μπορεί να λάβει αναδεικνύουν το πρόβλημα της έλλειψης υπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση. Ποτέ δεν υπήρξα θαυμαστής του εγωπαθούς πρώην σταλινικού Κοτζιά – κάθε άλλο. Τουλάχιστον όμως αυτός ήξερε τα θέματα και είχε αντίληψη των κινδύνων. Ο Τσίπρας είναι πρακτικά ανύπαρκτος ως υπουργός· και καλύτερα έτσι, γιατί αν αφεθεί ελεύθερος είναι επικίνδυνος – θυμίζω ότι μέχρι προχθές αναρωτιόταν αν υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα. Από εκεί και πέρα τι υπάρχει; Ο γίγας Αμανατίδης (δεν φτάνει τον Νιώτη, αλλά προσπαθεί...), ο φαφλατάς Κατρούγκαλος με τα μπουκλάκια και τα μαντιλάκια του και ο Κουίκ. Οσο για το υπουργείο, αυτό είναι ευνουχισμένο έπειτα από τρία χρόνια αυταρχικής και συγκεντρωτικής διοίκησης Κοτζιά.

Πάντως, οι ελληνοαλβανικές σχέσεις, στο επίπεδο των δύο λαών τουλάχιστον, δεν απειλούνται από το συγκεκριμένο και μεμονωμένο περιστατικό. Δεν το συζητούμε πολύ και κάνουμε ότι δεν το προσέχουμε, όμως, αν συγκρίνουμε την κατάσταση προ εικοσιπενταετίας με το σήμερα, παρατηρούμε ότι από όλους τους μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα οι Αλβανοί ήσαν εκείνοι που ενσωματώθηκαν καλύτερα στην ελληνική κοινωνία, αρκετοί μάλιστα έχουν αφομοιωθεί πλήρως. Δείτε πώς έσπευσαν τα media να υποθέσουν ότι ο θάνατος του Κατσίφα ήταν η αιτία της ελληνοαλβανικής σύρραξης, με πιστόλια και μαχαίρια, στον Γέρακα. Στην πραγματικότητα, ήταν «οικονομικές διαφορές» μεταξύ αντιπάλων συμμοριών, διέρρευσε από την Αστυνομία. Ελληνες και Αλβανοί ταιριάζουμε πολύ και είναι λογικό, γιατί όποιος έχει κάνει τον κόπο να διαβάσει την ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως του Γεωργίου Φίνλεϊ, καταλαβαίνει πως ο νεοελληνικός πολιτισμός είναι μετεξέλιξη του αλβανικού...

Τόσο Ποτάμι!

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη έκανε πολλά λάθη – είναι γνωστά αυτά και χιλιοειπωμένα, περιττεύει να τα επαναλαμβάνω. Τουλάχιστον όμως, να τους αναγνωρίσω ότι, καθώς οι δημοσκοπήσεις προεξοφλούν το τέλος του Ποταμιού στις επόμενες εκλογές, οι ίδιοι οδεύουν προς το αναπόφευκτο με στυλ. (Θυμίζω, σε όσους έχουν δει την ταινία, την τελευταία σκηνή της «Εβδομης σφραγίδας» του Μπέργκμαν...) Διότι στο συνέδριο που κάνει το Ποτάμι θα έχουν μπάλες της γιόγκα, πιλάτες και πινγκ πονγκ. Ετσι πρέπει και όχι το Ποτάμι να ντρέπεται για τον εαυτό του και να πηγαίνει με το ΠΑΣΟΚ. Σταύρο, σοβαρά σ’ το λέω: φρόντισε να βάλεις και ένα spa και, σε βεβαιώ, θα γίνει ο χαμός στο συνέδριο!

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ