ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η βιωσιμότητα του χρέους προϋποθέτει «κούρεμα», εκτιμά το CEPR

ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΛΩΡΑ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ακόμη και η εφαρμογή όλων των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους που εξετάζει το Eurogroup δεν θα είναι αρκετή για να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητά του, υποστηρίζει μελέτη του Κέντρου Ερευνών Οικονομικών Πολιτικής (CEPR), που δημοσιοποιήθηκε χθες.

Η διαπίστωση αυτή των οκτώ επιστημόνων που συνέταξαν τη μελέτη, μεταξύ των οποίων ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου Αιμίλιος Αυγουλέας, προκαλεί προβληματισμό για την τύχη της μελλοντικής χρηματοδότησης των αναγκών της χώρας από τις αγορές, πόσο μάλλον που δεν είναι καν σίγουρο αν θα εφαρμοστούν όλα τα εξεταζόμενα από το Eurogroup μέτρα. Η μελέτη αναπτύσσει τρία εναλλακτικά σενάρια που θα βοηθούσαν στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους, αλλά μόνο το ένα από αυτά –που προϋποθέτει μείωση της ονομαστικής του αξίας, δηλαδή «κούρεμα»– την εξασφαλίζει από μόνο του. Ομως, είναι γνωστό ότι η λέξη «κούρεμα» έχει βγει εκτός σεναρίων της Ευρωζώνης. Τα άλλα δύο αφορούν την περαιτέρω δανειοδότηση της χώρας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (τερματίζοντας τα σχέδια περί «καθαρής εξόδου»), καθώς και την εφαρμογή των μέτρων ελάφρυνσης του Eurogroup και στα διμερή δάνεια της χώρας. Για τα δύο τελευταία σενάρια, επισημαίνεται ότι μόνο αν εφαρμοστούν σε μεγάλη έκταση και συνδυαστικά μπορούν να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα. Αναλυτικότερα, τα σενάρια είναι τα εξής:

1. Μείωση ονομαστικής αξίας με κίνητρα για την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από τη σημερινή και τις μελλοντικές κυβερνήσεις. Συγκεκριμένα, για κάθε ευρώ που ξεπερνά έναν συμφωνημένο ελάχιστο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος (π.χ. 1,5% του ΑΕΠ σύμφωνα με την πρόταση του ΔΝΤ), οι πιστωτές θα μειώνουν το χρέος κατά 1 ευρώ. Η απαιτούμενη ελάφρυνση εδώ είναι μετριοπαθής, μόνο 9% του ΑΕΠ, καθώς θα επιβάλει καλύτερες δημοσιονομικές επιδόσεις, ενώ κατά τους αναλυτές δεν συνεπάγεται παραβίαση των συνθηκών, καθώς αυτές επιτρέπουν τη χορήγηση βοήθειας, αν είναι δομημένη με τρόπο που να βελτιώνει τη δημοσιονομική πειθαρχία.

2. Συνέχιση της χρηματοδότησης από τον ESM για μεγάλη χρονική περίοδο, για να αποφευχθεί το αυξημένο κόστος της αγοράς. Αυτό όμως συνεπάγεται έντονη αιρεσιμότητα, για την Ελλάδα καθώς και μεγάλη αύξηση της έκθεσης των Ευρωπαίων πιστωτών στο ελληνικό χρέος. Επιπλέον, από μόνη της η συνέχιση των προγραμμάτων, ακόμη και κατά 20 χρόνια, δεν θα είναι αρκετή για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας.

3. Εφαρμογή των μέτρων του Eurogroup στα διμερή δάνεια του 2010, που είναι εμπροσθοβαρή και ακριβά. Από μόνο του αυτό το σενάριο επίσης δεν αρκεί και για να εξασφαλίσει βιωσιμότητα, προϋποθέτει συνδυασμό με ένα από τα δύο παραπάνω ή και τα δύο. Ομως, αν συνδυαστεί με το δεύτερο, οι αποπληρωμές του χρέους θα πρέπει να επεκταθούν τουλάχιστον ώς το τέλος του αιώνα ή και πέραν αυτού.

Οι επιστήμονες που συνέταξαν τη μελέτη, εκτός από τον κ. Αυγουλέα είναι οι Μπάρι Αϊχενγκριν (University of California, Berkeley), Μιγκουέλ Ποϊάρες Μαντούρο (European University Institute), Ούγκο Πανίτσα (The Graduate Institute, Geneva), Ρίτσαρντ Πόρτες (London Business School), Μπεατρίς Βέντερ ντι Μάουρο (INSEAD, Singapore), Τσαρλς Βίπλοζ (The Graduate Institue, Geneva) και Τζέρομιν Τσέτελμαγιερ (Peterson Institute for International Economics).

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ