ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Είχαμε κατηφορίσει, μέρα βροχερή, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (ΕΒΕ) για την εσπερίδα του Μωραϊτίδη (31 Οκτωβρίου 2019). Την όποια μικροταλαιπωρία των ομιλητών εξαφάνισε παρευθύς ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της ΕΒΕ και συντονιστής της εσπερίδας, δωρίζοντάς μας τα δύο πρώτα βιβλία της σειράς «Λόγος». Σχήμα κομψό, απόλυτη λευκότητα, ελκυστικά τυπογραφικά στοιχεία και, δόξα τω Θεώ, γραφή πολυτονική. Χάρμα χειρών και οφθαλμών – κουκλιά! Η γενική επιμέλεια της έκδοσης οφείλεται στον Σταύρο Ζουμπουλάκη και πραγματοποιήθηκε χάρη στη δωρεά της Εταιρείας Κοινωνικού Εργου και Πολιτισμού (ΕΚΕΠ) του Μάνου Δημητρακόπουλου, αντιπροέδρου του Ε.Σ.

Το πρώτο τομίδιο τιτλοφορείται «Τ. Κ. Παπατσώνης. Το κριτικό και δοκιμιακό έργο του» (103 σελίδες) και περιλαμβάνει τα εξής κείμενα, που εκφωνήθηκαν στην ομότιτλη εκδήλωση της ΕΒΕ την 20ή Απριλίου 2018: Γιάννη Δημητρακάκη «Η γαλλική ποίηση στο δοκιμιακό έργο του Τάκη Παπατσώνη. Εντεκα άρθρα στη Νέα Εστία το 1947», Βασίλη Μακρυδήμα «Ο Καβάφης του Τ. Κ. Παπατσώνη», Βασίλη Βασιλειάδη «Ο Τ. Κ. Παπατσώνης και η κριτική της νεοελληνικής λογοτεχνίας», Βασίλη Λέτσιου «Τάκης Παπατσώνης και Εντγκαρ Αλλαν Πόε».

Μονόγλωσσος, παντελώς άγευστος της θεωρίας Λογοτεχνίας, άμοιρος της παπατσωνικής βιβλιογραφίας και, επιπλέον, επιστολικώς ξεμπροστιασμένος από τον ποιητή για το «διδακτικό δοκίμιό» μου το σχετικό με το ποίημά του «Πλοία και άλλα» –ζητημένο από το περιοδικό «Ελεύθερη Γενιά»–, δεν τολμώ να εκφέρω ούτε κιχ για τα περισσότερα κείμενα του βιβλίου. Αρχισα την ανάγνωση από το τελευταίο, όπου αναπόφευκτα μνημονεύεται η «Ουλαλούμη» που έχει στοιχειώσει τα νερά και όλη τη Χαλκίδα με τη συλλογή «Ουλαλούμ» και το ομότιτλο ποίημα του Σκαρίμπα. Υστερα διάβασα και τα άλλα τρία κείμενα και χρωστάω μεγάλη χάρη στους συγγραφείς τους, που με βοήθησαν να προσλάβω κάπως τον δοκιμιακό και κριτικό Παπατσώνη. (Μακάρι να μου δινόταν η χάρη στο σχεδόν πλωτό θεατράκι της Μέσα Παναγίτσας, καρσί στον Βόρειο Ευβοϊκό, να διάβαζα σε λίγους φίλους, ύστερα από την Κοίμηση της Παναγίας, μέρος από τον παπαδιαμαντικό «Ρεμβασμό του Δεκαπενταύγουστου», τον ομότιτλο ποιητικό του Παπατσώνη και όσα ο Ελύτης γράφει για το «ευάγωγο» Κουμπώ.)


Ο Γιώργος Ιωάννου, ένας από τους σημαντικότερους Νεοέλληνες πεζογράφους. 

Μια εβδομάδα αργότερα από την εκδήλωση για τον Παπατσώνη η ΕΒΕ τίμησε τον Γιώργο Ιωάννου και οι ομιλίες που εκφωνήθηκαν περιλαμβάνονται στο τομίδιο «Γιώργος Ιωάννου (1927-1985)». Η ομιλία της Σοφίας Ιακωβίδου είχε τον τίτλο «Οδηγός πλοήγησης στο έργο του Γ. Ιωάννου», του υποφαινόμενου «Ο Γιώργος Ιωάννου και το περιοδικό “Ελεύθερη Γενιά”», του Αρη Δρουκόπουλου «Η επίδραση του Γ. Ιωάννου σε νεότερους συγγραφείς» και του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Περί κατηχητικών λόγος στοργικός και πάνυ ωφέλιμος. Γιώργος Ιωάννου: “Ο Χριστός αρχηγός μας…”». Προστίθεται μία Appendix που περιλαμβάνει το αφήγημα του Ιωάννου «Ο Μπάτης», το οποίο και διάβασε ο Στ. Ζουμπουλάκης το βράδυ της εκδήλωσης. Ακολουθεί το «Σχόλιο στον “Μπάτη”» του Στ. Ζ. Επιλείπει με ο χώρος για οποιοδήποτε σχόλιο πλην της προτροπής να διαβάσουν οι αναγνώστες το ακροτελεύτιο κείμενο του βιβλίου.

Και στα δύο βιβλία –τους εύχομαι καλό ταξίδι– υπάρχει φωτογραφία των τιμωμένων και παρατίθενται αποσπάσματα από αυτόγραφα κείμενά τους δυσκολόβρετα. Μόνο ένα τυπογραφικό σφάλμα υπέπεσε στην αντίληψή μου, το «σηλητήρια» στη σελ. 91, του βιβλίου για τον Παπατσώνη, που πρέπει να διορθωθεί σε «δηλητήρια».

Καλά κόλλυβα και στους δύο. 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΑΡΧΕΙΟ