ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Ιστορία

Στα μάτια ενός εφήβου στην Ελλάδα του ’73 το «The Dark Side Of The Moon» έμοιαζε με πέρασμα σε έναν καινούργιο μαγικό κόσμο ονείρων, φαντασίας και προσδοκιών. Σαν να ήρθε να κάνει πιο αληθινές τις περιπέτειες του «Star Trek» και του «2001 A Space Odyssey» αλλά και να επενδύσει μουσικά το θαύμα του πρώτου βήματος του ανθρώπου στη Σελήνη. Ομως, το «The Dark Side Of The Moon», σήμαινε περισσότερα για τη ζωή εδώ στη γη και, βέβαια, για τους δημιουργούς του και για το ίδιο το ροκ.

Οι Pink Floyd ηχογράφησαν το άλμπουμ κατά διαστήματα από τον Ιούνιο ’72 έως τον Ιανουάριο ’73, στα περίφημα Abbey Road Studios. Μηχανικός ήχου ήταν ο Alan Parsons, που αργότερα δημιούργησε τη δική του επιτυχημένη καριέρα και ως μουσικός. Ωστόσο, οι πρώτες λήψεις έγιναν τον Νοέμβριο ’71 στα studio της Decca, και ο Roger Waters που είναι και ο στιχουργός του έργου επεξεργαζόταν τη θεματολογία του ακόμη πιο πριν. Το «The Dark Side Of The Moon» παρά την πρωτόγνωρη πειραματική ηχητική του διάσταση, πραγματεύεται θέματα ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο του 20ού-21ου αιώνα. Το άγχος του χρόνου, την πίστη και τη θρησκεία, την εξουσία του χρήματος, τον αρχέγονο φόβο του θανάτου, το καλό και το κακό, τη συμβίωση και τον έρωτα.

Το album που κυκλοφόρησε την 1η Μαρτίου 1973 έμελλε να κάνει τους Pink Floyd το θρυλικό συγκρότημα που αναγνωρίζουμε σήμερα. Εως τότε οι πωλήσεις τους δεν ξεπερνούσαν τις 300.000 αντίτυπα. Εν τούτοις, οι ηχογραφήσεις δεν ξεκίνησαν βάσει ενός συγκεκριμένου σχεδίου, εκτός του ότι ο Roger Waters ήθελε οι στίχοι να έχουν κάτι ουσιαστικό να πουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποια μουσικά μέρη προϋπήρχαν, όπως η μελωδία του «Us and Them» που γράφτηκε για το soundtrack του «Zabriski Point», αλλά ο Μικελάντζελο Αντονιόνι την απέρριψε.


Το μυστηριακό πρίσμα παραπέμπει στις πυραμίδες της Αιγύπτου, ενώ οι χρωματιστές από τη διάθλαση γραμμές στο εσώφυλλο απεικονίζουν στους χτύπους της καρδιάς.

Στη διάρκεια των επτά μηνών, μόνο 38 ημέρες αξιοποιήθηκαν στο studio. Το συγκρότημα είχε ένα γεμάτο πρόγραμμα με εμφανίσεις στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική. Εξαιρετικά χρονοβόρα ήταν και η συνεργασία με τον Ρολάν Πετί, τον διάσημο Γάλλο χορογράφο στη διάρκεια του χειμώνα ’72-’73. Οι Pink Floyd έπαιξαν κλασικά τους σήμερα κομμάτια, συνοδεύοντας ζωντανά τους χορευτές σε παραστάσεις, πρώτα στη Μασσαλία και μετά στο Παρίσι. Είναι εντυπωσιακό πως ανάμεσα σε τόσες διαφορετικές δραστηριότητες, το νέο τους έργο είχε τελικά αυτήν την ολοκληρωμένη εικόνα.

Απλές συνθέσεις με διαστημική αίσθηση και εντυπωσιακά εφέ

Στο «The Dark Side Of The Moon», ο μπασίστας και τραγουδιστής Roger Waters, o κιθαρίστας και τραγουδιστής David Gilmour, o κιμπορντίστας Richard Wright και o ντράμερ Nick Mason είχαν αποχαιρετίσει τα πρώτα ψυχεδελικά χρόνια με τον Syd Barett, διατηρώντας όμως αυτό το ασυνήθιστο και συναρπαστικό ηχητικό τοπίο όπως διαμορφώθηκε στα άλμπουμ «Atom Heart Mother» και «Meddle» που προηγήθηκαν. Οι πρόβες και οι ώρες στο στούντιο υπήρξαν ιδιαίτερα παραγωγικές. Το κάθε κομμάτι έπαιρνε σχήμα ξεχωριστά, και όλα μαζί στο τέλος συμπλήρωσαν το παζλ, με την επιμέλεια κυρίως του Roger Waters και του David Gilmour. Οι δύο μουσικοί διήνυαν την καλύτερη φάση της συνεργασίας τους.


Ο Nick Mason.

Ο σπουδαίος κιθαρίστας του συγκροτήματος χρειάστηκε πολλές ώρες να ψάξει και να δημιουργήσει τους ήχους που επιδίωκε, αλλά ήταν αποτελεσματικότατος στις ηχογραφήσεις. Δική του ιδέα ήταν και η παρουσία του Dick Parry για τα σόλο του σαξoφώνου στα «Money» και «Us and Them», ενώ ο Alan Parsons σύστησε την Clare Torry για τα φωνητικά στο «The Great Gig In The Sky». Αξίζει να σημειωθεί ότι στην προσπάθεια να ενωθούν τα τραγούδια μεταξύ τους ο Roger Waters είχε την ιδέα να βάλει ανάμεσά τους συνεντεύξεις και σχόλια από τους τεχνικούς, συνεργάτες και άλλους μουσικούς που βρίσκονταν στα Abbey Road Studios. Μεταξύ τους ήταν και ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ που εκείνη την εποχή ηχογραφούσε το «Redrose Speedway». Επειδή, όμως, η διάθεσή του ήταν ανάλαφρη και εκτός κλίματος δεν συμπεριελήφθη.


Ο David Gilmour.

Πολλοί αναρωτήθηκαν μέσα στα χρόνια πού οφείλεται η τεράστια επιτυχία του «The Dark Side Of The Moon». Σήμερα μπορούμε να εκτιμήσουμε με την ασφάλεια της απόστασης, ότι το άλμπουμ αυτό είχε ορισμένα πρωτοφανή χαρακτηριστικά που παραμένουν αναλλοίωτα μέσα στα χρόνια. Εμπνευσμένες, απλές στη βάση τους συνθέσεις, που τις απογείωσε η τεχνολογία και η χρήση εντυπωσιακών εφέ. Τίποτα έως τότε δεν είχε αυτή τη διαστημική αίσθηση. Ακόμη, εξαιρετικές ερμηνείες των μουσικών, των τραγουδιστών και των καλλιτεχνών που συμμετείχαν, καθώς και στίχους που θίγουν διαχρονικά καθημερινά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας.


Ο Nick Mason, ο David Gilmour και ο Roger Waters (σε φωτογραφία του 2017) μαζί με τον Richard Wright και σε πρώτη φάση τον Syd Barrett αποτέλεσαν τους Pink Floyd.

Ιστορικό εξώφυλλο

Το εξώφυλλο του άλμπουμ είχε απήχηση ανάλογη των τραγουδιών. Σπάνια υπήρξε τέτοια ταύτιση περιεχομένου με την εξωτερική εμφάνιση, στη δισκογραφία. Είναι ένα εξώφυλλο, που κοιτάζοντάς το νομίζεις ότι παίζει τη μουσική από μόνο του! Φυσικά έχει τη δική του μοναδική ιστορία. Η περίφημη εταιρεία Hipgnosis που είχε «ντύσει» και τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος, ακολούθησε την πρόταση του Richard Wright να εστιάσει σε ένα απλό και αναγνωρίσιμο θέμα. Ετσι, οι περίφημοι γραφίστες και φωτογράφοι Storm Thogerson και Audrey Powell επεξεργάστηκαν το σχέδιο του George Hardie και δημιούργησαν το κλασικό πρίσμα που κοσμεί το «The Dark Side Of The Moon». Μυστηριακό και δυνατό όπως και οι πυραμίδες της Αιγύπτου στις οποίες άμεσα παραπέμπει. Οι δυο τους άλλωστε ταξίδεψαν στο Κάιρο να τις φωτογραφίσουν και να αναπτύξουν όλο το artwork σε σχέση με τα μνημεία, σε πόστερ και αυτοκόλλητα που υπήρχαν στην τότε συσκευασία. Οταν ανοίγει το διπλό εξώφυλλο, παρατηρούμε για πρώτη φορά σε δίσκο των Pink Floyd τυπωμένους τους στίχους, και ακόμη τις χρωματιστές γραμμές του πρίσματος να συνεχίζουν ως καρδιογράφημα, αποτυπώνοντας  συμβολικά τους παλμούς που ακούμε στην έναρξη και στο κλείσιμο του άλμπουμ.

937 εβδομάδες στην πρώτη θέση

Οι Pink Floyd με το «The Dark Side Of The Moon» πέτυχαν μερικά αξιοσημείωτα ρεκόρ. Στην πατρίδα τους, το Ηνωμένο Βασίλειο, αν και δεν έφτασε στο Νο 1, έμεινε στον κατάλογο επιτυχιών 310 εβδομάδες. Στις ΗΠΑ ανέβηκαν στην πρώτη θέση και παρέμειναν στο Top 200, για 740 συνεχόμενες εβδομάδες, και 937 συνολικά!


3 Μαρτίου 1967. Οι Roger Waters, Nick Mason, Syd Barrett και Richard Wright φωτογραφίζονται πριν από μια εμφάνισή τους στο Λονδίνο. Το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Εκτιμάται ότι έχουν πωληθεί έως σήμερα 45 εκατ. αντίτυπα, ενώ είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα άλμπουμ στην ιστορία. Και σίγουρα ένα από τα καλύτερα και επιδραστικότερα όλων των εποχών. Η «Σκοτεινή Πλευρά Του Φεγγαριού» είναι τελικά, εκείνες οι δύσκολες φάσεις στις ζωές των ανθρώπων. Τα αδιέξοδα, οι απογοητεύσεις, τα λάθη, η απομόνωση, ακόμη και η τρέλα... Ενας κοινός τόπος που όλοι μας λίγο ώς πολύ τον διαβαίνουμε και συχνά συναντιόμαστε. Τραγούδια για «όλα όσα αγγίζουμε, βλέπουμε, γευόμαστε, αισθανόμαστε, αγαπάμε ή μισούμε, που σώζουμε ή καταστρέφουμε…» όπως αναφέρουν οι στίχοι στο «Eclipse» που κλείνει το άλμπουμ.

* Ο κ. Ξενοφών Ραράκος είναι μουσικός παραγωγός.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΥΑΝΘΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ