Αθανάσιος Έλλις ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. ενώπιον της Τουρκίας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Βιώνουμε την απαρχή μιας συνολικής στρατηγικής αμφισβήτησης από την Τουρκία του στάτους κβο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια καλά σχεδιασμένη απόπειρα, με κατάθεση στοιχείων, προβολή χαρτών, επίκληση συνθηκών. Εχουμε συχνά επικεντρωθεί στις διεκδικήσεις της γείτονος. Ωστόσο, αυτή τη φορά αξίζει να εστιάσει κανείς στον χειρισμό από την πλευρά της Ελλάδας, και πιο συγκεκριμένα του πολιτικού συστήματος της χώρας. Το νέο στοιχείο, το οποίο δυστυχώς έλειπε σε άλλες περιπτώσεις κατά το παρελθόν, είναι η διαφαινόμενη επιλογή των κομμάτων να αποφύγουν την πολιτικοποίηση μιας δύσκολης κατάστασης για την Ελλάδα.

Επιδεικνύεται υπευθυνότητα και αυτοσυγκράτηση από όλον σχεδόν τον πολιτικό κόσμο. Στο πλαίσιο αυτό, για ευνόητους λόγους, τη μεγαλύτερη σημασία έχει το πώς συμπεριφέρονται η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση. Και εδώ έχω την αίσθηση πως λειτουργούν δίαυλοι επικοινωνίας, σε αντίθεση με ό,τι συνέβη στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ όπου έγιναν πολλές λανθασμένες κινήσεις. Την κύρια ευθύνη είχε τότε η κυβέρνηση, η οποία ναι μεν πίστεψε στα εθνικά οφέλη της συμφωνίας, αλλά παράλληλα είχε και μια σαφή κομματική στόχευση, να διχάσει τη Νέα Δημοκρατία με απώτερο στόχο να αξιοποιήσει πολιτικά το σκηνικό τόσο στο εσωτερικό όσο και έναντι εταίρων και συμμάχων.

Αλλά αυτό ήταν το χθες. Ηταν λάθη που έγιναν σε ένα άλλο μέτωπο, τα οποία δεν μπορούν πλέον να διορθωθούν. Τώρα, ενδιαφέρει το σήμερα και η σωστή διαχείριση μιας πολύ σημαντικότερης υπόθεσης όπως είναι η σχέση με την Τουρκία. Και εδώ ο καλόπιστος παρατηρητής διαπιστώνει ωριμότητα και διάθεση συνεργασίας, τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση. Στη διασφάλιση ενός πνεύματος συνεννόησης έχει συμβάλει και η «ενηλικίωση» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μετά τις αυταπάτες και τις περιπλανήσεις αντιλήφθηκε τα τεράστια οφέλη του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της χώρας, όπως και της στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

Στην εξίσωση έχουν σημασία και τα πρόσωπα, και κυρίως οι αλλαγές που σημειώθηκαν στα δύο αρμόδια υπουργεία, Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας. Ολα δείχνουν ότι τις τελευταίες εβδομάδες, οπότε παρατηρείται η τουρκική «κινητικότητα», λειτουργεί ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και αλληλοενημέρωσης μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Κατρούγκαλου και του τομεάρχη Εξωτερικών της Ν.Δ. Γιώργου Κουμουτσάκου. Εδώ ίσως βοηθά ο πιο συναινετικός και διαλλακτικός χαρακτήρας του πρώτου σε σύγκριση με τον προκάτοχό του. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την περίπτωση του ναυάρχου Αποστολάκη, που εκ φύσεως είναι χαμηλών τόνων, ενώ λόγω της σταδιοδρομίας του στις ένοπλες δυνάμεις τηρεί εθνική στάση, αποφεύγοντας την κομματική ρητορική και δεν διολισθαίνει σε υπερβολές. Ολοι μπορούν να βοηθήσουν μέσω των δικών τους προσβάσεων στα διαφορετικά κέντρα επιρροής και εξουσίας, και ταυτόχρονα να εκπέμψουν προς όλες τις κατευθύνσεις μιαν αίσθηση ενότητας, ισχύος και συνέχειας. Καθώς εκτυλίσσεται η τουρκική «κινητικότητα», όλοι κατανοούν ότι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν υπερβαίνουν πρόσωπα και κυβερνήσεις, και καλούνται να συμπεριφερθούν με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Μέχρι στιγμής το πράττουν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ