Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Το ΠΑΣΟΚ στην πιατέλα, με μήλο και καρότο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τζον Μπέρκοου. Με τη στάση του τις τελευταίες εβδομάδες, χάρη στην οποία αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή όσων επιδιώκουν να εμποδίσουν το άτακτο Brexit, ο παραιτηθείς πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων μάς θυμίζει ότι δεν υπάρχει πάντοτε αντιστοιχία μεταξύ ενός μεγέθους και του πακέτου στο οποίο διατίθεται. Το επιβεβαιώνει θαρρώ και η παρουσία της συζύγου του στο πλευρό του...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Ενώ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να καλλιεργεί το κοσμοπολίτικο προφίλ και τον διεθνή ρόλο του, ευχόμενος στα μέλη της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής «γκουντ σαξές ιν δέαρ τζομπ», η πρόεδρος Φώφη δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για την επιβίωση. Από τη Θεσσαλονίκη, η πρόεδρος κατηγόρησε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση ότι έχουν «στοχοποιήσει» το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, το οποίο η πρόεδρός του, σε ένα χαρακτηριστικό ξέσπασμα λυρισμού, περιέγραψε ως «τον μόνο πυλώνα υπευθυνότητας και μεταρρυθμίσεων που γέννησε η Μεταπολίτευση».

Η υπερβολή του ισχυρισμού είναι συγχωρητέα, λόγω της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η πρόεδρος, καθώς αμφισβητείται ευθέως (και το χειρότερο: άφοβα!) από όλες τις τάσεις του κόμματος. Η Φώφη, λοιπόν, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της ηγεσίας της· επιπλέον, ως προσωπικότητα είναι πολύ μικρότερη των περιστάσεων (δυο-τρεις συνταγές ξέρει από τη δεκαετία του 1980 και αυτές επαναλαμβάνει ακούραστα, πλην μάταια)· τέλος, μετεκλογικά, βρίσκεται σε διαρκή σύγχυση ως προς τον πολιτικό προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ.

Εδώ έχουμε πια ένα τελείως νέο πολιτικό τοπίο: η Ν.Δ. προελαύνει ανενόχλητη στον χώρο του Κέντρου, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απορροφημένος σε μιαν ομφαλοσκόπηση από την οποία ενδέχεται ποτέ να μην ανανήψει. Το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, όμως, πώς τοποθετείται σε αυτήν τη νέα διάταξη δυνάμεων; Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τι είδους κόμμα είναι; Η Φώφη δεν μπορεί να δώσει σοβαρές απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά. Μπροστά στην πίεση που δέχεται, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δυναμώνει την ένταση – να δίνει πόνο, για να τιμήσουμε την κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ στη σύγχρονη πολιτική ορολογία. Η διαπίστωσή της, πάντως, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει «στοχοποιηθεί» δεν είναι αβάσιμη.

Η απορρόφηση των κεντρώων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ είναι μέρος του πολιτικού σχεδιασμού της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ και η ψήφος των αποδήμων είναι οι δύο δεξαμενές από τις οποίες μπορεί να αντλήσει η Ν.Δ., μου εξηγούσε πολιτικός παράγων, ο οποίος γνωρίζει τους σχεδιασμούς του πρωθυπουργού. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, συνολικά ως ομάδα, στερείται αξιοπιστίας έναντι της κυβέρνησης. Τους περιγράφουν ως «σκορποχώρι, στο οποίο ο καθένας τους αγωνίζεται για τη δική του ατζέντα». Η αναφορά του πρωθυπουργού, κατά τη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ, στο ενδεχόμενο διπλών εκλογών, απευθυνόταν στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Το μήνυμά του προς τη Φώφη και τις λοιπές προσωπικότητες του χώρου ήταν: δεν σας έχουμε ανάγκη.

Με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, όμως, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκείνοι οι αριστεροί ψηφοφόροι που ψήφισαν ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ στις τελευταίες εκλογές είναι μάλλον σοβαρότεροι από τους άλλους αριστερούς ψηφοφόρους που προτίμησαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτούς τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, λοιπόν, θέλει να προσελκύσει η Ν.Δ. «Στις 7 Ιουλίου», μου έλεγε ο ίδιος  συνεργάτης του πρωθυπουργού, «αυτοί οι ψηφοφόροι ψήφισαν για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ· ο στόχος είναι στις επόμενες εκλογές να ψηφίσουν για να μείνει ο Μητσοτάκης». Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση κατευθύνεται προς τον συγκεκριμένο στόχο είναι οι πολιτικές της, όπως τα μέτρα για την ανακούφιση της μεσαίας τάξης, η έμφαση στην εργασιακή νομιμότητα, καθώς και στην κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων. Επίσης, η αποκατάσταση του αισθήματος ασφαλείας και της κοινής λογικής (π.χ., με την άριστη επίδοση της Πυροσβεστικής φέτος το καλοκαίρι, την κατάργηση του ασύλου, την εκκένωση των καταλήψεων κ.λπ.), εκεί αποβλέπει, πέραν της αυτονόητης αξίας αυτών των στόχων για όλους.

Οχι μόνον δεν υπάρχει τίποτε το αθέμιτο στην προσπάθεια της Ν.Δ. να απορροφήσει τους σοβαρούς ψηφοφόρους του ΚΙΝΑΛ, αλλά είναι και αξιέπαινη. Με πολιτικές προσελκύει η Ν.Δ. τους κεντροαριστερούς (ή, καλύτερα, τους προερχόμενους από την Αριστερά κεντρώους), δεν τους συλλαμβάνει με πειρατικές επιδρομές, για να τους πουλήσει στα σκλαβοπάζαρα της Μπαρμπαριάς! Από πότε, στο κάτω κάτω, είναι μεμπτό να προσπαθεί μια κυβέρνηση να εκφράσει, με τις πολιτικές της, μεγαλύτερο μέρος του εκλογικού σώματος από εκείνο που την ψήφισε;

Το ίδιο ισχύει και στο θέμα της ψήφου των αποδήμων. Δεν πρόκειται για πονηριά που αποβλέπει στη διεύρυνση του εκλογικού καταλόγου. Η καθιέρωση της επιστολικής ψήφου διευκολύνει την άσκηση ενός δικαιώματος (υποχρεωτικού, παραδόξως, κατά το Σύνταγμά μας...) εκ μέρους εκείνων που ήδη το έχουν. Η διευκόλυνση της άσκησης ενός δικαιώματος είναι κοινωνική πολιτική, δεν είναι κολπάκι των εκλογομαγειρείων. Πραγματικά, δεν βλέπω πώς ένας καλοπροαίρετος αριστερός θα μπορούσε να το αρνηθεί αυτό και να μην υποστηρίξει τη συγκεκριμένη πολιτική.

Πώς αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ αυτή τη σύνθετη πρόκληση; Δεν την αντιμετωπίζει. Θα ήταν όμως ανακριβές αν έλεγα ότι προτείνει ένα είδος επιστροφής στο παρελθόν, διότι η Φώφη και οι περί αυτήν ουδέποτε έφυγαν από το παρελθόν: εκεί διατηρούν τη μόνιμη κατοικία τους. Φαντάζεται, λοιπόν, την πολιτική ζωή της χώρας ως ένα απέραντο δικαστήριο για τη διερεύνηση ευθυνών των τελευταίων 20 ετών και, επίσης, απαιτεί την επιστροφή στην πολιτική της επιθετικής επαιτείας, που όμως ασκείται υπερηφάνως. Τόσο εκτός πραγματικότητας, ώστε τη λυπάσαι...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ