ΚΟΣΜΟΣ

Ο Μπόρις Τζόνσον θα είναι το τέλος της Μεγάλης Βρετανίας

JAMES BUTLER / THE NEW YORK TIMES

Ο Mπόρις Τζόνσον το 1986 με την τότε υπουργό Πολιτισμού της Ελλάδας Μελίνα Μερκούρη, πριν από την ομιλία της για τα Ελγίνεια στην Οξφόρδη.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο Μπόρις Τζόνσον, για τον οποίον το ψεύδος αποτελεί δεύτερη φύση, ανακηρύχθηκε πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, έρχεται αντιμέτωπος με την πλέον περίπλοκη και ανεξέλεγκτη πολιτική κρίση που πλήττει τη χώρα από το 1945 και εντεύθεν. Ο Τζόνσον, του οποίου ο πολιτικός οπορτουνισμός είναι περιλάλητος και η φυγοπονία παροιμιώδης, αποτελεί έναν επιδέξιο δημαγωγό, που ποδηγετεί το ακροατήριό του με νύξεις που αναδεικνύουν στενόμυαλες προκαταλήψεις με αποκλειστικό σκοπό το πολιτικό όφελος. Η προσωπική του ζωή διέπεται από αμετροέπεια, ενώ η πολιτική του σταδιοδρομία χαρακτηρίζεται από ασημαντότητα.

Σε αυτό το δυσμενές φάσμα, η πρωθυπουργία του μπορεί να επιφέρει το «τέλος» της Μ. Βρετανίας. Η κατάσταση του Ην. Βασιλείου, μιας συνταγματικής οντότητας ιδρυθείσης το 1922, είναι τεταμένη, ενώ 2 από τις 4 επικράτειες της Eνωσης, η Βόρειος Ιρλανδία και η Σκωτία, υπερψήφισαν την παραμονή στην Ε.Ε., αποτελώντας καίρια προβλήματα για τον Τζόνσον και το μέλλον της Βρετανίας.

Στη Σκωτία επικρατεί αναβρασμός, εξαιτίας του διάχυτου αισθήματος ότι η ψήφος της χώρας αγνοήθηκε, και συνακόλουθες, επανειλημμένες ενδείξεις κοινοβουλευτικού χάους έχουν ενισχύσει το αίτημα για ένα δεύτερο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρωθυπουργός της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζον εμμένει στη θέση ότι η Σκωτία θα διενεργήσει νέο δημοψήφισμα σε περίπτωση Brexit. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις, μάλιστα, υποδεικνύουν ότι μια κυβέρνηση υπό τον Τζόνσον, ενδέχεται να ανατρέψει την πρότερη πλειοψηφία κατά της ανεξαρτητοποίησης. Eτσι, η «στρεψοδικία» του Τζόνσον είναι πιθανόν να οδηγήσει σε μία ανεξάρτητη Σκωτία.

Στη Β. Ιρλανδία ο κ. Τζόνσον είναι έρμαιο των διαθέσεων του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος, άπαξ και προσβλέπει στη στήριξη του συντηρητικού, Προτεσταντικού κόμματος για να εδραιώσει την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία. Αυτή η αναγκαιότητα περιστέλλει το περιθώριο διαπραγματευτικών ελιγμών του Τζόνσον κατά την προσπάθειά του να τηρήσει την αταλάντευτη δέσμευσή του για έξοδο από την Ε.Ε. Συγκεκριμένα, το ΔΕΚ δεν πρόκειται να αποδεχθεί την απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο, σε μια αδιάλλακτη στάση που οδήγησε στην απόρριψη της συμφωνίας της Τερέζα Μέι, ως απόρροια του backstop, ήτοι ενός δεσμευτικού, ασφαλιστικού σχεδίου για την αποφυγή «σκληρών» συνόρων μεταξύ Βορείου και Νότιας Ιρλανδίας. Η παράταση του δυσεπίλυτου αυτού προβλήματος ενδέχεται να επιδράσει αποφασιστικά στην εσωτερική πολιτική της Βρετανίας, τη στιγμή που οι φωνές για μία ενωμένη Ιρλανδία πληθαίνουν αδιάλειπτα, ενισχυόμενες από δημογραφικές αλλαγές και τη σταδιακή άμβλυνση συνδικαλιστικών αντιπαραθέσεων.

Παράλληλα, η συνήθης διέξοδος των εθνικών εκλογών συνεπάγεται επιπρόσθετα προβλήματα για τον κ. Τζόνσον, καθώς οι τελευταίες δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν έναν ευμετάβλητο διαχωρισμό του εκλογικού σώματος μεταξύ 4 κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων, των Συντηρητικών, του Brexit με επικεφαλής τον Ν. Φάρατζ, των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και των Εργατικών. Σε αυτό το πλαίσιο, παρά το γεγονός ότι ο πειρασμός μιας συντριπτικής, εκλογικής επικράτησης των Τόρις μπορεί να θέλγει τον Τζόνσον και τη ματαιοδοξία του, το ρίσκο ενός καταστροφικού αποτελέσματος ως απόληξη του κατακερματισμού της συντηρητικής βάσης του κόμματος, οδηγώντας στην εκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν, θα αποβεί, πιθανώς, ανυπέρβλητο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ