ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με την Ελένη Πριόβολου

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η Ελένη Πριοβόλου γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Αιτωλίας και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Από το 1986 έχει γράψει 21 βιβλία για παιδιά και εφήβους, επτά μυθιστορήματα για μεγάλους, μία νουβέλα και ένα βιβλίο με ιστορίες. Το καινούργιο της μυθιστόρημα «Στη ζωή νωρίς νυχτώνει» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας;
Το «Ζώα στα πλοκάμια της ανθρώπινης ηθικής» του Σταύρου Καραγεωργάκη (εκδόσεις Ευτοπία), το «Μήπως» της Φωτεινής Τσαλίκογλου και της Μαργαρίτας Καραπάνου, και το «Πράσινο Αντίσκηνο» της Λουντμίλα Ουλίτσκαγια, τα δύο τελευταία από τις εκδόσεις Καστανιώτη. 

Ποιος ήρωας/ηρωίδα λογοτεχνίας θα θέλατε να είστε και γιατί;
Μιας και μπλέκομαι στα πλοκάμια της ιστορίας και το δράμα της αποκτάει για εμένα βαθιά συναισθηματική αξία, ταυτίζομαι σε πολλά με την κ.  Νταλαγουέι της Βιρτζίνια Γούλφ, αλλά χωρίς το τέλος της, επειδή με διακατέχει αγωνιστική διάθεση και όχι τάση φυγής.

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι για να συζητήσουμε πώς έγραψε τον «Παίκτη» και το «Εγκλημα και τιμωρία», τη Ζυράννα Ζατέλη για να αποκωδικοποιήσω τη «μυθολογία» της, τον Σουρή και τον Ροΐδη για να... μαστιγώσουμε λεκτικά το πολιτικό σύστημα και τη Σοφία Μαντουβάλου για να με κάνει να γελάσω με τον απίθανο «παραμυθικό» σουρεαλισμό της.     

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός βιβλίου;
Διαβάζοντας το βιβλίο «Αραβοϊσραηλινοί πόλεμοι» του Χάιμ Χέρτσογκ, έμαθα τι συμβαίνει πραγματικά στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. 

Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Το δίτομο έργο της Αν Ράντ «Ο Ατλας επαναστάτησε».

Και το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Τον «Μάγο» του Τζον Φόουλς.

Εχετε Facebook, Twitter κ.τ.λ.; Εμποδίζουν ή εμπλουτίζουν το γράψιμο και το διάβασμα;
Είμαι φύσει και θέσει κοινωνική και επικοινωνιακή. Χρησιμοποιώ το Facebook για να λέω ανοιχτά τη γνώμη μου και να προκαλώ διάλογο. Κάτι σαν αμεσοδημοκρατικό βήμα. Παρακολουθώ, σφυγμομετρώ και χρησιμοποιώ τα συμπεράσματά μου προς όφελος της γραφής.

Το «Στη ζωή νωρίς νυχτώνει» είναι ένα βιβλίο «για τις γενιές που έρχονται», όπως λέτε. Αν μπορούσατε να τους κληροδοτήσετε μόνο ένα πράγμα, ποιο θα ήταν αυτό;
Τη ζωή αλλιώς. Να τη ζουν όχι ως καταναλωτικά υποκείμενα και εργασιακά εξαρτήματα αλλά ως πολίτες συμμετέχοντες στην κοινωνική αλλαγή.

Το βιβλίο ακροβατεί ανάμεσα στην καταστροφή και στην αναδημιουργία, στο παρελθόν και στο παρόν. Το δικό σας στίγμα πού βρίσκεται;
Στον άνθρωπο. Σε αυτόν που υπόκειται στις συνέπειες αλλότριων επιλογών και καταντάει έρμαιο των ερήμην του αποφάσεων. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ