Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Αναβίωση του «λαχείου του στόλου»!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η πρόσφατη δημοσκόπηση της Pulse για λογαριασμό του ΣΚΑΪ έδειξε ότι το 55% των πολιτών (σύμφωνα με το δείγμα βέβαια) θεωρεί ότι οι αποφάσεις και οι ενέργειες της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά κινούνται «μάλλον» ή «σίγουρα» προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αντιθέτως, το 36% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι οι ίδιες αυτές αποφάσεις και κινήσεις κινούνται επίσης «μάλλον» ή «σίγουρα» προς λανθασμένη κατεύθυνση.

Με πρώτη ματιά το εύρημα είναι ευνοϊκό για την κυβέρνηση γιατί δείχνει ότι μια ισχυρή πλειοψηφία στηρίζει τη στάση της στη δύσκολη συγκυρία που ζούμε ως χώρα και ως έθνος. Από την άλλη πλευρά είναι εξίσου αξιοσημείωτο ότι ένα ποσοστό μεγαλύτερο του ενός τρίτου των πολιτών βρίσκει λίγο-πολύ λανθασμένη την πολιτική της κυβέρνησης σε ένα θέμα που όλοι συμφωνούν ότι συνιστά τη μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα σήμερα. Γι’ αυτό άλλωστε και ανησυχούν.

Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν οι απαντήσεις των ερωτωμένων μπορούσαν να αναλυθούν βαθύτερα. Αν δηλαδή υπάρχει –και ποιο– σκεπτικό από πίσω, καθώς πρόκειται για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος που αφορά τους πάντες σχεδόν εξίσου και λογικά οι τοποθετήσεις δεν επηρεάζονται από κλαδικά ή προσωπικά συμφέροντα.

Για να δούμε πώς σκέπτεται ο σημερινός Ελληνας. Θα είναι πολύ απογοητευτικό αν ακόμη και σε ένα τόσο σπουδαίο ζήτημα –που τροφοδοτείται αποκλειστικά από τη βούληση και τη συνεχή προκλητική πολιτική της Τουρκίας– οι γνώμες σχηματίζονται, εντάσσονται και εκφράζονται στο πλαίσιο της εσωτερικής κομματικής αντιπαράθεσης. Θα είναι όμως εξαιρετικά επικίνδυνο αν πίσω από την αντίθεση στην αντίδραση της κυβέρνησης απέναντι στις προκλήσεις Ερντογάν κρύβονται μεγαλοϊδεατισμοί, πολεμικές ιαχές και πεζοδρομιακά «νταηλίκια».

Δεν είναι δυνατόν να ξέρουμε ασφαλώς αν και κατά πόσον θα αποδειχθούν αποτελεσματικές οι αποφάσεις και οι ενέργειες της κυβέρνησης. Κυρίως γιατί εξαρτάται από την τουρκική πλευρά μέχρι πού είναι διατεθειμένη να φτάσει και σε δεύτερο βαθμό από τα όρια που θα θέσει στην Αγκυρα η διεθνής κοινότητα. Σε αυτή τη φάση όμως τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα, πέρα από την επίδειξη αποφασιστικότητας, τη διπλωματική δραστηριοποίηση για να βρει στηρίγματα και μια σοβαρή αμυντική προετοιμασία (που δεν πρέπει να ανακοινώνεται), προκειμένου να βάλει φρένο στις τουρκικές προκλήσεις; Τι μπορεί να έχει άραγε κατά νου αυτό το σημαντικό 36% του κοινού που βρίσκει «λανθασμένη» την κυβερνητική πολιτική; Είναι σχεδόν αδύνατο να υποθέσει κανείς, καθώς είναι... άβυσσος η ψυχή και το μυαλό του Ελληνα, όπως άλλωστε έχει αποδειχθεί συχνά στη διάρκεια της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους.

Με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, εκείνο που μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα είναι ότι η ένταση στα ελληνοτουρκικά, και μαζί της το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα της οποίας αποτελεί πτυχή, θα διαρκέσει για μεγάλη χρονική περίοδο.

Το τέλος της δεν είναι ακόμη ορατό και όποιος αμφιβάλλει ας βρει στο Διαδίκτυο το άρθρο του Τούρκου ναυάρχου Τζεμ Γκιουρντενίζ –ο οποίος αυτοαποκαλείται «πατέρας» του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας»– για να πειστεί. Γεγονός που σημαίνει ότι η Ελλάδα και ο λαός της πρέπει να οπλιστούν με υπομονή, λογική, ενότητα και προνοητικότητα.

Τα ίδια ισχύουν βεβαίως και με το προσφυγικό - μεταναστευτικό, που εκτός από την εργαλειοποίησή του από την Τουρκία έχει και άλλα αίτια που η Ελλάδα αδυνατεί να αντιμετωπίσει.

Ας το χωνέψουν αυτό επιτέλους οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες και οι τοπικές κοινωνίες που απαιτούν ριζικές λύσεις ή αρνούνται να δεχθούν μέρος του φορτίου...

Τούτων λεχθέντων, η ευχή να μη δημιουργηθεί κλίμα στο εσωτερικό της χώρας που θα παρασύρει την όποια κυβέρνηση σε αλλοπρόσαλλες ενέργειες είναι διαρκής. Η χώρα το έχει πληρώσει αυτό –και την πίεση εξωθεσμικών παραγόντων όπως τα μίντια– κατά καιρούς με εθνικές καταστροφές. Από την άλλη πλευρά, η σημερινή κατάσταση δικαιολογεί κάθε προσπάθεια ενίσχυσης των αμυντικών δυνατοτήτων της και ένας τρόπος θα ήταν η αναβίωση του «λαχείου του στόλου» με άλλη ονομασία: οι Ελληνες ξοδεύουν περί τα 18 - 20 δισ. ευρώ τον χρόνο στο νόμιμο και παράνομο τζόγο και ένα μέρος αυτού του ποσού θα μπορούσε να διεκδικείται από ένα «λαχείο της άμυνας», αυστηρά για τον συγκεκριμένο σκοπό. Αν μη τι άλλο, για να δούμε αν θα υπάρξει και ανταπόκριση από τζογαδόρους και μη, με άποψη...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ