ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Στο ατελιέ του Cy Twombly

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Φωτογραφία της Σάλι Μαν («Remembered Light, Untitled», 2012). Από την ενότητα που παρουσιάζεται τώρα στην Gagosian.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μπροστά στις φωτογραφίες της Σάλι Μαν (Sally Mann) στέκεσαι σιωπηλός με μία κοσμική θρησκευτικότητα. Υπάρχει μία συνθήκη που σε τυλίγει και σε δένει και σε αποσπά. Η Σάλι Μαν είναι η φωτογράφος της Αμερικής, που, στα 66 της χρόνια, διατηρεί εκείνο τον λυπημένο και στοχαστικό αέρα του Νότου, αλλά στην αθηναϊκή της έκθεση αποκαλύπτει κάτι μύχιο, ίσως και εύθραυστο.

Ανεβαίνεις τις σκάλες εισόδου της αρχοντικής πολυκατοικίας, στην οδό Μέρλιν 3, και στο διαμέρισμα του ισογείου δεξιά χτυπάς το κουδούνι. Εχεις φτάσει στην Gagosian Athens. Η κλινική λευκότητα που κυριαρχεί σε αυτό το άλλοτε αστικό διαμέρισμα σε καθαρίζει από όσα φέρεις και αφήνεσαι σε έναν σιωπηλό διάλογο. Οι έγχρωμες και μαυρόασπρες φωτογραφίες της Σάλι Μαν ολόγυρα έχουν όλες ως θέμα το ατελιέ του Cy Twombly (1928-2011), φίλο και μέντορα, και μοιράζονται όλες μια σιωπή, σχεδόν ανάγλυφη και τρισδιάστατη. Αν έχετε την τύχη να είστε μόνοι στην γκαλερί, θα νιώσετε αυτήν τη δύναμη της ερμηνείας, γιατί η Σάλι Μαν δεν φωτογραφίζει αυτό που υπάρχει, αλλά αυτό που βλέπει.

Επινοεί επί της ουσίας εκ νέου το ατελιέ του καλλιτέχνη και μέσα από μία διαδικασία που αγγίζει τη διάθλαση του συναισθήματος αναπαριστά τοπία με βάση τα αντικείμενα, τους τοίχους, τα υλικά. Κόγχες μνήμης, όπως με ένα αγαλματίδιο σε στήλη μπροστά σε βουάλ κουρτίνα, λειτουργούν ως οφθαλμαπάτες. Σαν ορύγματα αναμνήσεων, φέτες πρότερης ζωής, σαν να είχαν αποθησαυριστεί από τον ρηξικέλευθο Cy Twombly, λειτουργούν αυτόνομα και εμβόλιμα ανάμεσα στις φωτογραφίες με τα πινέλα και τα χρώματα και τους γυμνούς τοίχους.

Δεν είναι μεγάλη η έκθεση, αλλά πυκνή μέσα στη λευκότητα ή την οικονομία της. Ερχεται στην Αθήνα μετά την παρουσίασή της στην Gagosian της Νέας Υόρκης, του Παρισιού και της Ρώμης και θα παραμείνει έως τις 20 Ιανουαρίου. Χωρίς να υπάρχουν μορφές σε αυτήν την ενότητα της Σάλι Μαν, θα έλεγε κανείς πως ανήκει στη μεγάλη σειρά των προσωπογραφιών της, καθώς ο Cy Twombly έρχεται μπροστά σαν σκιά, αέρας ή ίχνος και αποκτά πρόσωπο. Είναι σαν μία ακόμη σπουδή πάνω στα μεγάλα οικογενειακά λευκώματα της Σάλι Μαν, θρυμματισμένα, αποσταγμένα και αλεσμένα σε μια χοάνη μνήμης και αποσύνθεσης. Κατά μία έννοια, η ενότητα αυτή είναι ένας τύμβος, που τώρα, μετά τον θάνατο του Cy Twombly, δείχνει να αποκτά σκοπό.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ