Πάσχος Μανδραβέλης ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Ο φορολογικός ανταγωνισμός

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: AΠOΓPAΦEΣ

Σε ένα ανταγωνιστικό brain-gain παιγνίδι έχουν αποδυθεί πολλές πολιτείες και δήμοι των ΗΠΑ. Προσφέρουν στην Amazon φοροελαφρύνσεις, που φθάνουν ακόμη και τα 7 δισ. δολάρια, για να προσελκύσουν την επόμενη επένδυση της εταιρείας. «O κολοσσός ηλεκτρονικού εμπορίου ανακοίνωσε ότι αναζητεί την πόλη για να στεγάσει το δεύτερο αρχηγείο της στις ΗΠΑ, το οποίο θα απασχολεί περίπου 50.000 εργαζομένους. Η εταιρεία είχε γνωστοποιήσει ότι σκόπευε να επενδύσει 5 δισ. δολάρια για τα δεύτερα κεντρικά της κτίρια, τα οποία είναι γνωστά με την επωνυμία “Αmazon HQ2”» («Καθημερινή» 20.10.2017).

Βεβαίως, αυτές οι ειδήσεις μοιάζουν περίεργες στη χώρα όπου υπουργοί και αριστεριστές (καμιά φορά συμπίπτουν οι ιδιότητες) κάνουν ό,τι μπορούν για να διώξουν επενδύσεις. Μοιάζουν όμως παράξενες και για έναν ακόμη λόγο. Στην Ελλάδα, το κεντρικό κράτος φορολογεί γενικώς και κεντρικώς. Δεν αφήνει πόλεις και περιφέρειες να ανταγωνιστούν για την προσέλκυση επενδύσεων, προσδοκώντας παράπλευρα οικονομικά οφέλη από τη δραστηριότητα μιας Amazon. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι η εταιρεία μπορεί να έχει φοροαπαλλαγές, αλλά οι 50.000 εργαζόμενοι θα πληρώνουν ΦΠΑ (sales tax) ο οποίος δεν πάει στην κεντρική κυβέρνηση, αλλά στις πολιτείες και στους δήμους. Το ίδιο ισχύει και για τα τέλη έκδοσης διπλωμάτων οδήγησης, ακόμη και για φόρους ακίνητης περιουσίας. Εκτός αυτού οι καλά αμειβόμενοι των κεντρικών γραφείων μιας μεγάλης επιχείρησης θα προσθέσουν χρήματα στα ταμεία υποδομών και θα τις βελτιώσουν. Οι μεγάλες επιχειρήσεις τηλεπικοινωνιών εκ των πραγμάτων θα αναγκαστούν να αναβαθμίσουν τα δίκτυα μεταφοράς δεδομένων στην αντίστοιχη πόλη και πολιτεία για να εξυπηρετήσουν και την Amazon, αλλά και τους περιοίκους-χρήστες αυτών των υπηρεσιών.

Το κυριότερο όμως είναι το brain-gain, το οποίο θα επιτύχουν η πόλη και η πολιτεία που θα δεχθεί αυτούς τους εργαζόμενους. Οι άνθρωποι που δουλεύουν σε εταιρείες σαν την Amazon δεν έχουν μόνο ειδικές τεχνικές δεξιότητες· αυτές είναι χρήσιμες πρωτίστως σε εκείνον που τους προσλαμβάνει. Εχουν επίσης κατά κανόνα μόρφωση, είναι φορείς νέων ιδεών, θα εμπλουτίσουν την κοινωνική ζωή, θα αναμειχθούν με τα κοινά –θα συμμετέχουν σε συμβούλια σχολείων όπου φοιτούν τα παιδιά τους–, θα ενισχύουν τα πανεπιστήμια της πολιτείας κ.λπ. Γενικώς μια τέτοια επένδυση θα έχει πολλά παράπλευρα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που θα τη δεχθεί.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, αντί να εισάγουμε εταιρικές επενδύσεις, εξάγουμε ανθρώπινο δυναμικό που θα μπορούσε να δουλέψει σε αυτές. Οι ιδεολογικές αγκυλώσεις δεν επιτρέπουν τίποτε να ανθήσει στον άνυδρο αυτόν τόπο. Αντιθέτως, η πρακτική είναι να τις στέλνουμε «στα τσακίδια», που έλεγε κι ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του Μαξίμου...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ