Μπάμπης Παπαδημητρίου ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ξεπερασμένη από τα γεγονότα η «ιδέα» Τσίπρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η ένδεια μηχανεύεται μπερδέματα. Αξαφνα, ο κ. Τσίπρας θυμήθηκε μια «ιδέα» μονομερούς μείωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος σε 2,5% την οποία σκοπίμως είχε διατυπώσει με αριστουργηματική επιφυλακτικότητα τις πρώτες ημέρες του Μαΐου για να ξεχάσει στη συνέχεια, μέχρις ότου βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να απαντά στις προγραμματικές δηλώσεις Μητσοτάκη.

Η κυβέρνηση απάντησε ήδη στο ουσιαστικό και πολιτικό ζήτημα. Αποκάλυψε ότι ποτέ ο κ. Τσίπρας δεν προχώρησε καθ’ οιονδήποτε τρόπο την «ιδέα». Ουδέποτε συζητήθηκε με τους δανειστές μας, που διατηρούν ισχυρά δικαιώματα αναίρεσης αποφάσεων που επηρεάζουν την εξέλιξη του χρέους. Ούτε άλλωστε ενημέρωσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή άλλον αρχηγό κόμματος σε μια κάποια αναζήτηση συναίνεσης. Με λίγα λόγια, η πρόταση δεν υπάρχει παρά μόνον στη φαρέτρα των συνηθισμένων πομφολύγων που μεταπολιτευτικώς συνηθίζει η πλατεία Κουμουνδούρου.

Τι προσπαθεί να προλάβει ο κ. Τσίπρας; Φοβάται ότι το σχέδιο Μητσοτάκη, που αποσκοπεί στην εμπέδωση υψηλού βαθμού εμπιστοσύνης στις νέες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, είναι αξιόπιστο και θα φέρει το ζητούμενο αποτέλεσμα, που είναι η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους.

Το καλύτερο θα ήταν να συμβεί αυτό σύντομα και πάντως σε συνάρτηση με την κατάκτηση υψηλής βαθμολογίας αξιόχρεου των ομολόγων που θα εκδίδει το ελληνικό Δημόσιο για την εξυπηρέτηση του χρέους. Εξέλιξη που επί Τσίπρα εκτιμάτο ότι θα χρειαζόταν τουλάχιστον τρία έτη. Χρόνος που ήδη περικόπηκε, σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς, σε δύο, και η κυβέρνηση θα ήθελε να δει να συμβαίνει μέχρι το τέλος του προσεχούς οικονομικού έτους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι, αν μετρήσουμε προσεκτικά, το πραγματικό πρωτογενές πλεόνασμα είναι τελικά πλησιέστερα στο 2,5% επί του ΑΕΠ. Σε τι αποσκοπεί η εξασφάλιση πλεονάσματος εσόδων έναντι των δαπανών; Στην πληρωμή των τόκων του χρέους, που κυμαίνονται στα 5,5 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό θα μείνει σταθερό για τα επόμενα 15 χρόνια, ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ θα μεγαλώνει. Εξάλλου, και αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό, το επιτοκιακό κόστος  των 350 δισ., ποσό στο οποίο έφτασε το κρατικό χρέος (ο κ. Τσίπρας το παρέδωσε αυξημένο) υπολογίζεται σε 1,6% και, μετά την αφαίρεση των ενδοκρατικών πληρωμών, σε μόλις 1,4%. Σημειώστε ότι η αποτίμηση βιωσιμότητας του χρέους έγινε με εκτιμώμενο επιτόκιο 3,5%.

Ενα τελευταίο παράδειγμα: λίγοι γνωρίζουν (μάλλον το αγνοεί και ο τέως πρωθυπουργός) ότι ο κίνδυνος των αρχικών μνημονιακών δανείων, που είχαν κυμαινόμενο επιτόκιο, έχει, πολύ ορθώς, καλυφθεί με ανταλλαγή επιτοκίων (swaps) για ποσό που πλησιάζει τα 60 δισεκατομμύρια.

Οφειλε πάντως να γνωρίζει ότι η ρευστότητα των 37 δισ. του περίφημου μαξιλαριού, που τόσο διαφημίζει, είναι κρατικά λεφτά, δηλαδή των φορολογουμένων, τα οποία μας υποχρέωσαν οι δανειστές να κρατούμε υποχρεωτικώς στην άκρη, για να νιώθουν άνετα οι ίδιοι και οι αγορές. Το ποσό αυτό ο κ. Μητσοτάκης, σε κάθε βαθμίδα εμπιστοσύνης που θα κερδίζει, θα μπορεί να το αφαιρεί από τις χρηματοδοτικές ανάγκες του χρέους ή να το χρησιμοποιεί για αναπτυξιακούς σκοπούς. Η «ιδέα» του κ. Τσίπρα έχει ξεπεραστεί από τα γεγονότα, τα οποία προφανώς δεν ταιριάζουν στην «πλατφόρμα αντιπολιτευτικής γκρίνιας» του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που μετράει είναι ο νέος δυναμισμός που κατακτά, σταδιακά, η ελληνική οικονομία.

* Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος, βουλευτής Β΄ Αθηνών (Νότιος Τομέας) με τη Νέα Δημοκρατία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ