ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μπορεί να γίνει η Ελλάδα προορισμός για τους φίλους των ήπιων θαλάσσιων αθλημάτων; 

Ήταν οι επιτυχίες –και η προσωπική γοητεία– του Νίκου Κακλαμανάκη που κέντρισαν το ενδιαφέρον του ελληνικού κοινού όχι μόνο για το windsurf, αλλά για όλα τα ήπια θαλάσσια σπορ τη δεκαετία του 1990. Χρειάστηκαν οι διεθνείς διακρίσεις του «γιου του ανέμου» προκειμένου οι Έλληνες να τολμήσουν να ανέβουν στη σανίδα, παρότι κατοικούν και παραθερίζουν σε μια χώρα με 15.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής.

Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όταν γεννιόταν στις χρυσές ακτές της Καλιφόρνια η λατρεία για τα θαλάσσια σπορ, μόνο η Αθηναϊκή Ριβιέρα ακολούθησε την τάση. Το χίπικο lifestyle του surf «απορρίφθηκε», ωστόσο, χάριν του περισσότερο «αστικού» θαλάσσιου σκι. Δεν ήταν ταξικό –μόνο– το θέμα. Ο Σαρωνικός, ως κλειστός κόλπος σε συνδυασμό με τους ήπιους ανέμους, δεν επέτρεπε τη δημιουργία μεγάλων κυματικών σχηματισμών, απαραίτητων για τα σπορ με σανίδα.
 
ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ


Η συγκεκριμένη συνθήκη δεν αφορά μόνο τον Σαρωνικό, αλλά και ολόκληρη τη Μεσόγειο. Και είναι αυτός ο λόγος που όσοι θέλουν να στείλουν την αδρεναλίνη τους στα ύψη δεν συγκαταλέγουν τους προορισμούς της Νότιας Ευρώπης στους αγαπημένους τους. Παρ’ όλα αυτά, αν για τους προχωρημένους τα μεγάλα κύματα είναι απαραίτητα, δεν ισχύει το ίδιο και για τους μαθητευόμενους surfers.


Μαθήματα surf στο Ikaria Surf School, στην Ικαρία.


Ο Ισίδωρος Πλυτάς, ιδιοκτήτης του Ikaria Surf School και surf instructor τα τελευταία δέκα χρόνια, εξηγεί: «Η Μεσόγειος και οι ελληνικές θάλασσες δεν μπορούν να παράγουν πολύ συχνά και εύκολα μεγάλα κύματα σαν αυτά που συναντάς στον ωκεανό. Αυτό καθιστά, όμως, τις θάλασσες και τα surf spots μας ιδανικά για αρχάριους και ελαφρώς προχωρημένους surfers».

Η Ικαρία ποντάρει στις ιδανικές καιρικές συνθήκες (μεγάλη συχνότητα και κατάλληλο μέγεθος κυματισμού) για να μάθει κάποιος surf (κυματοσανίδα), ενώ τα τελευταία χρόνια, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, το νησί προσελκύει πλήθος Ελλήνων και ξένων τουριστών χωρίς πολλά... ένσημα στη σανίδα, που σπεύδουν να απολαύσουν τα κύματα του Ικάριου πελάγους. Ο Ισίδωρος Πλυτάς επιβεβαιώνει την τάση: «Η Ελλάδα έχει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει διεθνής προορισμός για surf, αλλά μόνο όσον αφορά το μαθητικό surf. Δεν μπορούμε να συναγωνιστούμε τον ωκεανό, όπου θα βρεις πιο συχνά τα ποιοτικά κύματα που χρειάζονται για επαγγελματικές προπονήσεις. Η χώρα μας δεν προσφέρεται για τους προχωρημένους surfers, ωστόσο μπορεί να γίνει πολύ δημοφιλής προορισμός για εκείνους που κάνουν τα πρώτα βήματα στο άθλημα ή που θέλουν να συνδυάσουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα και με αυτή τη δραστηριότητα. Έτσι, οι μαθητές μας κατά κύριο λόγο είναι εντελώς αρχάριοι, με τις γυναίκες να υπερτερούν».

Tους surfers ακολουθεί η φήμη του τουρίστα που δεν αφήνει χρήματα στον τόπο επίσκεψής του. Ο Ισίδωρος Πλυτάς διαφωνεί: «Το στερεότυπο αυτό έχει επικρατήσει από παλιά, όταν πράγματι το surf ήταν ταυτισμένο με ένα πιο εναλλακτικό lifestyle. Στην πραγματικότητα, είναι ένα άθλημα το οποίο ασκούν άνθρωποι κάθε οικονομικής δυνατότητας. Από τη στιγμή που προϋποθέτει κάποια ταξίδια –άρα και έξοδα–, είναι λογικό εκείνοι που δεν έχουν μεγάλη οικονομική δυνατότητα να μην ξοδεύουν πολλά στις υπόλοιπες τουριστικές δραστηριότητες που έχει να προσφέρει ο τόπος τον οποίο επισκέπτονται».

Ο Rodrigo Valsamis είναι κινηματογραφιστής και φωτογράφος, και μία από τις ενασχολήσεις του είναι και το surf. «Tο 2017 ξεκίνησα τα γυρίσματα της ταινίας μου “Euphoria” με θέμα το surf στην Ελλάδα. Είναι ένα φιλμ μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, το οποίο απεικονίζει αρκετά μέρη που προσφέρουν απίστευτα κύματα και στιγμές. Τα τελευταία χρόνια, το surf έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές στην Ελλάδα, και έως έναν βαθμό έχουν βοηθήσει σε αυτό τα social media».

Η αλήθεια είναι πως ένας Άγγλος ταξιδιώτης (υπολογίζεται πως μισό εκατομμύριο Άγγλοι ασχολούνται με το άθλημα) θα προτιμήσει τα Κανάρια νησιά ή τη Μαύρη Θάλασσα, όχι όμως την Ελλάδα. Ωστόσο, η χώρα μας φαίνεται πως είναι ιδανική για άλλα δημοφιλή θαλάσσια σπορ, όπως το windsurf και το kitesurf, καθώς οι ατίθασοι άνεμοι την καθιστούν από τους καλύτερους προορισμούς στην Ευρώπη.

Ο Rick Krystallis είναι συνιδιοκτήτης του Surf Club Keros, στη Λήμνο. Στη σχολή του διδάσκονται κυρίως windsurfing, kitesurfing και SUP. «Ο μέσος ξένος windsurfer/kitesurfer είναι συνήθως Ευρωπαίος 35-55 ετών, έχει οικογένεια και μια καλή δουλειά, και θέλει να περάσει όμορφα και ξεκούραστα τις δύο τρεις εβδομάδες των διακοπών του, εξασκώντας το χόμπι του και φέρνοντας σε επαφή με αυτά τα αθλήματα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του», λέει ο ίδιος, διαχωρίζοντας το lifestyle τους από εκείνο των surfers. «Οι windsurfers και οι kitesurfers είναι spenders εξ ορισμού, μια και ο εξοπλισμός είναι αρκετά ακριβός. Για να εξασκείς το χόμπι σου, αν μένεις στην κεντρική Ευρώπη, σημαίνει ότι ταξιδεύεις συχνά».

Ναυταθλητικές διοργανώσεις

Το kitesurf αυτή τη στιγμή πρωταγωνιστεί στον ναυταθλητισμό στη χώρα μας, όσον αφορά τα ήπια θαλάσσια σπορ. Αθλητές παγκόσμιας κλάσης επιλέγουν το Δρέπανο Αχαΐας για την προετοιμασία τους, αφού εκτός από τις εξαιρετικές καιρικές συνθήκες της δυτικής Πελοποννήσου βρίσκουν και υποδομές φιλοξενίας υψηλού επιπέδου. Διόλου τυχαία, πραγματοποιείται εκεί επί επτά χρόνια το Kitesurf Festival, μια διοργάνωση επιδείξεων που συγκεντρώνει στην παραλία του Φάρου κατά την τετραήμερη διάρκειά του κατά μέσο όρο 4.000 επισκέπτες.


Ο κόλπος του Κέρους, στη Λήμνο, προσελκύει φανατικούς windsurfers. (Φωτογραφία: Manol Chalakov)


Ο Νικόλας Πλυτάς είναι 23 ετών και ήδη εννέα χρόνια πρωταθλητής σε πανελλήνιες, πανευρωπαϊκές και παγκόσμιες διοργανώσεις, κυρίως στο θαλάσσιο σκι, αλλά και στα wakeboard, skateboard, snowboard και surf. Έχοντας επιστρέψει πρόσφατα από την Ιαπωνία, όπου εκπροσώπησε την Ελλάδα στο ISA World Surfing Games, μας εξηγεί τα οφέλη της διοργάνωσης ενός διεθνούς αθλητικού γεγονότος. «Σε τέτοια μεγάλα τουρνουά οι συμμετοχές των αθλητών φτάνουν τις 200 –χωρίς να υπολογίσουμε τους συνοδούς τους– από τουλάχιστον 40 χώρες. Μια πόλη που φιλοξενεί τέτοιους αγώνες ωφελείται πολλαπλά. Όχι μόνο ανθεί η τοπική της οικονομία τις ημέρες των αγώνων, αλλά επωφελείται και μακροπρόθεσμα από τις αναρτήσεις στα social media ως τουριστικός προορισμός, καθώς οι εικόνες από τη θάλασσα είναι πάντα εντυπωσιακές», εξηγεί ο Νικόλας Πλυτάς.

Ο ναυταθλητισμός θα μπορούσε υπό σωστές συνθήκες να λειτουργήσει ως διεθνές τουριστικό κάλεσμα. «Πέρυσι διοργανώθηκαν οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες Θαλάσσιου Σκι Ανδρών-Γυναικών, στο κανάλι της Αμφιθέας, στα Γιάννενα. Η τοπική κοινωνία συμμετείχε ενεργά και με ενθουσιασμό, ενώ το θέαμα ήταν υψηλού επιπέδου. Οι καιρικές συνθήκες στη χώρα μας είναι απίστευτα καλές για θαλάσσιο σκι, ενώ έχουμε και υπέροχες λίμνες», λέει ο Νικόλας Πλυτάς.

«Άλλωστε υπάρχει και το παράδειγμα της Πάρου. Τη δεκαετία του 1990, έγινε γνωστή παγκοσμίως λόγω των αγώνων windsurfing του PWA (Professional Windsurfers Association)», θυμίζει ο Rick Krystallis. «Αυτές οι διοργανώσεις έχουν βέβαια υψηλό κόστος και συνήθως συν-χρηματοδοτούνται από κρατικούς φορείς, πράγμα δύσκολο στη χώρα μας λόγω της οικονομικής συγκυρίας».

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ