Τα μυστικά ξόρκια του Τζάρβις Κόκερ

Αναζητώντας θησαυρούς στην αποθήκη του ιδρυτή των Pulp, με αφορμή την αυτοβιογραφία του «Good Pop, Bad Pop»

3' 28" χρόνος ανάγνωσης
Ακούστε το άρθρο

Η ιδέα του βιβλίου φαντάζει απλή. Ο Βρετανός ιδρυτής των Pulp, Τζάρβις Κόκερ, αδειάζει την αποθήκη ενός παλιού σπιτιού του στο Λονδίνο και μας παίρνει μαζί του στο ταξίδι ανακάλυψης αυτού του κόσμου των συσσωρευμένων αντικειμένων, μέσα από τα οποία αφηγείται στιγμές από τη ζωή του.

«Με το πέρασμα των χρόνων έχω μάθει ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δεν είναι πάντα τα πιο προφανή», αναφέρει αιτιολογώντας το σκεπτικό του, πριν ξεκινήσει να μας παρουσιάζει κουτάκια από τσίχλες εικοσαετίας, παλιά παιχνίδια, κασέτες, εφηβικά πουκάμισα, μινιατούρες, κόμικς, χαρτιά με διάφορες σημειώσεις και λίγες φωτογραφίες των νεανικών του χρόνων. Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα όμως είναι το σχολικό τετράδιο στο οποίο από έφηβος σχεδίαζε το λογότυπο της μπάντας με την αρχική ονομασία «Arabicus Pulp», τον ενδυματολογικό αισθητικό της κώδικα και το γενικό σκεπτικό πίσω από τα μουσικά κομμάτια, που φυσικά ακόμα δεν είχαν καν γραφτεί.

Τα μυστικά ξόρκια του Τζάρβις Κόκερ-1Το «Good Pop, Bad Pop» εστιάζει σε αυτά τα πρώτα ξεκινήματα των Pulp, της μπάντας που δημιούργησε ο δεκαπεντάχρονος Τζάρβις τo 1978 στο Σέφιλντ, συστρατεύοντας αρχικά τους συμμαθητές του. Θα περνούσαν περίπου 15 χρόνια μέχρι την πολυπόθητη καταξίωση, η οποία ήρθε ως αποτέλεσμα της ασίγαστης πίστης του Τζάρβις Κόκερ σε αυτό το όνειρο. Οπως άλλωστε υποστηρίζει στην αυτοβιογραφία του, «τα όνειρα βγαίνουν αληθινά, αν είστε προετοιμασμένοι να περιμένετε όσο χρειαστεί».

Το βιβλίο διαβάζεται ταυτόχρονα και ως ένα ταξίδι στη δημιουργική διαδικασία του ίδιου του συγγραφέα του, αλλά και κάθε ανθρώπου. «Πιστεύω ότι όλοι έχουν το γονίδιο της δημιουργίας κι ελπίζω να σας διαφωτίσω για τον τρόπο λειτουργίας της», αναφέρει. Αν και ο ήρωάς του, ο Λέοναρντ Κοέν, του είχε πει πως «πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν εξερευνούμε αυτούς τους ιερούς μηχανισμούς», ο Κόκερ επιμένει πως δεν γράφει αυτό το βιβλίο για να χαλάσει τη μαγεία της δημιουργικής διαδικασίας, αλλά για να αντιληφθούμε πως στην πραγματικότητα είμαστε όλοι καλλιτέχνες. «Αρκεί να κρατάς τις κεραίες σου ανοιχτές, γιατί η έμπνευση έρχεται από παντού».

Μέσα από τις αφηγήσεις του περιγράφει πως από πολύ νεαρή ηλικία ο ίδιος εμπνεύστηκε το στυλ του από καλλιτέχνες όπως ο Ελβις Κοστέλο και ο Χιου Κόρνγουελ των Stranglers, εκπαιδεύτηκε μουσικά από τις εκπομπές του θρυλικού ραδιοφωνικού παραγωγού του BBC, Τζον Πιλ, μελέτησε την ερμηνεία του Μπάρι Γουάιτ και τον ήχο της κιθάρας του Ρόμπερτ Σμιθ στον πρώτο δίσκο των Cure, πήρε ιδέες από την πανκ σκηνή, τον Αντι Γουόρχολ και τους Velvet Underground κι έφτιαξε ένα αμάλγαμα από την αφρόκρεμα της ποπ κουλτούρας της εποχής, που συνθέτει την ταυτότητά του. Η διαδικασία αυτή όμως δεν είναι χωρίς παγίδες. «Μπορείς να προσπαθήσεις με όλες σου τις δυνάμεις να αντιγράψεις κάτι, αλλά ποτέ δεν θα το κάνεις σωστά. Τα λάθη σου, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο διαφέρει το έργο σου από το πρωτότυπο, είναι αυτά που δηλώνουν ποιος είσαι. Κι αυτό μπορεί να είναι είτε καλό είτε κακό».

Aναμνήσεις κρυμμένες σε κουτάκια από τσίχλες, παλιά παιχνίδια, κασέτες, εφηβικά πουκάμισα, κόμικς, φωτογραφίες…

Αυτό το ιδιότυπο άλμπουμ αναμνήσεων που είναι γραμμένο με άφθονο χιούμορ, σε στιγμές λειτουργεί και ως πραγματεία πάνω στην ποπ κουλτούρα. Για τον Τζάρβις Κόκερ, η «καλή ποπ» ήταν «ενδυνάμωση, γιατί ήταν προσβάσιμη σε όλους. Το μόνο που χρειαζόταν να κάνεις, ήταν να ανοίξεις την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή κάποιο περιοδικό». Ταυτόχρονα, ο ίδιος λάτρευε τα μουσικά βρετανικά pop charts, τα οποία περιγράφει ως «μια τρελή σύγκρουση του ανεξέλεγκτου εμπορίου με τη δημοκρατία της βάσης». Η «κακή ποπ» από την άλλη, είναι για εκείνον οτιδήποτε χρησιμοποιεί φτηνά κόλπα για να χειραγωγήσει το κοινό.

Το «Good Pop, Bad Pop», αυτό το «βιβλίο με μαγικά ξόρκια που προστατεύουν απέναντι στην κακή ποπ», είναι μια φροντισμένη στη λεπτομέρειά της έκδοση, όπως ταιριάζει σε έναν περφόρμερ που δίνει τόση σημασία στην αισθητική και το στυλ. Αλλωστε, αντί επιλόγου, το βιβλίο κλείνει με το γράμμα αποδοχής του κολεγίου Saint Martin’s, όπου ο Κόκερ σπούδασε Καλές Τέχνες και Κινηματογράφο, γεγονός που μνημονεύει και στο δημοφιλέστατο «Common people» (1995), που οδήγησε τους Pulp στην κορυφή.

Το «Good Pop, Bad Pop» δεν καταπιάνεται με την επιτυχία της μπάντας. Ούτε και με τις ιστορίες που ενέπνευσαν ορισμένα από τα τραγούδια. Αυτές, είναι κρυμμένες στην αφήγηση, για τους προσεκτικούς αναγνώστες και τους πιστούς θαυμαστές που θα τις αναγνωρίσουν εύκολα. Ανάμεσα στην καλή και την κακή ποπ.

Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή
MHT