ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σημαντικές αλλά όχι μη αναστρέψιμες χαρακτηρίζουν οι ειδικοί τις επιπτώσεις της πυρκαγιάς στην Ελαφόνησο. Η καμένη βλάστηση θα ανακάμψει, ενώ τα αμμοθινικά οικοσυστήματα, τα οποία κατά κύριο λόγο καθιστούν το νησί προστατευόμενη περιοχή, δεν έχουν επηρεαστεί.

Σύμφωνα με την πρώτη αποτίμηση της οικολογικής καταστροφής από την πυρκαγιά στην Ελαφόνησο που πραγματοποίησε ο Φορέας Διαχείρισης Πάρνωνα, Μουστού, Μαινάλου, Μονεμβασιάς (Αργύριος Μπόγλης, δ/ντής Φ.Δ., δασολόγος-περιβαλλοντολόγος και Δημήτριος Μήλιος, πρόεδρος Δ.Σ. Φ.Δ., πολιτικός μηχανικός), η καμένη έκταση εκτιμάται σε 5.110 στρέμματα. Στον μεγαλύτερο βαθμό, η έκταση που κάηκε χαρακτηρίζεται από τον Τύπο Οικοτόπου του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, 5420-Φρύγανα από Sarcopoterium spinosum και από τον Τύπο Οικοτόπου ελληνικού ενδιαφέροντος 5340-Garrigues της Ανατολικής Μεσογείου. Στην περιοχή διακρίνονται επίσης και καλλιεργήσιμες εκτάσεις, οι οποίες και αυτές έχουν πληγεί. Πρόκειται –λένε οι ειδικοί– «για ανθεκτικές και δυναμικές κοινότητες με μεγάλη δυνατότητα αποίκησης διαταραγμένων περιοχών, όπως οι εγκαταλελειμμένες καλλιέργειες και οι καμένες εκτάσεις και περιοχών διαβρωμένων και αποβραχωμένων και με πολύ καλή αναγεννητική ικανότητα».

Τα σημαντικότερα στοιχεία της Ελαφονήσου που την καθιστούν προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 είναι οι αμμοθίνες και τα ενδημικά είδη χλωρίδας που εμφανίζονται αποκλειστικά στις παραλίες αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του νησιού. Η Ελαφόνησος παρουσιάζει τεράστιο οικολογικό ενδιαφέρον με τους σπάνιους φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς και χαρακτηρίζεται από ποικιλία οικοτόπων, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι πολύ καλά διατηρημένοι (τυπική αμμόφιλη και αλοφυτική χλωρίδα, θίνες των παραλιών, φρύγανα, βράχοι) καθώς και υποθαλάσσιες φυτοκοινωνίες με ποσειδωνίες, κολπίσκους, κόλπους κ.ά. Η βλάστηση της περιοχής είναι αυτή που χαρακτηρίζει τα μεσογειακά οικοσυστήματα. Τα σημαντικότερα στοιχεία της χλωρίδας είναι οι βιότοποι των αμμοθινών με το σπάνιο είδος Juniperus oxycedrus L. subsp. macrocarpa και τα ενδημικά είδη χλωρίδας που σχηματίζονται κυρίως στις εκτεταμένες παραλίες του νησιού.


Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι οι αμμοθίνες, που έχουν διεθνώς χαρακτηριστεί δασικές προστατευόμενες παραλίες.

Ευαίσθητες φυτοκοινωνίες

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι οι αμμοθίνες, που έχουν διεθνώς χαρακτηριστεί δασικές προστατευόμενες παραλίες. Χαρακτηριστικές στις παραλίες είναι οι χαμηλές κινούμενες αμμοθίνες, που αναπτύσσονται στο σημείο αμέσως μετά τη ζώνη που φτάνει το κύμα. Στη ζώνη αυτή εμφανίζονται τα φυτά της περιοχής, η Αμμόφιλα, η Αγκαθιά και ένας αξιόλογος πληθυσμός του απειλούμενου με εξαφάνιση Κρίνου της Θάλασσας. Οι φυτοκοινωνίες με αυτά τα χαρακτηριστικά είναι εξαιρετικά ευαίσθητες. Οταν περνούν ή διέρχονται πάνω τους τροχοφόρα, καταστρέφονται και δεν ξαναφύονται. Σημειώνεται ότι στην περιοχή έχουν καταγραφεί και 21 είδη αμφιβίων και ερπετών, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρουσιάζει η σαύρα Hellenolacerta graeca, ενδημικό είδος της Πελοποννήσου. Δεν υπάρχουν ακόμα στοιχεία για τις επιπτώσεις της φωτιάς στην πανίδα της περιοχής.

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου 10 Αυγούστου στη χωματερή του νησιού και ενώ αρχικά φάνηκε να περιορίζεται, το πρωί της Κυριακής 11 Αυγούστου ενισχύθηκε ο αέρας με συνέπεια η φωτιά να αναζωπυρωθεί και να πάρει διαστάσεις. Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί ούτε καταγράφηκαν ζημιές σε σπίτια ή τουριστικές και ξενοδοχειακές μονάδες. Ομως, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις η πυρκαγιά έκαψε σχεδόν το 25% του νησιού. Η συγκεκριμένη έκταση είχε καεί και το 1987.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ