Ανδρέας Δρυμιώτης ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Με τέτοια μυαλά δεν γίνεται Cinecitta η Ελλάδα!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σ​​ε ένα μεσημεριανό κυριακάτικο γεύμα, ο μακαρίτης και καλός φίλος Γιώργος Κατσιφάρας μας διηγήθηκε ένα περιστατικό από την πρώτη του θητεία ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία το 1981. Με τη μανία που υπήρχε τότε κόντρα στα «παλαιά τζάκια», άρχισε να μοιράζει πρόστιμα στους εφοπλιστές. Τα πρόστιμα ήταν ιδιαίτερα χαμηλά. Αν θυμάμαι καλά μας έλεγε ότι τα πρόστιμα ήταν της τάξεως των πέντε έως δέκα χιλιάδων δραχμών! Οι εφοπλιστές ζήτησαν να τον δουν και περίμενε ότι θα του παραπονεθούν για τα πρόστιμα. Πράγμα που έγινε. Οντως του παραπονέθηκαν για τα πρόστιμα, λέγοντάς του ότι τα ποσά είναι πολύ χαμηλά και ουσιαστικά είναι προσβλητικά για τον κλάδο τους! Τον παρακάλεσαν να επανεξετάσει το θέμα και στην περίπτωση που κρίνει ότι πρέπει να επιβληθεί κάποιο πρόστιμο, τότε το ποσό να είναι σημαντικό.

Ο Γιώργος έλεγε την ιστορία αυτή προκειμένου να αναδείξει την πλήρη επιχειρηματική άγνοια των κυβερνώντων της εποχής εκείνης. Είχαν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά δεν είχαν τα εφόδια για να αντιληφθούν τα μεγέθη της οικονομίας και ιδιαίτερα της ναυτιλίας.

Δεν είναι τυχαίο που αργότερα ο ίδιος διατύπωσε το μοναδικό: «Αν δεν ήταν ο Ανδρέας, ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας δεν θα μας ήξερε», το οποίο χαρακτηρίζει πλήρως το ΠΑΣΟΚ του 1981. Δυστυχώς, όμως, οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν ελάχιστη επιχειρηματική εμπειρία και αυτό αντικατοπτρίζεται στις αποφάσεις τους. Πάρτε για παράδειγμα τους βουλευτές μας, από τους οποίους ο εκάστοτε πρωθυπουργός σχηματίζει τη κυβέρνησή του. Σχεδόν όλοι ανήκουν στην κατηγορία των «μοναχικών» δραστηριοτήτων. Δηλαδή, είναι δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί, δημοσιογράφοι, ηθοποιοί, αθλητές κ.ο.κ. Ηταν αφεντικά μόνο του εαυτού τους. Δεν έχουν διοικήσει ποτέ μια επιχείρηση με εκατοντάδες ή χιλιάδες εργαζομένους ώστε να μπορούν να κατανοήσουν τα προβλήματα που υπάρχουν στην κλίμακα αυτή.

Δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί το χειρότερο παράδειγμα αντιεπιχειρηματικής νοοτροπίας. Οι περισσότεροι, με προεξάρχοντα τον πρωθυπουργό μας, είχαν κάνει καριέρα σε καταλήψεις και ακτιβισμούς. Οι άνθρωποι ποτέ δεν φαντάστηκαν ότι θα υποχρεωθούν να κυβερνήσουν τη χώρα και ξαφνικά βρέθηκαν στο τιμόνι χωρίς τα απαραίτητα εφόδια. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε παντού, αλλά σήμερα θα περιοριστούμε σε ένα μόνο θέμα, το οποίο μου θύμισε την ιστορία με τον Γιώργο Κατσιφάρα.

Αναφέρομαι στον Νόμο 4487/ 2017 του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, ο οποίος ψηφίστηκε στις 4 Αυγούστου 2017 με τον πομπώδη τίτλο «Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα». Πολύ πρόσφατα ο πρωθυπουργός μας επισκέφθηκε κινηματογραφικά studio στο Σικάγο και το θέμα ξαναήλθε στην επικαιρότητα. Ετσι ξαφνικά πειστήκαμε ότι όλη η Ελλάδα θα γίνει ένα μεγάλο κινηματογραφικό studio και θα τρέχουν όλοι να γυρίσουν τις ταινίες τους στον ευλογημένο αυτό τόπο!

Αρχίζω από το σημείο που μου θύμισε την ιστορία με τον Κατσιφάρα. Το άρθρο 23 λέει: «Γενική προϋπόθεση υπαγωγής στο επενδυτικό καθεστώς. Για την υπαγωγή επενδυτικού σχεδίου στο καθεστώς ενίσχυσης του παρόντος απαιτείται το σύνολο των επιλέξιμων δαπανών που υλοποιούνται στην ελληνική επικράτεια να ανέρχεται τουλάχιστον στο ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ για τις εν λόγω δαπάνες ανεξαρτήτως μεγέθους φορέα».

Σωστά διαβάσατε! Οι δαπάνες στην Ελλάδα να είναι τουλάχιστον 100.000 ευρώ! Οπως αντιλαμβάνεστε έτσι θα προσκαλέσουμε τις υπερπαραγωγές του Hollywood! Για να έχουμε κάποιο μέτρο, αρκεί μόνο να σας πληροφορήσω ότι για κάθε επεισόδιο της επιτυχημένης σειράς Game of Thrones που γυρίζεται σε γειτονικές χώρες, το κόστος παραγωγής ανέρχεται σε 10 εκατομμύρια δολάρια. Επίσης, αν δεν με απατά η μνήμη μου, το Mamma Mia 2 που δυστυχώς γυρίζεται στην Κροατία έχει προϋπολογισμό 35 εκατομμύρια δολάρια, ενώ εμείς ξεκινάμε από το κολοσσιαίο ποσό των 100.000 ευρώ! Εντάξει, καταλαβαίνω την πρόθεσή τους να περιλάβουν όλες τις παραγωγές, αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις για την ενίσχυση μιας παραγωγής μερικών εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων και μερικών δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή είναι η νοοτροπία της σημερινής κυβέρνησης: Η ισοπέδωση προς τα κάτω.

Δυστυχώς, όμως, δεν είναι μόνο ο προϋπολογισμός της παραγωγής που αποκαλύπτει τη νοοτροπία μας. Ο νόμος διαχωρίζει τις παραγωγές σε 4 κατηγορίες: Μυθοπλασία (Fiction), Δημιουργική Τεκμηρίωση (Documentaries), Κινούμενα Σχέδια (Animation) και Ψηφιακά Παιχνίδια (Video Games). Τα κριτήρια για να είναι επιλέξιμη μια παραγωγή είναι περίπου ίδια για τις τέσσερις κατηγορίες, πράγμα εντελώς παράλογο. Σύμφωνα με τα κριτήρια μια παραγωγή σαν το Game of Thrones που ανήκει στη Μυθοπλασία, δεν είναι επιλέξιμη για να επιδοτηθεί! Γιατί; Γιατί όλα τα κριτήρια έχουν σχέση μόνο με την Ελλάδα. Για να είναι επιλέξιμη μια παραγωγή πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 20 μονάδες από τις 50 που προβλέπει η αξιολόγηση.

Για το Περιεχόμενο προβλέπονται 24 μονάδες ως εξής: Α1) Σενάριο η υπόθεση του οποίου εξελίσσεται στην Ελλάδα, 4 μονάδες. Α2) Σενάριο με θέμα που αφορά την ελληνική ή ευρωπαϊκή ιστορία, 4 μονάδες. Α3) Σενάριο ή υπόθεση του οποίου κάνει χρήση χώρων που αναδεικνύουν την ποικιλομορφία του φυσικού τοπίου, της αρχιτεκτονικής και του ιστορικού πλούτου της Ελλάδας, 4 μονάδες. Α4) Σενάριο με χαρακτήρες Ελληνες ή Ευρωπαίους, 4 μονάδες. Α5) Πρωτότυποι διάλογοι ή αφήγηση στην ελληνική γλώσσα ή σε γλώσσα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), 4 μονάδες. Α6) Σενάριο με θέμα που προάγει την καλλιτεχνική δημιουργία και την εφαρμογή νέων τεχνολογιών, 4 μονάδες.

Στην κατηγορία Συντελεστές, η μέγιστη βαθμολογία είναι 15 μονάδες, ως εξής: B1) Συμμετοχή Ελλήνων ή πολιτών από τις χώρες του ΕΟΧ στις κύριες ειδικότητες (11), μία μονάδα για κάθε ειδικότητα: Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, ηθοποιός πρωταγωνιστής (ένας), ηθοποιός πρωταγωνιστής (ένας), διευθυντής φωτογραφίας, ηχολήπτης, μοντέρ, production designer, σκηνογράφος ή ενδυματολόγος, συνθέτης μουσικής επένδυσης. Β2) Συμμετοχή Ελλήνων πολιτών ή πολιτών από τις χώρες του ΕΟΧ, 4 μονάδες.

Τέλος, στην κατηγορία Παραγωγή έχουμε άλλες 11 μονάδες ως εξής: Γ1) Εξωτερικές και εσωτερικές σκηνές γυρισμένες σε φυσικούς χώρους και στούντιο στην Ελλάδα, 6 Μονάδες. Γ2) Τελικό μοντάζ στην Ελλάδα, 2 μονάδες, Γ3) Επεξεργασία εικόνας στην Ελλάδα, 1 μονάδα. Γ4) Επεξεργασία ήχου στην Ελλάδα, 1 μονάδα. Γ5) Μουσική ηχογράφηση στην Ελλάδα, 1 μονάδα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να διαπιστώσει ότι με τα παραπάνω κριτήρια αποκλείονται σχεδόν όλες οι παραγωγές του Hollywood!

Φύλαξα για το τέλος το καλύτερο. Ξέρετε γιατί η παραγωγή του Mamma Mia 2 γίνεται στην Κροατία και όχι στην Ελλάδα; Οχι για λόγους οικονομικούς αλλά για λόγους γραφειοκρατικούς! Τη μεγάλη κατάρα αυτού του τόπου. Ζητήθηκε από τους παραγωγούς να καταθέσουν εγγυητική επιστολή για το 50% της αξίας των μηχανημάτων που θα φέρουν ατελώνιστα στην Ελλάδα για τα γυρίσματα. Η εγγύηση αυτή θα επιστρεφόταν μετά το τέλος της παραγωγής, με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν πλήρης απογραφή κατά την εισαγωγή και πιστοποίηση ότι όλα θα ξαναφύγουν χωρίς να λείψει κανένα μηχάνημα! Στον κόσμο του κινηματογράφου όπου ασχολούνται εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες άνθρωποι, ο χρόνος έχει ιδιαίτερη αξία και τυχόν καθυστερήσεις μεταφράζονται σε αύξηση του κόστους. Ποιος λογικός άνθρωπος θα ήθελε να μπλέξει με την παροιμιώδη ελληνική γραφειοκρατία, αρχικά για να απογραφούν αναλυτικά όλα τα μηχανήματα και στο τέλος να γίνει η αντιπαραβολή; Οταν ένας παραγωγός, που θα αφήσει στον τόπο 35 εκατομμύρια δολάρια, αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει λαθρέμπορος, ο οποίος θα φέρει ατελώνιστο κάποιο μηχάνημα στην Ελλάδα, όσες επιδοτήσεις και να δώσουμε ποτέ δεν θα ανταποκριθεί.

Δυστυχώς, όμως η γραφειοκρατία δεν περιορίζεται στα μηχανήματα. Οταν ουσιαστικά ζητείται από τον παραγωγό να καταθέσει το σενάριο για να αξιολογηθεί, αυτό είναι το «τελειωτικό κτύπημα» («show stopper»). Υπάρχει κανένας σοβαρός παραγωγός που θα εμπιστευθεί το απόρρητο σενάριό του σε ελληνική επιτροπή; Ο νόμος ουσιαστικά απευθύνεται σε μικρές παραγωγές κυρίως ελληνικές. Ετσι δεν πρόκειται να γίνει η Ελλάδα Cinecitta!

* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ