ΣΤΙΒΟΣ

Η ξεχωριστή ιστορία του Τσάρλι Μουρ, που έφυγε από τη ζωή

Ο Τσάρλι Μουρ ήταν ολυμπιονίκης και ο αθλητής που καθιέρωσε την κάλυψη των 400 μ. μεταξύ των εμποδίων με 13 διασκελισμούς, κάτι που, πλέον, εφαρμόζεται από τους περισσότερους εμποδιστές υψηλού επιπέδου.

Αλλαξε τον ρουν της ιστορίας των 400 μ. μετ’ εμποδίων, κατέκτησε ολυμπιακά μετάλλια το 1952, λίγες ημέρες μετά πέτυχε ρεκόρ κόσμου και σχεδόν αμέσως αποσύρθηκε από τους στίβους στα… 23 του! Ο Τσάρλι Μουρ τζούνιορ, ο νικητής στους Ολυμπιακούς του Ελσίνκι (Φινλανδία) με ρεκόρ αγώνων (50΄΄8) και 2ος με την ομάδα των ΗΠΑ στα 4×400 μ., στα 91 του έχασε τη μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας.

Σημαντικότερο επίτευγμά του δεν θεωρείται η συλλογή των δύο μεταλλίων. Διότι ήταν ο αθλητής που καθιέρωσε την κάλυψη της απόστασης μεταξύ των εμποδίων με 13 διασκελισμούς, κάτι που, πλέον, εφαρμόζεται από τους περισσότερους εμποδιστές υψηλού επιπέδου. Στις 9 Αυγούστου 1952 κατέρριψε το ρεκόρ κόσμου στις 440 γιάρδες με εμπόδια (μη ολυμπιακό αγώνισμα) με 51΄΄6, ενώ πέντε ημέρες πριν το είχε ισοφαρίσει με 51΄΄9. Το ατομικό του ρεκόρ στα 400 μ. με εμπόδια ήταν 50΄΄7. Είχε γίνει, έτσι, ο δεύτερος άνθρωπος, που κατέβηκε τα 51΄΄, μετά τον συμπατριώτη του, ολυμπιονίκη του 1936, Γκλεν Χάρντιν (50΄΄4 το 1934!).

Ηταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Οταν προ μηνών διε-γνώσθη με καρκίνο, αρνήθηκε να υποβληθεί σε θεραπεία. «Είχα τόσο γεμάτη ζωή. Δεν το μετανιώνω», εξήγησε.

Είχε δωρίσει τα μετάλλια στην Ακαδημία Μέρσερσμπεργκ, εκεί όπου άρχισε τον αθλητισμό. «Ηταν αδύνατον να μοιράσω δύο μετάλλια στα εννέα παιδιά μου. Εκεί θα μπορούν να τα βλέπουν όλοι, ακόμη και αυτά», είχε πει.

Γεννήθηκε το 1929 από τον Τσαρλς Μουρ, εμποδιστή των 110 μ., που το 1924 είχε την πέμπτη επίδοση στον κόσμο, αλλά απέτυχε να προκριθεί για τους Ολυμπιακούς του έτους εκείνου. Ηταν, όμως, αυτός που ενέπνευσε τον γιο του να επιδιώξει να προκριθεί στους Ολυμπιακούς.

«Ο πατέρας μου υπήρξε ο καλύτερος φίλος μου, ο μέντοράς μου», είχε πει.

Αναδείχθηκε τέσσερις φορές (1949-1952) πρωταθλητής των ΗΠΑ. Τα ίδια έτη είχε την καλύτερη επίδοση στον κόσμο.
Ασχολήθηκε με ανάλογη επιτυχία στον επιχειρηματικό στίβο, αρχικά με την οικογενειακή χαλυβουργία και μετά ως διευθύνων σύμβουλος πολυεθνικών κατασκευαστικών εταιρειών.

Διετέλεσε μέλος της διοίκησης της Ολυμπιακής Επιτροπής των ΗΠΑ και διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Τέχνης του Αθλητισμού. Στα… 88 του εξέδωσε δύο βιβλία: «Τρέχοντας με σκοπό: Κατακτώντας Ολυμπιακό χρυσό, Προωθώντας εταιρική ηγεσία και Δημιουργώντας αειφόρο αξία» και «Ενα εμπόδιο κάθε φορά: Οδηγός από αθλητή Ολυμπιακών Αγώνων για να ξεπερνάτε τα εμπόδια της ζωής».