Ανδρέας Δρυμιώτης ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Σπάστε το θερμόμετρο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Λ​​ίγες μέρες πριν από το Πάσχα, έγινε πολύς θόρυβος στα Μέσα, σχετικά με την τηλεθέαση και την ώρα μετάδοσης του reality Survivor που μεταδίδει ο Σκάι. Ολη η ιστορία ξεκίνησε από την παρέμβαση ενός ανεξάρτητου βουλευτή, ο οποίος διαθέτει εκπομπή σε κάποιο κανάλι. Ο δημοσιογράφος και καλός φίλος Γιώργος Παπαχρήστος, όταν αναφέρεται στον βουλευτή πάντοτε συνοδεύει το όνομά του με το «Ω, γέροντα την ευχή σου» που έγινε σήμα κατατεθέν του ανδρός. Ετσι είναι οι μεγάλοι άνδρες. Εχουν κάτι να τους χαρακτηρίζει και να τους συνοδεύει. Θυμάμαι τις γελοιογραφίες του Φωκίωνος Δημητριάδη στα ΝΕΑ, όταν παρουσίαζε τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, πάντοτε τον συνόδευε με μια κότα με λουρί, γιατί σαν υπουργός Προεδρίας αποφάσισε να ματαιώσει τη δεύτερη παράσταση από τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη στο Φεστιβάλ Αθηνών, γιατί μετά την πρώτη παράσταση ξεσηκώθηκε ο υποκριτικός πουριτανισμός της Χώρας. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Ηρώδειο στις 29 Αυγούστου 1959, με βασικούς συντελεστές ό,τι καλύτερο διέθετε η Ελλάδα τότε, τον Κουν, τον Τσαρούχη, τον Χατζιδάκι και τη Ραλλού Μάνου.

Ο Σκάι με τη σειρά του απάντησε με ανακοίνωση και ρεπορτάζ στο δελτίο ειδήσεων της 10ης Απριλίου 2017 και στις 11 Απριλίου 2017 ο βουλευτής επισκέφθηκε τον εισαγγελέα Πατρών και κατέθεσε μια μακροσκελέστατη επιστολή 1.217 λέξεων, καταγγέλλοντας τον Σκάι. Η καταγγελία αυτή θα μπορούσε να είναι αντικείμενο σχολιασμού, αλλά δεν θέλω να μπω στην αντιπαράθεση. Ως συνήθως, θέλω να αναδείξω ένα σχετικό θέμα το οποίο όμως, παρά τη σοβαρότητά του, δεν έτυχε καθόλου δημοσιότητας.

Ο εν λόγω βουλευτής πέρα από την αντιπαράθεση με τον Σκάι, κατέθεσε στις αρχές Απριλίου μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα ζητώντας την αυτόφωρη σύλληψη των υπευθύνων των εταιρείας Nielsen, η οποία καταγράφει την τηλεθέαση. Αμφιβάλλω αν είδατε αυτή την είδηση στον Τύπο ή στην Τηλεόραση, αλλά έτσι έγινε. Ευτυχώς ο Θεός της Ελλάδος φώτισε τον εισαγγελέα και δεν προχώρησε στην αυτόφωρη σύλληψη των υπευθύνων της εταιρείας, γιατί θα γινόμαστε διεθνώς ρεζίλι των σκυλιών. Θα σας μιλήσω για τη Nielsen παρακάτω, αλλά πρέπει πρώτα να σας ξεκαθαρίσω ότι για το θέμα αυτό έχω τη δική μου εμπειρία διότι διετέλεσα αντιπρόεδρος της AGB (η οποία εξαγοράστηκε από τη Nilesen το 2011) στο διάστημα 1996 - 2001 και γνωρίζω πολύ καλά τα τεκταινόμενα στον χώρο των μετρήσεων τηλεθέασης.

Με πολύ απλά λόγια, όποιος στην Ελλάδα δεν κάνει νούμερα στην τηλεθέαση, αντί να αναζητήσει την αιτία και να την διορθώσει προτιμά την εύκολη λύση, δηλαδή να αμφισβητήσει τα στοιχεία. Από το 1988 που ιδρύθηκε η AGB Hellas, σχεδόν όλα τα κανάλια και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι αμφισβήτησαν κατά καιρούς τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι επικαλούνταν τις μετρήσεις της AGB όταν τους βόλευαν, την αναθεμάτιζαν όταν έπεφταν τα νούμερά τους. Παράλληλα όλοι προσπάθησαν να «σπάσουν το θερμόμετρο» ώστε να μην υπάρχουν οι δυσάρεστες μετρήσεις. Για παράδειγμα, κάθε τόσο ακούμε προτάσεις να μη μετράται η τηλεθέαση στις ενημερωτικές εκπομπές γιατί επηρεάζουν την κοινή γνώμη.

Στο τέλος της δεκαετίας του ’90, ο Γιώργος Κουρής ξεκίνησε μέσω της «Αυριανής» ένα καθημερινό πόλεμο με την AGB. Οσο και αν ακούγεται περίεργο, ο πόλεμος του Κουρή δεν είχε ταπεινά κίνητρα. Απλά τον είχανε παραπληροφορήσει και έτσι ξεκίνησε τον πόλεμο με καθημερινές καταχωρήσεις. Φυσικά παρενέβη η δικαιοσύνη και η υπόθεση κατέληξε στο αρχείο. Αργότερα το 2004, υπήρξε νέα παρέμβαση της δικαιοσύνης μετά από καταγγελίες. Υστερα από τρία περίπου χρόνια και εξονυχιστικούς ελέγχους η εταιρεία απαλλάχτηκε με βούλευμα του εφετείου. Αν δεν σας φτάνουν οι δύο απαλλαγές από τη δικαιοσύνη για να πεισθείτε ότι δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό ή το μυστηριώδες στη μέτρηση της τηλεθέασης, η επόμενη ιστορία είναι καταλυτική και θα πείσει ακόμα και τον πλέον άπιστο Θωμά, που είναι επίκαιρος αυτές τις μέρες.

Οπως ήταν φυσικό με την αμφισβήτηση των μετρήσεων της AGB, ορισμένοι θεώρησαν ότι δημιουργείται επιχειρηματική ευκαιρία. Ετσι στο τέλος της δεκαετίας του ’90, δημιουργήθηκε μια νέα εταιρεία μέτρησης της τηλεθέασης. Ορισμένα κανάλια, για ένα διάστημα, αγόραζαν τις μετρήσεις και από τις δύο εταιρείες, ώστε να έχουν συγκρίσιμα στοιχεία. Οποία απογοήτευση. Οι μετρήσεις από τις δύο εταιρείες ήταν σχεδόν ταυτόσημες με τις διαφορές να βρίσκονται στα όρια του στατιστικού λάθους. Υστερα από ένα μικρό χρονικό διάστημα, η δεύτερη εταιρεία έκλεισε γιατί απλούστατα δεν είχε κανένα λόγο ύπαρξης. Ουσιαστικά όμως ο ανταγωνιστής έδωσε το απόλυτο πιστοποιητικό αξιοπιστίας στην AGB επιβεβαιώνοντας τις μετρήσεις της! Θα μπορούσα εδώ να σταματήσω, δηλώνοντας: «I rest my case», αλλά θα συνεχίσω γιατί θέλω να σας δώσω μια πολύ καθαρή εικόνα σε ένα θέμα το οποίο ποτέ δεν παρουσιάστηκε με λεπτομέρεια στο ευρύ κοινό και καλύπτεται από εκούσιο σκοταδισμό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Δέλτα Πληροφορική την οποία διεύθυνα μέχρι το 2004, κατείχε το 50% της AGB μέχρι το 2001. Πριν προχωρήσουμε στη μετοχική συμμετοχή μας, είχαμε κάνει εξαντλητικές έρευνες και είχαμε πεισθεί ότι η εταιρεία ήταν απόλυτα αξιόπιστη και ταίριαζε πολύ στην εικόνα που πρόβαλλε η Δέλτα Πληροφορική σαν την εταιρεία που συγκέντρωνε και μετέδιδε τα αποτελέσματα όλων των εκλογικών αναμετρήσεων. Ουδέποτε θα διακινδυνεύαμε την ακεραιότητα και αξιοπιστία της εταιρείας μας, την οποία χτίσαμε με υπευθυνότητα και σκληρή δουλειά για μια ευκαιριακή συμμετοχή.

Ξέρετε ποιο ήταν και είναι το μυστικό της AGB; Είναι τόσο απλό όσο το αβγό του Κολόμβου: Κανείς δεν μπορούσε να επέμβει στο λογισμικό το οποίο επεξεργαζόταν τα πρωτογενή δεδομένα από τις συσκευές τηλεόρασης. Το λογισμικό ήταν ένα «κλειστό κουτί» το οποίο ερχόταν από το εξωτερικό και δεν επέτρεπε τοπικές παρεμβάσεις. Ετσι απλά. Η συγκέντρωση και επεξεργασία ήταν πλήρως αυτοματοποιημένη, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Οσον αφορά το δείγμα και την κατανομή του, αυτά έχουν ελεγχθεί επανειλημμένα από ανεξάρτητες επιτροπές και επιστήμονες και έχει πιστοποιηθεί ότι αποτελούν αξιόπιστη βάση.

Δυστυχώς στην Ελλάδα πάσχουμε από ένα περίεργο σύνδρομο επαρχιωτισμού και μεγαλοϊδεατισμού. Νομίζουμε ότι το σύμπαν περιστρέφεται γύρω μας και σπανίως κοιτάζουμε τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο πριν προβούμε σε ντροπιαστικές ενέργειες. Αναφέρομαι φυσικά στο αίτημα για σύλληψη των υπευθύνων της εταιρείας Nielsen. Η Nielsen είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης με χρηματιστηριακή αξία 14,8 δισεκατομμύρια δολάρια και ετήσιο τζίρο 6,3 δισεκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων τα 3 δισεκατομμύρια αφορούν τα έσοδα από τα Nielsen Ratings, δηλαδή τις μετρήσεις τηλεθέασης. Υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που μπορεί να πιστεύει ότι μια τέτοια εταιρεία θα διακινδύνευε τη φήμη της για να κάνει μαϊμουδιές στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό του ισολογισμού της; Η εταιρεία δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 100 χώρες, μετράει την τηλεθέαση από το 1947, τα ratings της καλύπτουν το 80% της διαφημιστικής δαπάνης στον κόσμο και έχουμε τον Ελληνα βουλευτή, ο οποίος την αμφισβητεί και ζητά την αυτόφωρη σύλληψη των υπευθύνων της!

Κάτι τελευταίο για το μονοπώλιό της. Σε πολύ λίγες χώρες λειτουργούν περισσότερες από μία εταιρείες μετρήσεων τηλεθέασης. Η εξήγηση είναι και πάλι πολύ απλή. Η διαφημιστική αγορά για να λειτουργήσει πρέπει να συναλλάσσεται με ένα «ενιαίο νόμισμα». Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Αν ένα βενζινάδικο πουλάει τη βενζίνη με μονάδα μετρήσεως τα λίτρα και το γειτονικό βενζινάδικο την πουλάει σε γαλόνια δεν θα ήταν εύκολο να συγκρίνετε τις δύο τιμές για να αποφασίσετε ποιο είναι το φθηνότερο. Τα ratings, όπως ονομάζονται οι μετρήσεις, είναι το ενιαίο νόμισμα στη διαφημιστική δαπάνη.

ΥΓ. Και για να προλάβω κακόπιστη κριτική, δηλώνω ότι από το 2001 και μετά δεν έχω καμία επαγγελματική σχέση με την AGB ή τη Nielsen και οποιαδήποτε άλλη εταιρεία μετρήσεων ή δημοσκοπήσεων. Απλά δεν μου αρέσει η εσκεμμένη παραπληροφόρηση και μάλιστα σε διατεταγμένη υπηρεσία.

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ