ΒΙΒΛΙΟ

Εργο αναλλοίωτο στον χρόνο λόγω της αυταξίας του

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ. Η αναγνωστική αναμονή για την επανέκδοση των διηγημάτων της Aιγινήτισσας συγγραφέως Ιουλίας Περσάκη (1895-1980) είχε ξεκινήσει από μια επίσκεψη στο νησί, προσκεκλημένος του Δήμου Αίγινας και του Φεστιβάλ Φιστικιού. Ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του φεστιβάλ, ιστορικός Γιώργος Καλόφωνος, ανέφερε το όνομά της. Σε μια ευτυχή συγκυρία, έμαθα ότι οι εκδόσεις της Εστίας ετοίμαζαν επανέκδοση μέρους του έργου της. Η ώρα αυτή έχει φτάσει και το «Κατοχή και πείνα. Ιστορίες της κάθε μέρας» είναι γεγονός.

Η περίπτωση της Ιουλίας Περσάκη είναι συγκινητική διότι κατάφερε να περιγράψει τα δύσκολα κατοχικά και μεταπολεμικά χρόνια της ελληνικής καθημερινότητας δίχως κανέναν λαϊκό μελοδραματισμό. Εμεινε, όμως, στη σκιά των μεγάλων ονομάτων της εποχής της –δεν ήταν πρώτη και, οπωσδήποτε, ούτε η τελευταία–, ενώ «πολέμησε» για την καθιέρωση της δημοτικής. Ωστόσο, η ικανότητά της να λέει μια ιστορία μέσα σε μια άλλη, δίχως να «ενοχλεί», και η εκπληκτική της επιμονή στη χρήσιμη, μόνον, λεπτομέρεια των κινήσεων των ηρώων της, των λόγων, των βλεμμάτων και των σκέψεών τους μας χαρίζουν μια συγγραφέα που αδίκως, πολύ αδίκως, έμεινε στην αφάνεια. Η επιλογή και η επιμέλεια της Κάρεν βαν Ντάικ και της Φαίης Ζήκα είναι ένα αναγνωστικό δώρο. Η Βαν Ντάικ ίσως θα έπρεπε να αποφύγει τον ζήλο της να περιορίζει πεζογράφους και ποιητές στο ασφυκτικό πλαίσιο «κρίση τότε, κρίση τώρα» ή «γερμανική Κατοχή τότε, Γερμανοί τώρα», όπως λέει η ίδια στην εισαγωγή του τόμου. Κυρίως, διότι έτσι αδικεί το έργο της Ιουλίας Περσάκη, το οποίο παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο, όχι μόνο λόγω της όποιας «επικαιρότητάς» του, αλλά, κυρίως, εξαιτίας της αυταξίας του.
 

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ