Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Οχι πάλι «θεατές λόγων και ακροατές έργων»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Τυπικά, η επίσημη προεκλογική περίοδος είναι σύντομη. Εως τις 7 Ιουλίου δεν απομένει καν ένας πλήρης μήνας, έστω φλεβαριάτικου μεγέθους. Στην πραγματικότητα, όμως, ακόμη και οι 25 μέρες είναι τεράστιος χρόνος: Ερχονται σαν συνέχεια και κορύφωση της σύγκρουσης που προηγήθηκε των ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών, αλλά και –κυρίως– μιας μακρότατης περιόδου κατά την οποία το σύνθημα «Εκλογές εδώ και τώρα» ακουγόταν επιτακτικά και μονότονα. Το αποτέλεσμα είναι η κόπωση και ο μειωμένος, προς το παρόν, ενθουσιασμός των κομματικών ρητόρων και συνθηματοποιών, αλλά και της ακροάτριας κοινωνίας. Η αίσθηση πως ό,τι ήταν να ειπωθεί έχει ήδη ειπωθεί πονοκεφαλιάζει ακόμα και τους επαγγελματίες κατασκευαστές δελεαστικών σλόγκαν και ψηφοθηρικών βιντεοαφηγήσεων μικρότατου μήκους.

Η «υπηρεσία» προς τη δημοκρατία θα είναι χείριστη αν, για να υπερνικηθεί η κούραση και να ενισχυθεί τεχνητά ο ενθουσιασμός, οδηγηθούμε σε περαιτέρω εκτράχυνση της δημόσιας αντιπαράθεσης και στην πλήρη κυριαρχία του τοξικού λόγου, που υποκρίνεται τον πολιτικό. Η διαμάχη ανάμεσα στους πολιτικούς ηγέτες δεν μπορεί να γίνεται με τους όρους, το λεξιλόγιο και το ήθος που θριαμβεύουν στα σόσιαλ μίντια, όπου οι ψευδωνυμογράφοι και οι ανωνυμογράφοι δεν ορρωδούν όντως μπροστά σε τίποτε· εξαπολύουν τις ύβρεις και τις πλαστές ειδήσεις με τερατώδη αδιαφορία για κάθε λογής δεοντολογία, γραπτή και άγραφη. Δεν μπορεί επίσης να γίνεται η διαμάχη αυτή με το στυλ που υπηρετούν τα πιο κίτρινα από τα λαϊκιστικά ΜΜΕ, που, για να ικανοποιήσουν τον κομματικό εγωισμό και να τον εκτρέψουν σε φανατισμό, ομνύουν σε μια νέου τύπου αγρία τριάδα: παραπληροφόρηση, υποπληροφόρηση, αποπληροφόρηση.

Δεν θα πειστούν με ουρλιαχτά, αναθέματα και fake news να φτάσουν στην κάλπη όσοι απείχαν συνειδητά στις ευρωεκλογές. Απαιτούν να ακούσουν καθαρό και ξάστερο προγραμματικό λόγο. Για να ζυγίσουν. Απαιτούν να δουν τους διεκδικητές της ψήφου τους να αντιπαρατεθούν –ανά δύο ή όλοι μαζί–, καταθέτοντας όχι συνθήματα αλλά στοιχεία που και οι ίδιοι οι πολιτικοί θα τα έχουν ελέγξει προσεκτικά και οι ακροατές τους θα τα ελέγξουν με τη σειρά τους αυστηρά. Για να κρίνουν.

Οι πολίτες δεν είναι –και δεν προτίθενται να γίνουν– «θεατές λόγων και ακροατές έργων», για να θυμηθούμε τον Θουκυδίδη. Δικαιούνται να γνωρίζουν λεπτομερώς τους σχεδιασμούς κάθε κόμματος για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος, τα «εθνικά», τα πάντα. Για να σταθμίσουν και να αποφασίσουν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ