Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Κτίζει ηγετικό προφίλ ο Μητσοτάκης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ολα δείχνουν ότι χωρίς μέτρα α λα Κίνα ο κορωνοϊός δεν πρόκειται να τιθασευθεί στην Ευρώπη και γενικότερα στον δυτικό κόσμο. Αυτό, προφανώς, το αντιλαμβάνονται διάφοροι ηγέτες και γι’ αυτό μιλούν για πιθανότητες νόσησης του 60%-70% του πληθυσμού, φροντίζοντας σταδιακά, είναι η αλήθεια, να περιορίζουν κατά το δυνατόν την εξάπλωση του ιού. Στην ουσία, προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο ευχόμενοι να βρεθεί σχετικά γρήγορα ένα φάρμακο που θα μπορεί να δοθεί άμεσα στην αγορά ή κάποιο εμβόλιο, που όμως θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να παραχθεί και να χρησιμοποιηθεί μαζικά.

Παράλληλα, ελπίζουν ότι η άνοδος της θερμοκρασίας θα λειτουργήσει ανασταλτικά στη ραγδαία διασπορά. Από την άλλη πλευρά, είναι δύσκολο στις δυτικές δημοκρατίες να μιμηθούν την Κίνα στην εφαρμογή των όποιων μέτρων, κυρίως με μεθόδους καταστολής, γι’ αυτό και πληρώνουν το τίμημα, όπως βλέπουμε στην Ιταλία ιδιαίτερα, αλλά και στην Ισπανία, στη Γαλλία και όπου αλλού.

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ήταν άγνωστο πώς θα συμπεριφερόταν η ελληνική κοινωνία το Σαββατοκύριακο. Αν δηλαδή πειθάρχησε στοιχειωδώς στις εκκλήσεις του πρωθυπουργού, των υπουργών και των δημοσιογράφων να παραμείνει στο σπίτι ή αν πολλοί τις αγνόησαν. Το πιθανότερο είναι να συνέβη το δεύτερο, οπότε πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το επόμενο μέτρο θα είναι η απαγόρευση της κυκλοφορίας.

Εξάλλου, ο Κυρ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι δεν θα ανεχθεί αδικαιολόγητο εφησυχασμό και απειθαρχία. Στην πραγματικότητα, πάντως, είναι θέμα χρόνου να επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας, ιδίως στην Ελλάδα, με δεδομένη τη νοοτροπία του μέσου Ελληνα (αν και στο συγκεκριμένο πρόβλημα η συμπεριφορά άλλων λαών δεν είναι πολύ διαφορετική). Απλά χρειαζόταν τη «δικαιολογία» όχι μόνο για λόγους επικοινωνιακούς, αλλά και για λόγους οικονομικούς. Δεν πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει αμφιβολία ότι οι επιπτώσεις στην οικονομία θα είναι αφάνταστα οδυνηρές, ανάλογα και με τη διάρκεια της επιδημίας. Πάντως, τώρα μένει να δούμε πώς θα επιβληθεί η απαγόρευση της κυκλοφορίας. Για δύο λόγους: πρώτον, γιατί είναι γνωστό ότι του Ελληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει και δεύτερον, γιατί θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα για τον εφοδιασμό των νοικοκυριών με τα χρειώδη κάθε τόσο, ή και για την εξυπηρέτηση άλλων αναγκών...

Από πολιτικής απόψεως, όλη αυτή η κατάσταση αναδεικνύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως ηγέτη και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ανατριχιάζουν στη σκέψη τι θα γινόταν εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στα πράγματα. Τουλάχιστον, προς το παρόν, γιατί δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση και πώς θα αντιδράσει ο ίδιος κόσμος –που τώρα νιώθει μια στοιχειώδη ασφάλεια λόγω των χειρισμών της κυβέρνησης– αργότερα, όταν θα περάσει ο φόβος της αρρώστιας και μείνουν τα οικονομικά επακόλουθα.

Αυτό σίγουρα το γνωρίζει ο πρωθυπουργός, αλλά στο μεταξύ καταφέρνει να κτίζει ηγετικό προφίλ, αφενός δείχνοντας αποφασιστικότητα και αφετέρου εκμεταλλευόμενος επικοινωνιακά την αίσθηση που έχει διαμορφωθεί. Ξεκίνησε από τον Εβρο (κέρδισε και διεθνώς πολλούς πόντους με την εγρήγορση και τη στάση της κυβέρνησης εκεί) και συνεχίζει με την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.

Στην κρίση του κορωνοϊού, ο πρωθυπουργός δείχνει να έχει πάρει το παιχνίδι ουσιαστικά επάνω του. Τη διαχειρίζεται με μια επιτελική ομάδα στενών συνεργατών και καταφέρνει, εμφανιζόμενος συχνά στην τηλεόραση, να δίνει την εντύπωση σιγουριάς, με την έννοια ότι ξέρει τι κάνει, θαλπωρής, με την έννοια ότι φροντίζει για την υγεία του «πόπολου» και ταυτόχρονα το στηρίζει όσο μπορεί οικονομικά, ειλικρίνειας, γιατί δεν κρύβει τη σκληρή αλήθεια και, τέλος, αυστηρότητας, ως «πατερούλης» μεν, αλλά που δεν ανέχεται τις πολλές ανοησίες. Φυσικά και αναμενόμενα, αυτό το ηγετικό προφίλ το τρέφουν με κάθε τρόπο υπουργοί και δημοσιογράφοι.

Παράδειγμα, η θριαμβολογία ότι με δικές του ενέργειες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα περιέλαβε την Ελλάδα στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης λόγω κορωνοϊού, λες και μπορούσε να πράξει διαφορετικά! Με λίγα λόγια, αν και δεν ξέρουμε πότε και πώς θα λήξει ο εφιάλτης που ζούμε, ο Κυριάκος είναι καβάλα στο άλογο αυτή την ώρα, ενόψει του πολύ δύσκολου «μετά», της επόμενης μέρας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ