ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Φεστιβαλ Καλαμάτας: μικρές ομάδες, μεγάλες προσδοκίες

Κάθε φεστιβάλ χορού που σέβεται τον εαυτό του, παράλληλα και ανάμεσα στα «μεγάλα» συγκροτήματα, προτείνει και προσφέρει στους θεατές και σόλο περφόρμανς, ντουέτα ή μικρά σχήματα. Πολλά μαθαίνει ή πληροφορείται κανείς από αυτά. Οχι ότι εισπράξαμε τίποτε το ιδιαίτερο στο 75΄ «Two Playful Pink» (Δυο παιχνιδιάρικα ροζ;) της Ισραηλίτισσας Γιασμίν Γκόντερ. Το γνωστό τροπάριο της ανάσας στα ηχεία, 2 Τ.V., τρεξίματα γύρω-γύρω για φινάλε και δυο κοπέλες να εκθέτουν τους προβληματισμούς και τα ψυχοσωματικά τους εγκεφαλικά, συναισθηματικά, σεξουαλικά. Επαναλαμβανόμενα μακρύ και δημιουργώντας ερωτήματα περί σύγχρονων κινημάτων στο χορό και στον αντι-χορό. Μπα! (ΔΗΠΕΘΕ Ι5/7).

Προσωπικοί οι προβληματισμοί και στα δυο σόλι που παρακολουθήσαμε στο Πνευματικό Κέντρο (17/7). Η χορογράφος και καλή χορεύτρια Ζωή Δημητρίου με εντυπωσιακό C.V. αναρωτιέται στα αγγλικά σε play back αλλά και λόγο live: «Can you see me?». Κάποια παιχνίδια σκιάς και φωτός, παπουτσιών (πάντα φετίχ) και στάσεων χοροθεατρικών σε μια συμπαθέστατη release κατάθεση που διέθετε και ένα εξαίρετο προσόν: ήταν σύντομο – μόλις 13΄. Την δουλειά της Α. Βάιερσταλ έτυχε να παρακολουθήσω στην Πλατφόρμα Κυπριακού Χορού στη Λεμεσό (σημείωμά μου 1,8/4). Στην Καλαμάτα με την ευαίσθητη πάντα καλή χορεύτρια Ευαγγελία Ράντου -εκπρόσωπο της Noema Dance Works; -παρουσίασαν σε συντομευμένη έκδοση που έχει βραβευθεί στο εξωτερικό το… σόλο «Affect». Δεν γνωρίζω τους άλλους συναγωνιζόμενους, όμως εδώ είχαμε μια όμορφη, στοχαστική, καλο-δομημένη αναζήτηση στο εσώτερο «είναι» μιας γυναίκας στα πρόθυρα της ωριμότητας. Δίκαια οι κυρίες καταχεικροτήθηκαν στην 18΄βινιέτα.

Στο φουαγέ του ιδίου χώρου, ανάμεσα σε παιδικές ζωγραφικές, ο έξοχος χορευτής Ερμής Μαλκότσης και ο Δάσκαλος Νταβίντ Ζαμπράνο (υπεύθυνος φέτος για τα έξοχα σεμινάρια που οργανώνονται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ), με ύφος, στυλ και κόμμωση… Σαμουράι αυτοσχεδιάζουν στιγμιότυπα ανάμεσα στο κοινό. Ο πρώτος χορεύει πάντα έξοχα και ο δεύτερος εκφράζεται σαρκαστικά, χιουμοριστικά με κραυγές και πήδους. Κάτι «άλλο» ακόμη μη αναμενόμενο, (20/7).

Η Πορτογαλέζα Σόνια Μπατίστα, γυναίκα μόνη, ψάχνει και ψάχνεται, προβληματίζεται και μας προβληματίζει με δυο μονολόγους μετ’ ασμάτων και βίντεο πολλών. Πουλάκια, παραμυθάκια, κάποιες πόζες ή κινήσεις αντι-ντανς ή και αντι-βίντεο-ντανς με τίτλο, αγγλικά φυσικά, «Icebox Fly. Winter Kick». Τα 60΄και κάτι εξήντλησαν ή εξενεύρισαν πολλούς. Και μας (21/7). Αφορμή πάλι για συζητήσεις, αντιρρήσεις και…καβγάδες. Θαύμα!