ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Ορυχεία μνήμης της Γεύσως Παπαδάκη

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

«Της αγάπης συλλαβές ΙΙΙ», 2018. Εργο της Γεύσως Παπαδάκη (μελάνι σε χειροποίητο χαρτί).

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Με ωριμότητα, πλέον, που γεννά νέους καρπούς και οδηγεί σε απρόσμενα μονοπάτια, η Γεύσω Παπαδάκη παραδίδει ένα σώμα έργων που εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τον διάλογο με την ποίηση. Η νέα ατομική έκθεσή της στην Gallery Genesis (σε επιμέλεια Ιριδος Κρητικού) προεκτείνει και εν πολλοίς προαναγγέλλει μια σχέση ενηλικίωσης και διαρκούς αλληλοτροφοδότησης με τον λόγο που μαζί με τη ζωγραφική ορίζουν ένα ιδρυτικό δίπολο. Η Γεύσω Παπαδάκη τολμά τον διαρκή διάλογο με έναν κόσμο προσμονής και απουσίας όπως σκιαγραφείται από τα μισοσβησμένα ίχνη ενός καβαφικού σύμπαντος ή από τον εσωτερικό διχασμό του ανθρώπου όπως τον προσεγγίζει ο Τίτος Πατρίκιος, που της έχει αφιερώσει ένα ποίημα.

Με μεγάλες χρωματικές επιφάνειες, που φέρνουν πυκνές και θερμές σκιές, η Γεύσω Παπαδάκη μας δίνει ένα έξοχο καστανοκόκκινο σαν καπνισμένο τοίχο, θερμά πράσινα σαν βρύα ενός μυστικού δάσους και φλογάτα κόκκινα των μυστικών και της σιωπής. Ο κόσμος της είναι πολύσημος και εντρυφεί λανθάνων σε κόγχες μνήμης. Τα μελάνια της, μια νέα ενότητα, δείχνουν έναν ακόμη δρόμο προς ιχνηλάτηση.

Η Γεύσω Παπαδάκη με εσωτερική δύναμη ξετυλίγει έναν κόσμο σημάτων, ψιθύρων και κραδασμών. Η συνομιλία της με την ποίηση αναβλύζει ως ανάγκη και ορίζει ένα τρόπο θέασης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ