ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ψυχολογικό πορτρέτο ενός φιλόδοξου δημοσιογράφου

Μια καριέρα βασισμένη στο ψέμα, στις πλαστές ειδήσεις, που ήταν περισσότερο αρεστές από ένα αληθινό ρεπορτάζ, ήταν εκείνη του νεαρού δημοσιογράφου Στίβεν Γκλας. Το «Ραγισμένο γυαλί» (***) του πρωτοεμφανιζόμενου Μπίλι Ρέι αφηγείται αυτή την πραγματική ιστορία, που ξέσπασε στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Γιατί έκαναν τόση εντύπωση τα ψέματα του Γκλας (glass όπως γυαλί); Επειδή έγραφε για το πολιτικό περιοδικό «New Republic», που όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ταινία, «είναι το περιοδικό που διαβάζει ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Air Force Οne».

Το «Ραγισμένο γυαλί», που αφηγηματικά ακουμπά στην παράδοση του «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου», είναι στην πραγματικότητα η ιστορία δύο προσώπων: του Γκλας και του «αντιπάλου» του στο περιοδικό, Τσακ Λέιν, που απρόσμενα αναλαμβάνει τη θέση του αρχισυντάκτη. O έλεγχος που ασκεί στον Γκλας για την επιβεβαίωση των ρεπορτάζ του, μοιάζει στην αρχή σαν προσωπική επίθεση. H νεανική συντακτική ομάδα υπερασπίζεται τον δημοφιλή συνάδελφό της, θεωρώντας ότι ο «άδικα αναβαθμισμένος» Λέιν εκδικείται τον αντίπαλό του. O Ρέι έχει γυρίσει το «Ραγισμένο γυαλί» με σωστούς ρυθμούς και καλές ερμηνείες από το καστ (Χέιντεν Κρίστενσεν, Πίτερ Σάρσγκααρντ, Κλόε Σεβινί, Στιβ Ζαν, Ροζάριο Ντόσον, Χανκ Αζάρια), δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στο ψυχολογικό πορτρέτο του φιλόδοξου νεαρού δημοσιογράφου.

Η ταινία (που βασίζεται σε ένα κείμενο του Vanity Fair και είναι παραγωγή του Τομ Κρουζ) είναι παράλληλα μια ακριβής βιογραφία, αλλά και ένα σχόλιο πάνω στα αρνητικά φαινόμενα που παρατηρούνται στη σύγχρονη δημοσιογραφία. Και μια προειδοποίηση προς τους θεατές: Καλό είναι να έχουν ανοιχτά τα αφτιά τους και να επιστρατεύσουν τις γνώσεις αγγλικών που πιθανώς διαθέτουν. Οι διάλογοι στο «Ραγισμένο γυαλί» είναι δυστυχώς κακομεταφρασμένοι σε μεγάλο ποσοστό.

Προβάλλεται, τέλος, και το «Timeline» (*), περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που υπογράφει ο Ρίτσαρντ Ντόνερ της σειράς των «Φονικών όπλων», σε μια στιγμή έλλειψης έμπνευσης. Μια ομάδα φοιτητών αρχαιολογίας «ταξιδεύει» στη Γαλλία του 14ου αιώνα με μια χρονομηχανή, πολεμά, ερωτεύεται και μας κάνει να χασμουριόμαστε.