Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Περί εκλογής ΠτΔ και υπερβάσεων

Κύριε διευθυντά
Ο τακτικός συνεργάτης σας Φαληρεύς στο τέλος της πρώτης παραγράφου τού κειμένου του «Πηδήξαμε αιώνα!» («K» 16.1.2020) διακηρύσσει έμπλεος ενθουσιασμού: «Από τη φουστανέλα και την αγιαστούρα περάσαμε ξαφνικά στον σύγχρονο κόσμο. Μικρό είναι;». 

Ασφαλώς όχι! Ποιος θα ήλπιζε ότι από το 1897 θα βρισκόμασταν με την εκλογή της κ. Αικατερίνης Σακελλαροπούλου στο 2020, χρονιά, όπως όλα δείχνουν, άκρως ελπιδοφόρο για τον σύγχρονο κόσμο;  Εντούτοις καθόλου, μα καθόλου, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην απαγορεύσει την ονομασία «Αρματολός» σε σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού, να μην ξηλώσει σε όλη την επικράτεια τις πινακίδες των οδών «Σουλιωτών», «Μακρυγιάννη», «Αγίας Σοφίας» και παρόμοιες, προπάντων όμως να μην καταργήσει την επάρατη φουστανέλα της Προεδρικής Φρουράς. 
Εχω τον φόβο ότι μεγάλο άλμα επιχείρησε ο συνεργάτης σας και ενδέχεται να υπερβεί το σκάμμα με ό,τι συνεπάγεται τέτοια υπέρβαση.

Ν. Δ. Τριανταφυλλοπουλος, Εφεδρος Σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού

Οι απέναντί μας ας μην ξεχνούν...

Κύριε διευθυντά
Η Τουρκία, όχι μόνο ο Ερντογάν, αλλά ολόκληρη η οθωμανική ομάδα των κατοίκων της (Κούρδοι, Αρμένιοι, Ασσύριοι κ.λπ. εξαιρούνται) επιχειρεί την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Και κύριο προς δυσμάς στόχο της έχει, προς το παρόν, την Ελλάδα. Τα λοιπά Βαλκάνια και η Βόρεια Αφρική θα ακολουθήσουν, αν η Ελλάδα εξουδετερωθεί.

Λησμονούν, όμως, οι οθωμανοί Τούρκοι ότι την αρχή της κατάλυσης της αυτοκρατορίας τους την πραγμάτωσε το 1821 μια ομαδούλα άοπλων Ελλήνων. Και ας μην μας εξοργίζουν, τώρα μάλιστα που δεν είμαστε άοπλοι, όπως μας βεβαίωσε ο αντιπτέραρχός μας Πάνος Κατσαρός. Γιατί, όταν απειλείται η Ελλάδα, οι Ελληνες δεν λογαριάζουν ούτε και τη ζωή τους. Δεν έκλεισε ακόμη αιώνας από τότε που τα οκτώ εκατομμύρια λόγχες του Μουσολίνι τσακίστηκαν στα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας από τους λίγους και τότε Ελληνες. Και στα χρόνια που ακολούθησαν έως και το 1944, οι Γερμανοί κατακτητές (ανέκαθεν φίλοι της Τουρκίας και άλλοτε οργανωτές της εξόντωσης των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας) έχασαν τη μάχη της Μόσχας χάρη στην αντίσταση της Κρήτης. Και κρατούσαν επί τέσσερα χρόνια πολλές μεραρχίες στην Ελλάδα για να αντιμετωπίζουν την Πανελλήνια Εθνική Αντίσταση.

Ας τα ζυγίσουν όλα αυτά οι ηγέτες του κράτους της Τουρκίας. Γιατί πάλι η Ελλάδα θα είναι ο πρόμαχος, ο εξοπλισμένος τώρα πρόμαχος, της κατάρρευσης των υπερφίαλων αυτοκρατορικών επιδιώξεών τους.

Γιωργος Ζαχαροπουλος-Φεραιος Παλαίμαχος αντάρτης, στα 98 του χρόνια

Επειγόντως τσεκάπ σε δρόμους της Αθήνας

Kύριε διευθυντά
Μέσα από τις φιλόξενες στήλες της εφημερίδας εύχομαι στον δήμαρχο Αθηναίων καλή χρονιά και καλή και δημιουργική θητεία.

Θέλω, χωρίς πολλά λόγια, να επισημάνω τα εξής χρονίζοντα ζητήματα, στα οποία οφείλει να δώσει άμεσα λύσεις:
1) Βυθιζόμενοι κάδοι απορριμμάτων: Είτε δεν υπάρχουν εκεί όπου είναι απολύτως αναγκαίοι (π.χ. πλατεία Κάνιγγος, που θυμίζει τους τελευταίους μήνες πόλη της υποσαχάριας Αφρικής και όχι ευρωπαϊκή πόλη, από τους σωρούς των σκουπιδιών που αποθέτουν τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος πέριξ της πλατείας στους  έναν ή δύο το πολύ κάδους που έχει τοποθετήσει ο δήμος επί της οδού Ακαδημίας, δίπλα στην πολυπληθή στάση των λεωφορείων και τρόλεϊ, ώστε όλοι οι αναμένοντες επιβάτες να «θαυμάζουν» το έργο της υπηρεσίας καθαριότητας του δήμου) είτε, όπου έχουν κατασκευαστεί τα προηγούμενα χρόνια (π.χ. Υμηττού και Φρύνης στο Παγκράτι ή επί της Μιχαλακοπούλου, κοντά στη διασταύρωσή της με την Παπαδιαμαντοπούλου), δεν έχουν λειτουργήσει ποτέ (γιατί άραγε;).

2) Στην Πατησίων (από τη γωνία της με την Πανεπιστημίου έως τουλάχιστον το Αρχαιολογικό Μουσείο) δεν υπάρχουν ούτε καλαθάκια απορριμμάτων στις κολόνες ούτε και πακτωμένοι κάδοι απορριμμάτων (τύπου σωλήνα) στα πεζοδρόμια και στις δύο πλευρές του δρόμου. Σκεφθείτε ότι στο πιο πάνω κομμάτι της Πατησίων βαδίζουν καθημερινά εκατοντάδες τουρίστες που επισκέπτονται το Αρχαιολογικό Μουσείο. Αναρωτιέμαι: Δεν περπατάει κανείς από τους δημοτικούς συμβούλους στους κεντρικούς  αυτούς δρόμους της πόλης; (Το ίδιο συμβαίνει και στη νησίδα της οδού Ακαδημίας, όπου και οι  πολυσύχναστες στάσεις των λεωφορείων, αλλά και σε όλο το μήκος της Ακαδημίας. Φυσικά, καλαθάκια και πακτωμένοι στα πεζοδρόμια κάδοι απουσιάζουν απ’ όλους τους κεντρικούς –και όχι μόνον– δρόμους της πρωτεύουσας.)

3) Σε πολλά σημεία της πόλης μας, οι ορειχάλκινες πράσινες κολόνες με τα δίδυμα φωτιστικά σώματα έχουν καταστραφεί. Ομως, παρά την καταγραφή του ζητήματος από τους δημότες στο 1595 (πολύ θα βοηθήσει το έργο του ο κ. δήμαρχος αν παρακολουθεί στενά τις αναφορές των δημοτών στην αποτελεσματική αυτή υπηρεσία), εδώ και πολλά χρόνια ουδέν έγινε. Αναφέρω ενδεικτικά:

Στην Πανεπιστημίου, μπροστά στο Ρεξ, στη γωνία Ακαδημίας και Εμμ. Μπενάκη, στην Ακαδημίας και Κανάρη κ.λπ.

4) Ασφαλτόστρωση οδών: Χωρίς πολλά λόγια, μια επίσκεψη στην οδό Δοξαπατρή στον Λυκαβηττό (δρόμος μήκους μόνο 250-300 μέτρων) αρκεί για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος.

5) Eίναι επιτακτική η τοποθέτηση καινούργιων πινακίδων ονοματοδοσίας και αρίθμησης όλων των δρόμων του Δήμου Αθηναίων. Ταυτοχρόνως, όμως, πρέπει με νομοθετική ρύθμιση να προβλέπονται –και να επιβάλλονται– πρόστιμα σε όσους καταστηματάρχες (κυρίως) ανακαινίζουν τα  καταστήματά τους και δεν αποκαθιστούν τις πινακίδες ονοματοδοσίας των οδών στις προσόψεις του καταστήματός τους.

6) Από τα πεζοδρόμια δεκάδων δρόμων της Αθήνας έχουν αφαιρεθεί τα μεταλλικά καπάκια των φρεατίων των απορροών των νερών (βρόχινων και ποτίσματος) εκατοντάδων πολυκατοικιών – κυρίως του κέντρου της πόλης. Ετσι, πάνω στα πεζοδρόμια έχουν δημιουργηθεί παγίδες για τους πεζούς. Χρειάζεται ο Δήμος Αθηναίων να αντικαταστήσει τα κλεμμένα μεταλλικά καπάκια με πλαστικά, ώστε οι πεζοί να κυκλοφορούμε ασφαλείς στα πεζοδρόμια.

Πανος Δημοπουλος, Αθήνα

Οταν ασθενείς αντλούν δύναμη από γιατρούς

Κύριε διευθυντά
Από τις 03.12.19 μέχρι τις 12.12.19 νοσηλεύθηκα στο γενικό νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας, στη Β΄ Γενική Χειρουργική Κλινική. Θα ήθελα να εκφράσω την κατάπληξη και τη χαρά μου για την εξαιρετική κατάσταση του κτιρίου, την καλή οργάνωση λειτουργίας και την προσήλωση του προσωπικού στο καθήκον. Ενα δημόσιο νοσοκομείο με τόσο καλή λειτουργία!

Θα ήθελα ακόμα πολύ να αναφέρω τα ονόματα όλων εκείνων, γιατρών και νοσηλευτών, που πλησίασαν στο κρεβάτι μου.

Επειδή όμως δεν έχω συγκρατήσει όλων τα ονόματα και το να γράψω «όλοι, μα όλοι ήταν υπέροχοι» αποτελεί γενίκευση που κλονίζει την αξιοπιστία, επιτρέψτε μου να εστιάσω στη χειρουργό, διευθύντρια της κλινικής.

Η γυναίκα αυτή είναι λειτουργός, τιμά το λειτούργημα της Ιατρικής. Σου δημιουργεί εμπιστοσύνη, ένα αίσθημα ανακούφισης. Σου παραστέκεται. Εχει σώσει ζωές και ζωές, λέει η καλή της φήμη. Κι όταν μερικοί συγγενείς την πλησίασαν «για ένα δωράκι», δεν δέχτηκε ποτέ, τίποτε και με κανένα τρόπο.
«Εγώ, κάθε Κυριακή, στην εκκλησία, ανάβω ένα κερί στην υγειά της», μου είπε μια γνωστή μου, που χρειάστηκε και αυτή τις ιατρικές υπηρεσίες της.

Χωρίς ίχνος υπερβολής, σας ευχαριστώ πολύ, αγαπητή κυρία. Και εσάς και τους συνεργάτες σας.

Μαγδα Βελτσιστα, Συνταξιούχος Γυμνασιάρχης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ